พญาเกียรติ์ (เสนาบดี)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พญาเกียรติ์ (แก้ความกำกวม)

พญาเกียรติ์ (พม่า: ဗညားကျန်း, เสียงอ่านภาษาพม่า: [bəɲá tɕáɴ]; ถึงแก่กรรม ค.ศ. 1538) เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักของ พระเจ้าสการะวุตพี แห่ง อาณาจักรหงสาวดี เขาและ พญาลอ เสนาบดีชั้นผู้ใหญ่อีกคนหนึ่งสามารถป้องกันการรุกรานจากกองทัพของ อาณาจักรตองอู ที่บุกเข้ามาในหน้าแล้งได้ถึง 3 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1534–1538 ทั้งสองยังเคยเป็นพระอาจารย์ของยุวกษัตริย์พระเจ้าสการะวุตพี ภายหลังทั้งสองกลับถูกประหารตามพระบัญชาของพระเจ้าสการะวุตพีในปี ค. ศ. 1538 โดยพระเจ้าสการะวุตพีหลงเชื่อข้อมูลลวงของตองอู หลังจากสิ้นเสนาบดีทั้งสองท่านแล้ว พระเจ้าสการะวุตพีก็ขาดแม่ทัพผู้มีความสามารถจนนำไปสู่การสูญเสียอาณาจักรหงสาวดีแก่อาณาจักรตองอู ซึ่งนำทัพโดยพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และพระเจ้าบุเรงนอง[1][2]

พญาเกียรติ์
เสนาบดีผู้ใหญ่แห่ง อาณาจักรหงสาวดี
ดำรงตำแหน่ง
1526–1538
กษัตริย์ พระเจ้าสการะวุตพี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด พญาเกียรติ์
เสียชีวิต ค.ศ. 1538
หงสาวดี
ศาสนา พุทธเถรวาท

อ้างอิงแก้ไข

เชิงอรรถ
  1. Htin Aung 1967: 107–108
  2. Sein Lwin Lay 2006: 152–156
บรรณานุกรม
  • Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
  • Sein Lwin Lay, Kahtika U (1968). Mintaya Shwe Hti and Bayinnaung: Ketumadi Taungoo Yazawin (ภาษาพม่า) (2006, 2nd printing ed.). Yangon: Yan Aung Sarpay.