จังหวัดมาลูกูเหนือ

มาลูกูเหนือ หรือ มาลูกูอูตารา[2] (อินโดนีเซีย: Maluku Utara) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ส่วนเหนือของหมู่เกาะโมลุกกะ เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโซฟีฟีบนเกาะฮัลมาเฮรา และเป็นศูนย์กลางประชากรที่ใหญ่ที่สุดของเกาะเตอร์นาเต หมู่เกาะโมลุกกะเดิมทีเป็นจังหวัด อย่างไรก็ดีใน ค.ศ. 1999 ได้แยกออกมาเป็น 2 จังหวัด โดยจังหวัดมาลูกูเหนือได้แยกออกมาจากจังหวัดมาลูกู

จังหวัดมาลูกูเหนือ

Provinsi Maluku Utara (อินโดนีเซีย)
Maluku Islands Wikivoyage Banner.jpg
Halmahera Island, North Maluku, Indonesia 4.jpg
Weda Bay Nickel site.jpg
ตามเข็มนาฬิกา จากซ้ายบน: มุมมองบนเกาะตีโดเร, ชายหาดในฮัลมาเฮรา, อ่าวเวดา, ท่าเรือกาลามาตา
ธงของจังหวัดมาลูกูเหนือ
ธง
ตราอย่างเป็นทางการของจังหวัดมาลูกูเหนือ
ตรา
คำขวัญ: 
Marimoi Ngone Futuru
(Ternate language: United we are strong)
ที่ตั้งจังหวัดมาลูกูเหนือในประเทศอินโดนีเซีย
ที่ตั้งจังหวัดมาลูกูเหนือในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 0°47′N 127°22′E / 0.783°N 127.367°E / 0.783; 127.367พิกัดภูมิศาสตร์: 0°47′N 127°22′E / 0.783°N 127.367°E / 0.783; 127.367
ประเทศ อินโดนีเซีย
เมืองหลักโซฟีฟี
Largest cityLambang Kota Ternate.png เตอร์นาเต
การปกครอง
 • GovernorAbdul Ghani Kasuba (PKS)
 • Vice GovernorMuhammad Natsir Thaib
พื้นที่
 • ทั้งหมด31,982.50 ตร.กม. (12,348.51 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (2014)[1]
 • ทั้งหมด1,141,561 คน
 • ความหนาแน่น36 คน/ตร.กม. (92 คน/ตร.ไมล์)
Demographics
 • ศาสนาอิสลาม (74.28%), โปรเตสแตนต์ (24.9%), โรมันคาทอลิก (0.52%)
 • ภาษาอินโดนีเซีย, เตอร์นาเต
เขตเวลาWIT (UTC+9)
ทะเบียนพาหนะDG
HDISteady 0.659 (Medium)
HDI rank27th (2015)
เว็บไซต์www.malutprov.go.id

ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 หมู่เกาะของจังหวัดมาลูกูเหนือเป็นที่รู้จักในชื่อ "หมู่เกาะเครื่องเทศ" ณ เวลานั้นภูมิภาคนี้เป็นแหล่งของกานพลู ชาวดัตช์ โปรตุเกส สเปน และสุลต่านท้องถิ่นรวมถึงชาวเตอร์นาเตและตีโดเรได้ต่อสู้กันเพื่อเป็นผู้ควบคุมผลประโยชน์ทางการค้าจากเครื่องเทศเหล่านี้ ต่อมาต้นกานพลูได้ถูกขนส่งและนำไปปลูกในส่วนต่าง ๆ ของโลก และความต้องการกานพลูก็ได้ลดลง ได้ลดความสำคัญของมาลูกูเหนือไป

ประชากรในจังหวัดมาลูกูเหนือมี 1,038,087 คน จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010[1] เป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดของอินโดนีเซีย จากข้อมูลทางการล่าสุดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มเป็น 1,141,561 คน

หน่วยการบริหารแก้ไข

พื้นที่จังหวัดมาลูกูเหนือแบ่งออกเป็น 8 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 116 ตำบลหรือเกอจามาตัน[3][4]

อำเภอ
นคร

เมืองหลักของจังหวัดมาลูกูเหนือได้แก่เมืองโซฟีฟี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนครตีโดเร

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Central Bureau of Statistics: Census 2010 Archived 2010-11-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, retrieved 17 January 2011 (อินโดนีเซีย)
  2. ราชบัณฑิตยสภา. ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2564 (หน้า 24)
  3. Statistik Indonesia 2021 (ภาษาอินโดนีเซีย). สำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซีย. 2021-02-26. pp. 45–47. สืบค้นเมื่อ 2021-12-05.
  4. "Peraturan Kepala Badan Pusat Statistik Nomor 120 Tahun 2020 Tentang Klasifikasi Desa Perkotaan dan Perdesaan di Indonesia Tahun 2020" (PDF) (ภาษาอินโดนีเซีย). สำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซีย. สืบค้นเมื่อ 2021-12-05.