พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส

สตาญิสวัฟ เอากุสตุส ปอญาตอฟสกี หรือทรงเป็นที่รู้จักหลังขึ้นครองราชย์ในพระนาม พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส (โปแลนด์: Stanisław August Poniatowski; พระนามเดิม: Stanisław Antoni Poniatowski; 17 มกราคม พ.ศ. 2275–12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2341) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ และ แกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนีย ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2307 จนถึง พ.ศ. 2338 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายแห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย

พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส
Stanisław August by Marcello Bacciarelli (The Ciechanowiecki Foundation).png
พระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์
แกรนด์ดยุคแห่งลิทัวเนีย
ครองราชย์7 กันยายน พ.ศ. 2307 – 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2338
ราชาภิเษก25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2307
มหาวิหารเซนต์จอห์น, วอร์ซอ
ก่อนหน้าพระเจ้าออกัสตัสที่ 3
ถัดไประบอบกษัตริย์ถูกล้มล้าง
(การแบ่งโปแลนด์)[1]
พระราชบุตร
รายละเอียด...
พระราชบุตรนอกสมรส
พระนามเต็ม
สตาญิสวัฟ แอนโทนี ปอญาตอฟสกี
ราชวงศ์ปอญาตอฟสกี
พระราชบิดาสตาญิสวัฟ ปอญาตอฟสกี
พระราชมารดากอนสตันต์เซีย คซาทอริสกา
ประสูติ17 มกราคม พ.ศ. 2275
โวสคิน, เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
สวรรคต12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2341 (66 ปี)
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, จักรวรรดิรัสเซีย
ฝังพระศพมหาวิหารเซนต์จอห์น, วอร์ซอ
ศาสนาโรมันคาทอลิก
ลายพระอภิไธย

พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 ทรงมีพื้นเพมาจากตระกูลขุนนางผู้มีฐานะ ใน พ.ศ. 2298 ขณะมีพระชนม์มายุ 22 พรรษา[2] พระองค์ทรงได้ดำรงตำแหน่งนักการทูตประจำราชสำนักรัสเซีย และทรงมีความสัมพันธ์ฉันชูสาวกับแกรนด์ดัชเชสเยกาเจรีนา (ต่อมาคือจักรพรรดินีแคทเธอรีนที่ 2 แห่งรัสเซีย) ด้วยการสนับสนุนอย่างลับ ๆ จากพระนาง พระองค์จึงได้รับเลือก ให้เป็นพระมหากษัตริย์โปแลนด์โดยรัฐสภาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2307[3][4][5]ภายหลังจาการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าออกัสตัสที่ 3 พระองค์ทรงกระทำสิ่งที่เหนือความคาดหมาย กล่าวคือคือทรงพยายามปฏิรูปและเสริมสร้างความมั่นคงให้กับเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียที่มีดินแดนกว้างใหญ่แต่อ่อนแอ ความพยายามของพระองค์ก่อให้เกิดการต่อต้านจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างปรัสเซีย รัสเซีย และออสเตรีย ซึ่งพยายามคงความอ่อนแอของเครือจักรภพเอาไว้ พระองค์ยังต้องเผชิญการต่อต้านภายในประเทศจากพวกอนุรักษนิยม ซึ่งเห็นว่าการปฏิรูปของพระองค์เป็นภัยคุกคามต่อสิทธิเสรีภาพที่มีมาแต่ครั้งโบราณและเอกสิทธิ์ ของพวกเขาที่ได้มาตั้งแต่หลายศตวรรษก่อน

อ้างอิงแก้ไข

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ last-king
  2. Gribble, Francis (1912). The comedy of Catherine the Great. London. p. 48.
  3. Eversley, 1915, p.39.
  4. The Partitions of Poland by Lord Eversley, London, 1915, pps:35–39.
  5. Bartłomiej Szyndler (2009). Racławice 1794. Bellona Publishing. pp. 64–65. ISBN 9788311116061. สืบค้นเมื่อ 26 September 2014.