เปิดเมนูหลัก
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อิกษวากุ (แก้ความกำกวม)

อิกษวากุ ในภาษาสันสกฤต (สันสกฤต: इक्ष्वाकु Ikṣvāku) หรือ โอกกากะ ในภาษาบาลี (บาลี: Okkāka) แปลว่า ต้นขี้กาเทศ[1] เป็นชื่อราชวงศ์ในวรรณกรรมปุราณะ[2] ซึ่งมีผู้สถาปนา คือ พระเจ้าอิกษวากุ แต่เอกสารจากศาสนาพุทธว่า ผู้สถาปนา คือ พระเจ้ามหาสมมติ บรรพบุรุษพระองค์หนึ่งของพระเจ้าอิกษวากุ ซึ่งมหาชนสมมุติขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งปัจจุบันสมัย[3]

ราชวงศ์นี้ยังเป็นที่รู้จักด้วยชื่อ สุริยวงศ์ และถือกันว่า พระรามเป็นสมาชิกราชวงศ์ดังกล่าว[4] ส่วนศาสนาเชนถือว่า ตีรถังกร 22 องค์ จากทั้งหมด 24 องค์ เป็นสมาชิกราชวงศ์นี้[5] ราชวงศ์อิกษาวกุมีสมาชิกสำคัญอีกหลายพระองค์ เช่น พระเจ้าทิลีป, พระเจ้าปเสนทิโกศล, พระเจ้ารัคหุ, พระเจ้าสัคระ, พระเจ้าหริศจันทร์, และพระพรต[6] เอกสารฮินดูอย่าง ปุราณะ และเอกสารพุทธอีกหลายฉบับ นับพระเจ้าสุทโธทนะ, พระพุทธเจ้า, และพระราหุล เข้าในราชวงศ์นี้เช่นกัน

อ้างอิงแก้ไข

  1. Glashoff, Klaus. "Sanskrit Dictionary for Spoken Sanskrit". spokensanskrit.org. สืบค้นเมื่อ 2017-08-18.
  2. Geography of Rigvedic India, M.L. Bhargava, Lucknow 1964, pp. 15-18, 46-49, 92-98, 100-/1, 136
  3. Malalasekera, G. P. (2007) [1937]. Dictionary of Pāli Proper Names: A-Dh. Delhi: Motilal Banarsidass. pp. 461–2. ISBN 978-81-208-3021-9.
  4. Zimmer 1952, p. 218.
  5. Zimmer 1952, p. 220.
  6. Ikshaku tribe The Mahabharata translated by Kisari Mohan Ganguli (1883 -1896), Book 3: Vana Parva: Tirtha-yatra Parva: Section CVI, p. 228 'There was born in the family of the Ikshaku, a ruler of the earth named Sagara, endued with beauty, and strength...".