เปิดเมนูหลัก

ขบวนการกระทิงแดง (อังกฤษ: Red Gaurs Movement) เป็นขบวนการฝ่ายขวาที่มีบทบาททางการเมืองในประเทศไทยหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ก่อตั้งโดย"กองบัญชาการรักษาความมั่นคงภายใน" เพื่อปราบคอมมิวนิสต์ ผู้นำกลุ่มเป็นทหารรับจ้างที่ทำงานกับหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐที่มีชื่อว่า พันเอกพิเศษ สุตสาย หัสดิน[1] (ยศในขณะนั้น) ที่ปรึกษาได้แก่ นาย เผด็จ ดวงดี สมาชิกส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาในกรุงเทพฯ ที่เคยเข้าร่วมในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 มาแล้วเช่นกัน

กองกำลังนี้เน้นการดำเนินการในรูปแบบกองกำลังบนถนน สร้างความหวาดกลัวให้กับคู่แข่งทางการเมือง มีบทบาทสำคัญในการสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519

ขบวนการกระทิงแดงเป็นกองเยาวชนของขบวนการนวพล[2] สีแดงเป็นสีของธงชาติไทยเดิม และถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติในธงชาติปัจจุบัน กลุ่มประกาศว่าคำขวัญคือ "แนวร่วมต่อต้านจักรวรรดินิยมคอมมิวนิสต์"[2] คล้ายกับชตวร์มอัพไทลุง (SA) และชุทซ์ชตัฟเฟิล (SS) ของพรรคนาซีในประเทศเยอรมนี

ช่วงทศวรรษ 1930 สมาชิกขบวนการกระทิงแดงปลุกปั่นการต่อสู้ระหว่างนักเคลื่อนไหวฝ่ายซ้ายกับสหภาพแรงงาน[3] ในวันที่ 21 มีนาคม 2519 ขบวนการกระทิงแดงโยนระเบิดใส่การประท้วงฝ่ายซ้าย เป็นเหตุให้มีนักศึกษาเสียชีวิต 4 คน[4] ได้แก่ นายกมล แซ่นิ้ม นายนิพนธ์ เชษฐากุล นายแก้ว เหลืองอุดมเลิศ และนายธเนศร์ เขมะอุดม[5] สมาชิกคนสำคัญ อาทิ เฉลิมชัย มัจฉากล่ำ สุชาติ ประไพหอม สมศักดิ์ ขวัญมงคล สมศักดิ์ มาลาดี

อ้างอิงแก้ไข

  1. Glassman, Jim, Thailand at the Margins: Internationalization of the State and the Transformation of Labour (2004), p. 68.
  2. 2.0 2.1 Harris, Nigel "Thailand: The Army Resumes Command" Notes of the Month, International Socialism (1st series), No.93, November/December 1976, pp.8-9.
  3. Handley, p. 226.
  4. Handley, p. 231.
  5. https://doct6.com/learn-about/how/chapter-3/3-4
  • ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.