นักกฎหมาย (อังกฤษ: lawyer) เป็นผู้ประกอบวิชาชีพทางกฎหมาย เช่น ทนายความ ทนายความที่ปรึกษา โนตารีปับลิก เนติบัณฑิต หรือข้าราชการที่จัดทำ ตีความ และใช้บังคับซึ่งกฎหมาย[1]

การทำงานเป็นนักกฎหมายเป็นการนำทฤษฎีและความรู้ทางกฎหมายซึ่งเป็นรูปธรรมไปใช้ให้เกิดผลในทางปฏิบัติเพื่อแก้ไขปัญหาบางประการ หรือเพื่อส่งเสริมประโยชน์ของผู้แสวงหาความช่วยเหลือจากนักกฎหมาย บทบาทของนักกฎหมายแตกต่างกันอย่างมากตามเขตอำนาจต่าง ๆ[2][3]

อ้างอิงแก้ไข

  1. Henry Campbell Black, Black's Law Dictionary, 5th ed. (St. Paul: West Publishing Co., 1979), 799.
  2. Geoffrey C. Hazard, Jr. & Angelo Dondi, Legal Ethics: A Comparative Study (Stanford: Stanford University Press, 2004, ISBN 0-8047-4882-9), 20–23.
  3. John Henry Merryman and Rogelio Pérez-Perdomo, The Civil Law Tradition: An Introduction to the Legal Systems of Europe and Latin America, 3rd ed. (Stanford: Stanford University Press, 2007),102–103.