การประชุมสุดยอดจี 7 ครั้งที่ 44

(เปลี่ยนทางจาก การประชุมสุดยอดผู้นำจี 7 ครั้งที่ 44)

การประชุมสุดยอดจี 7 ครั้งที่ 44 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8-9 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ที่ลามาลแบ รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา[1] การประชุดสุดยอดในครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งที่หก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ที่ประเทศแคนาดาเป็นเจ้าภาพจัดประชุมสุดยอด[2]

การประชุมสุดยอดจี 7 ครั้งที่ 44
2018 G7 Logo CYMK.jpg
ประเทศเจ้าภาพ  แคนาดา
ข้อมูลวันที่ 8-9 มิถุนายน พ.ศ. 2561
ผู้เข้าร่วม
เว็ปไซต์ทางการ g7.gc.ca/en/

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 จี 7 ได้ก่อตั้งขึ้น พร้อมกับเหล่าผู้นำจากประเทศแคนาดา, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อิตาลี, ญี่ปุ่น, สหราชอาณาจักร และสหรัฐ เนื่องจากการเปิดอภิปรายให้ประเทศรัสเซียออกจากกลุ่มจี 8[3] ตั้งแต่นั้นมาการประชุดจึงได้ขึ้นชื่อว่าอยู่ในกลุ่ม จี7 ในวันแรกของการประชุม สหรัฐได้มีท่าทีที่จะผลักดันให้ประเทศรัสเซียเข้ามาในกลุ่ม จี7 เหมือนเดิม หลังจากนั้นไม่นานประเทศอิตาลีก็ได้ขอให้ใช้ชื่อกลุ่ม จี8 เหมือนเดิม[4][5]

การประชุมสุดยอดในครั้งนี้ได้ร่วมความสนใจอย่างมากเนื่องจากว่าสหรัฐลดความสัมพันธ์กับสมาชิกประเทศในกลุ่ม จี 7[6] เนื่องจากเหตุการณ์ในครั้งนี้มีการขนานนามการประชุมในครั้งนี้ว่า การประชุมสุดยอด จี 6+1 โดยสื่อมวลชนในประเทศฝรั่งเศสและประเทศสมาชิกได้กล่าวว่า เป็นการสื่อถึงการแยกตัวของสหรัฐ[7][8][9][10]

เนื้อหา

ผู้นำในการประชุมสุดยอดแก้ไข

 
ภาพถ่ายรูปหมู่ของสมาชิกที่มาเข้าร่วมในการประชุมสุดยอด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2561

ผู้เข้าร่วการประสุดยอดในครั้งนี้ล้วนแล้วเป็นผู้นำประเทศของสมาชิกกลุ่ม จี 7 โดยมีตัวแทนจากสหภาพยุโรปเข้าร่วมด้วย คณะกรรมการธิการสหภาพยุโรปได้เป็นผู้ที่เข้าร่วมการประชุมอย่างเป็นทางการ โดยมีการหารือกันเมื่อตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524

การประชุมสุดยอดจี 7 ครั้งที่ 44 นีี้ถือเป็นครั้งแรกในการประชุมสุดยอดของนายกรัฐมนตรีอิตาลี จูเซบเป คอนเต

ผู้เข้าร่วมแก้ไข

ผู้ที่เข้าร่วม/สมาชิกของการประชุมสุดยอด จี7
เมืองและผู้นำเจ้าภาพในการจัดประชุมสุดยอดจะเป็นตัวหนา
เมมเบอร์ นำโดย ตำแหน่ง
  แคนาดา จัสติน ทรูโด นายกรัฐมนตรี
  ฝรั่งเศส แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี
  เยอรมนี อังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรี
  อิตาลี จูเซปเป คอนเต นายกรัฐมนตรี
  ญี่ปุ่น ชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรี
  สหราชอาณาจักร เทเรซา เมย์ นายกรัฐมนตรี
  สหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดี
  สหภาพยุโรป ฌ็อง-โคลท ยุงเคอร์ ประธานคณะกรรมมาธิการ
ดอนัลต์ ตุสก์ ประธานสภายุโรป

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Canada to host 2018 G7 Summit in Charlevoix, Quebec". pm.gc.ca. Prime Minister of Canada. May 27, 2017. สืบค้นเมื่อ May 27, 2017. 
  2. "Canada to host 2018 meeting of G7 leaders in Charlevoix, Quebec". Toronto Star. May 25, 2017. สืบค้นเมื่อ May 29, 2017. 
  3. "Leaders plan Brussels G7 in June instead of G8 in Sochi". Irish Independent. March 24, 2014. สืบค้นเมื่อ May 29, 2017. .
  4. "Trump Calls for Russia to Be Readmitted to G-7". The New York Times (ใน en-US). 2018-06-08. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2018-06-08. 
  5. Herszenhorn, David (June 8, 2018). "New Italian leader backs Trump on Russia rejoining G-7". Politico. สืบค้นเมื่อ June 8, 2018. 
  6. Erlam, Craig (June 8, 2018). "Risk Aversion Seen Ahead of Hostile G6+1 Summit". FXStreet. สืบค้นเมื่อ June 8, 2018. "The G7 meeting has become more like a G6+1, with Trump choosing to isolate the US on a number of issues from trade to Iran and climate change." 
  7. Allen, Jonathan (June 8, 2018). "Welcome to the G6+1: Trump reps an isolated America at the G-7 summit". NBC News. สืบค้นเมื่อ June 8, 2018. "The G-7 this year looks more like a G6+1. That's how French Foreign Minister Bruno Le Maire recently described America's increasingly isolated position as the Group of Seven nations — the U.S., Britain, France, Japan, Germany, Italy and Canada — start a two-day meeting in Charlevoix, Canada, Friday." 
  8. Erlam, Craig (June 8, 2018). "Risk Aversion Seen Ahead of Hostile G6+1 Summit". FXStreet. สืบค้นเมื่อ June 8, 2018. "The G7 meeting has become more like a G6+1, with Trump choosing to isolate the US on a number of issues from trade to Iran and climate change." 
  9. Kottasová, Ivana (June 8, 2018). "G7 summit angst; ZTE deal; IMF in Argentina". CNN. สืบค้นเมื่อ June 8, 2018. "Diplomatic tensions and an escalating trade war mean that President Donald Trump can expect a chilly reception at the summit, which some have dubbed the G6+1." [ลิงก์เสีย]
  10. Solomon, Deborah (June 11, 2018). "Who is Peter Navarro?". The New York Times. สืบค้นเมื่อ June 13, 2018. 

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข