เปิดเมนูหลัก

อักษรสิงหล พัฒนามาจากอักษรพราหมี เมื่อราว พ.ศ. 243 – 343 ใช้เขียนภาษาสิงหลซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน มีผู้พูดในศรีลังการาว 12 ล้านคน และมีผู้พูดในสิงคโปร์ ไทย แคนาดา และสหรัฐอาหรับฯ ด้วย ชาวสิงหลใช้อักษรนี้เขียนภาษาบาลีและภาษาสันสกฤตเช่นกัน พยัญชนะที่มีเสียงควบ /ร/ หรือ /ย/ จะมีรูปเฉพาะ

อักษรสิงหล
[[ไฟล์:සිංහල in Noto Serif Sinhala Black.svg|]]
ชนิดอักษรสระประกอบ
ภาษาพูดภาษาสิงหล, ภาษาบาลี, ภาษาสันสกฤต
ช่วงยุคค.ศ.700–ปัจจุบัน
ระบบแม่
ระบบพี่น้องGoykanadi
อักษรจาม
Tigalari alphabet
อักษรมลยาฬัม
อักษรดิเวส อกุรุ
ช่วงยูนิโคด
ISO 15924Sinh
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเร็นเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด

ยูนิโคดแก้ไข

สิงหล
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+0D8x      
U+0D9x      
U+0DAx
U+0DBx        
U+0DCx              
U+0DDx    
U+0DEx                                
U+0DFx                          


อ้างอิงแก้ไข