ชาวสลาฟตะวันออก


ชาวสลาฟตะวันออก (อังกฤษ: East Slavs) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวสลาฟที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาสลาวิกตะวันออก ประชากรส่วนใหญ่ในกลุ่มนี้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่เคยเป็นดินแดนของจักรวรรดิเคียฟรุสเมื่อสมัยกลาง[1] ซึ่งต่อมาแตกกลุ่มออกเป็นชาวเบลารุส ชาวรัสเซีย ชาวรูซึน และชาวยูเครนเมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17[2]

ชาวสลาฟตะวันออก
Усходнія славяне Uskhodniya slavianie (เบลารุส)
Восточные славяне Vostochnyye slavianie (รัสเซีย)
Восточны славяне Vostochny slavianie (รูซึน)
Східні слов'яни Skhidni slovyany (ยูเครน)
Slavic europe.svg
     ประเทศที่มีประชากรชาวสลาฟตะวันออกอย่างมีนัยสำคัญ
ประชากรทั้งหมด
มากกว่า 200 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างมีนัยสำคัญ
ส่วนใหญ่:
เบลารุส, รัสเซีย, ยูเครน
ส่วนน้อย: ทะเลบอลติก (เอสโตเนีย, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย), เซอร์เบีย, คอเคซัส (อาเซอร์ไบจาน, จอร์เจีย), มอลโดวา, อดีตรัฐของสหภาพโซเวียต
ภาษา
กลุ่มภาษาสลาวิกตะวันออก:
ภาษาเบลารุส, ภาษารัสเซีย, ภาษารูซึน, ภาษายูเครน
กลุ่มชาติพันธุ์ที่เกี่ยวข้อง
ชาวสลาฟ

กลุ่มชาติพันธุ์หลักและกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยในปัจจุบันแก้ไข

  • กลุ่มชาติพันธุ์เฉพาะกาล
    • คอสแซค (รัสเซีย-เบลารุส)
    • Goryuns (รัสเซีย-ยูเครน-เบลารุส)
    • Poleshuks (เบลารุส-ยูเครน)

อ้างอิงแก้ไข

  1. John Channon & Robert Hudson, Penguin Historical Atlas of Russia (Penguin, 1995), p.16.
  2. "Slav | History & Facts". Encyclopedia Britannica (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2020-01-05.