เปิดเมนูหลัก

รัฐทรูเชียล (อังกฤษ: Trucial States; อาหรับ: إمارات الساحل المتصالح‎ , Imārāt as-Sāhal al-Matṣālaḥ) เป็นกลุ่มรัฐเชคทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเปอร์เซีย ภายหลังรัฐเหล่านี้ได้ร่วมลงนามสงบศึกกับรัฐบาลบริเตน จึงถูกเรียกว่ารัฐทรูเชียลหรือรัฐสงบศึก และเข้าเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนตั้งแต่ ค.ศ. 1820 ในปี ค.ศ. 1971 รัฐทรูเชียลประกาศเอกราชและกลายเป็นประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปัจจุบัน

รัฐทรูเชียล
รัฐมหาราชาแห่งบริติชราช (จนถึง ค.ศ. 1947)
รัฐในอารักขาของสหราชอาณาจักร
ค.ศ. 1820–ค.ศ. 1971


ธงสภารัฐทรูเชียล

เมืองหลวง อาบูดาบี
ภาษา อาหรับ, อังกฤษ
รัฐบาล สมบูรณาญาสิทธิราชย์
ประวัติศาสตร์
 -  ลงนามในสนธิสัญญาทางทะเลทั่วไปกับบริเตน 8 มกราคม ค.ศ. 1820
 -  สัญญาสงบศึกทางทะเลถาวร ค.ศ. 1853
 -  สภารัฐทรูเชียล ค.ศ. 1952
 -  สิ้นสุด 1 ธันวาคม ค.ศ. 1971
 -  สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1971
ก่อนหน้า
ถัดไป
รัฐอาบูดาบี
รัฐอัจมาน
รัฐดูไบ
รัฐราสอัลไคมาห์
รัฐชาร์จาห์
รัฐอุมม์อัลไกไวน์
รัฐฟูไจราห์
อัลจาซิเราะห์ อัลฮัมรา
อะร์รัม
กัตต์
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

รัฐทรูเชียลประกอบด้วยรัฐอาบูดาบี รัฐอัจมาน รัฐดูไบ รัฐฟูไจราห์ รัฐกัลบา รัฐราสอัลไคมาห์ รัฐชาร์จาห์และรัฐอุมม์อัลไกไวน์ เดิมบริเตนเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "ชายฝั่งโจรสลัด" (Pirate Coast) เพราะมักมีโจรสลัดมาปล้นเรือสินค้าของบริเตน จนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1820 ผู้ปกครองรัฐอาบูดาบี รัฐชาร์จาห์ รัฐอัจมานและรัฐอุมม์อัลไกไวน์ได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาทางทะเลทั่วไป ค.ศ. 1820 (General Maritime Treaty of 1820) กับบริเตน[1] โดยมีสาระสำคัญคือห้ามมีโจรสลัดและห้ามการค้าทาส อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายยังคงมีความขัดแย้งต่อกัน ในปี ค.ศ. 1853 รัฐเหล่านี้จึงลงนามในสัญญาสงบศึกทางทะเลถาวร ค.ศ. 1853 (Perpetual Maritime Truce of 1853)[2] ต่อมาบริเตนซึ่งกังวลว่าชาติมหาอำนาจอื่นเช่นฝรั่งเศสและรัสเซียจะเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้ได้ลงนามในสนธิสัญญา ค.ศ. 1892 กับรัฐทรูเชียล โดยในสนธิสัญญานี้บริเตนจะคุ้มครองรัฐทรูเชียลทั้งทางภาคพื้นดินและทางทะเล แลกกับการที่รัฐทรูเชียลต้องมีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับบริเตนเป็นหลัก สนธิสัญญานี้ทำให้รัฐทรูเชียลกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตน[3]

ในปี ค.ศ. 1968 บริเตนประกาศจะยกเลิกรัฐทรูเชียล ผู้ปกครองของแต่ละรัฐของรัฐทรูเชียลจึงประชุมกันเพื่อจัดการกับการปกครองหลังบริเตนถอนทหารออกไป ในการประชุมครั้งแรกรัฐเอมิเรตต่าง ๆ รวมถึงรัฐกาตาร์และรัฐบาห์เรนจะรวมตัวกันเป็นสหภาพ แต่ต่อมารัฐกาตาร์ รัฐบาห์เรนและรัฐราสอัลไคมาห์ประกาศถอนตัว จึงเหลือ 6 รัฐเอมิเรตที่ร่วมลงนามในข้อตกลงสหภาพในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1971[4]

ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1971 รัฐดูไบ รัฐอาบูดาบี รัฐชาร์จาห์ รัฐอัจมาน รัฐอุมม์อัลไกไวน์และรัฐฟูไจราห์ได้ร่วมกันจัดตั้งเป็นประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์[5] รัฐราสอัลไคมาห์เข้าร่วมกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในภายหลังเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972[6]

อ้างอิงแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข