ภาษาถิ่นโมนาโก (ลีกูเรีย: munegascu, ออกเสียง: [muneˈgasku]; อิตาลี: monegasco; ฝรั่งเศส: monégasque) เป็นวิธภาษาหนึ่งของภาษาลีกูเรียซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มแกลโล-อิตาลิก ใช้พูดในประเทศโมนาโก ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับประเทศฝรั่งเศสและประเทศอิตาลี

ภาษาถิ่นโมนาโก
munegascu
ออกเสียง[muneˈgasku]
ประเทศที่มีการพูดโมนาโก
ชาติพันธุ์8,400 ผู้ถือสัญชาติโมนาโก (ค.ศ. 2016)[1]
จำนวนผู้พูดไม่ทราบ (ราว 20 คน อ้างถึงfor 1950)[2]
ใกล้สูญ แต่มีการสอนในโรงเรียนฐานะมรดกทางภาษา
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-3
Linguasphere51-AAA-cha
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด
ป้ายจราจรภาษาฝรั่งเศสและภาษาถิ่นโมนาโกในมอนาโก-วีล

ปัจจุบันมีการสอนภาษาถิ่นโมนาโกอย่างเป็นทางการตามโรงเรียนต่าง ๆ ในประเทศโมนาโก[3] ทว่ามีประชากรท้องถิ่นพูดภาษานี้ได้เพียงไม่กี่คน ในย่านมอนาโก-วีลมีการติดป้ายจราจรเป็นภาษาฝรั่งเศสและภาษาถิ่นโมนาโก[4]

ภาษาถิ่นโมนาโกคล้ายกับภาษาลีกูเรียถิ่นเจนัวและต่างจากภาษาอุตซิตาถิ่นม็องตง ในอดีตแถบเมืองนิสก่อนถูกผนวกเข้ากับฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1860 พูดภาษาถิ่นนิสซึ่งใกล้เคียงกับภาษาถิ่นโมนาโก[5] ช่วงที่โมนาโกตกเป็นรัฐในอารักขาของอาณาจักรซาร์ดิเนีย-พีดมอนต์ ช่วงปี ค.ศ. 1814–1861 ได้อิทธิพลจากภาษาอิตาลี[6]

อ้างอิง

แก้
  1. 2016 census
  2. Raymond Arveiller (1967) Etude sur le Parler de Monaco. Comité National des Traditions Monégasques.
  3. L’enseignement de la Langue Monégasque (PDF), คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-10-07, สืบค้นเมื่อ 2020-03-26{{citation}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  4. "Society". Monaco-IQ. สืบค้นเมื่อ 6 September 2012.
  5. Gubbins, Paul; Holt, Mike (2002). Beyond Boundaries: Language and Identity in Contemporary Europe. Multilingual Matters. p. 91. ISBN 978-1-85359-555-4.
  6. History of Monaco