พระเจ้าชัยวรมันที่ 5

พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 ( เขมร: ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៥ อักษรโรมัน: Jayavarman V ) ครองราชย์: ค.ศ. 968 - ค.ศ. 1001 พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเขมร ทรงเป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 ( រាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២ ) พระองค์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อพระชนมายุเพียง 10 ชันษา เนื่องจากทรงขึ้นครองราชย์ในขณะที่ทรงพระเยาว์ทำให้ขุนนางในราชสำนักมีอำนาจมากโดยเฉพาะ "พราหมณ์ยัชญวราหะ" ซึ่งเป็นพระอาจารย์ของพระองค์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ครั้นเมื่อพระองค์เจริญชันษาเป็นกษัตริย์หนุ่มแล้วพราหมณ์อาจารย์ก็ยังมีอำนาจเหนือการตัดสินพระทัยต่างๆของพระองค์มีจารึกว่า “ ท่านเป็นผู้ตกลงในกิจกรรมทุกอย่าง ทรงรับคำขอร้องจากพระอาจารย์ของพระองค์และทรงมีพระทัยพร้อมที่จะอำนวยประโยชน์ให้ ”[1]

พระเจ้าชัยวรมันที่ 5
• พระมหากษัตริย์แห่ง อาณาจักรเขมร
ครองราชย์ค.ศ. 968 - ค.ศ.1001
ก่อนหน้าพระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2
ถัดไปพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 1
ราชวงศ์ราชวงศ์วรมัน
พระราชบิดาพระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2
ประสูติค.ศ.958
ยโศธรปุระ , อาณาจักรพระนคร
ศาสนาศาสนาพราหมณ์ฮินดู , พุทธศาสนา มหายาน

ในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 5 ทรงก่อสร้างต่อเติม ปราสาทพิมานอากาศ ซึ่งเริ่มสร้างตั้งแต่รัชสมัย พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 แต่ก็สร้างไม่แล้วเสร็จในรัชสมัยของพระองค์. ปราสาทพิมานอากาศสร้างเสร็จสมบูรณ์ในรัชสมัย พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงบูรณะซ่อมแซมปราสาทพนมบาเค็ง เป็นครั้งแรกมีการอัญเชิญพระพุทธรูปขนาดใหญ่ขึ้นไปประดิษฐานบนแท่นหินทรายแทนศิวลึงค์เมื่อ พ.ศ. 2059 ปราสาทพนมบาเค็งเป็นศาสนสถานแห่งแรกของอาณาจักรพระนครเดิมสร้างอุทิศแด่เทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ฮินดูโดยเริ่มสร้างในรัชสมัย พระเจ้ายโศวรมันที่ 1[2] ทั้งนี้ในรัชสมัยของพระองค์การเข้ามาของพระพุทธศาสนามหายานนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในพระราชอาณาจักร พระองค์ทรงมีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนาจึงมีการสร้างพระพุทธรูปอุทิศให้กับพระพุทธศาสนา ช่วงนี้มักมีความขัดแย้งระหว่างชาวฮินดูและชาวพุทธ ตามจารึกกล่าวว่า " พระองค์ยังทรงมีพระทัยหนักแน่นในพระพุทธศาสนาแต่พระองค์ก็ไม่ทรงละทิ้งศาสนาฮินดูที่นับถือมาแต่เดิม " ต่อมาพระองค์ทรงสถาปนาราชธานีแห่งใหม่ขึ้นคือเมืองชัยเยนทรนคร (ជ័យឥន្ទ្រនាគគិរី) ให้เป็นศูนย์กลางแทนเมืองศรียโศธรปุระ ช่วงปลายรัชกาลทรงสร้างปราสาทตาแก้วแต่ยังไม่แล้วเสร็จพระองค์ทรงสวรรคตเสียก่อน เมื่อสวรรคตทรงได้รับพระนาม พระบรมวีรโลก ( Paramaviraloka)[3]

อ้างอิงแก้ไข

  1. พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 (พระบรมวีรโลก).dooasia.com
  2. ปราสาทพนม บาเค็ง.sites.google.com
  3. coedès, George (1968). Walter F. Vella (ed.). The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.