ทิวเขาภูเก็ต

ทิวเขาภูเก็ต เป็นทิวเขาในคอคอดกระ ประเทศไทย

ทิวเขาภูเก็ต

ภูมิศาสตร์แก้ไข

แนวทิวเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มทิวเขากลาง ซึ่งลากมาจากทิเบตจนลากผ่านตลอดคาบสมุทรมลายู

ทิวเขาภูเก็ตเป็นทิวเขาต่อเนื่องกับทิวเขาตะนาวศรีที่ใหญ่กว่า โดยลากลงไปทางใต้เป็นระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร จนกระทั่งไปบรรจบกับทิวเขาติติวังซา ซึ่งเป็นทิวเขาหลักในที่ราบสูงมลายู

จุดสูงสุดอยู่ที่เขาหลังคาตึก ด้วยความสูง 1,395 เมตร เนื่องจากทิวเขาเพิ่มระดับความสูงเป็นแนวตรงจากชายฝั่งตะวันตก จึงไม่มีแม่น้ำสำคัญที่อยู่ทางด้านตะวันตกของสันเขา ส่วนทางตะวันออก แม่น้ำใหญ่ที่สุด คือ แม่น้ำพุมดวงและแม่น้ำหลังสวน ทะเลสาบใหญ่ที่สุดที่อยู่บนทิวเขานั้น คือ ทะเลสาบเชี่ยวหลาน อันเป็นที่ตั้งของเขื่อนรัชชประภา โดยมีขนาด 165 ตารางกิโลเมตร อ่าวเทียมในอุทยานแห่งชาติเขาสก หินที่พบบนทิวเขาส่วนใหญ่นั้นเป็นหินปูน ซึ่งนำไปสู่ภูมิศาสตร์คาสต์ของทิวเขาสูงชัน ทิวเขาที่อยู่ทางตะวันตกของสันเขานี้เป็นที่ตั้งของเหมืองดีบุกจำนวนมาก แต่ส่วนใหญ่ได้หมดลงไปแล้ว

เอกสารทางภูมิศาสตร์จำนวนมากจัดให้ทิวเขาภูเก็ตเป็นส่วนหนึ่งของแนวทิวเขาตะนาวศรี[1]

การคุ้มครองแก้ไข

พื้นที่ส่วนใหญ่ของทิวเขาได้รับการคุ้มครองในรูปของอุทยานแห่งชาติและพื้นที่คุ้มครองอื่น ๆ ซึ่งมีอุทยานแห่งชาติศรีพังงา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนปริวรรต อุทยานแห่งชาติคลองพนม อุทยานแห่งชาติเขาสก เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองยัน อุทยานแห่งชาติแก่งกรุง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา และ อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว (เดิมชื่ออุทยานแห่งชาติคลองเพรา)

อ้างอิงแก้ไข

  1. The Physical Geography of Southeast Asia, Avijit Gupta

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข