ศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก

ศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก (อังกฤษ: East–West Schism) เป็นมหาศาสนเภทระหว่างคริสตจักรตะวันออกกับคริสตจักรตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1054[1] จนแตกออกเป็นนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

คริสตจักรประสบปัญหาภายในหลายประการในด้านการปกครองและความเชื่อเทววิทยามาตั้งแต่ก่อน ค.ศ. 1054[2][3][4] เช่น ที่มาของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ชนิดขนมปังที่ใช้ในศีลมหาสนิท อำนาจของบิชอปแห่งโรม และสถานะของบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิล[5]

ในปี ค.ศ. 1965 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 และอัครบิดรอะเทนากอรัสที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล ต่างประกาศให้การขับอีกฝ่ายออกจากคริสตจักรที่เคยทำไว้เมื่อปี ค.ศ. 1054 เป็นโมฆะ[2] แต่ทั้งสองคริสตจักรยังคงเป็นอิสระต่อกันในการปกครอง เมื่อคริสตจักรหนึ่งมีวันสมโภชสำคัญ อีกฝ่ายจะส่งตัวแทนมาร่วมพิธีเสมอ เช่น วันสมโภชนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลของฝ่ายคาทอลิก และวันฉลองนักบุญอันดรูว์ออกฝ่ายออร์ทอดอกซ์

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Great Schism". Oxford University Press. 2017. สืบค้นเมื่อ 21 March 2017.
  2. 2.0 2.1 Cross, FL, บ.ก. (2005). "Great Schism (1)". The Oxford Dictionary of the Christian Church (article). New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-280290-9.
  3. D'Agostino, MG (2008), Il Primato della Sede di Roma in Leone IX (1049–1054). Studio dei testi latini nella controversia greco-romana nel periodo pregregoriano [The primacy of the Roman see in Leo IX (1049–54). Study of the Latin texts in the Greek-Roman controversy in the pre-Gregorian period], Cinisello Balsamo: San Paolo
  4. Bayer, Axel (2002), Spaltung der Christenheit. Das sogennante Morgenländische Schisma von 1054 (ภาษาเยอรมัน), Köln-Weimar-Wien
  5. Lembke, Martin (Spring 2010), Meetings with the World's Religions (lecture), Lund University: Centre for Theology and Religious Studies