เปิดเมนูหลัก

เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต

เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (รัสเซีย: Генеральный секретарь ЦК КПСС) เป็นตำแหน่งที่มอบให้แก่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ด้วยข้อยกเว้นบางประการ ตำแหน่งนี้เทียบได้กับผู้นำสหภาพโซเวียต ที่ผ่านมาตำแหน่งนี้มีชื่ออื่นอีกสี่ชื่อ ได้แก่ เลขาธิการผู้เชี่ยวชาญ (ค.ศ. 1917-1918), ประธานสำนักเลขานุการ (ค.ศ. 1918-1919), เลขานุการผู้รับผิดชอบ (ค.ศ. 1919-1922) และเลขานุการลำดับที่หนึ่ง (ค.ศ. 1953-1966) ต่อมาภายหลังการเสียชีวิตของเลนิน โจเซฟ สตาลินยกระดับตำแหน่งนี้ให้บังคับบัญชาพรรคคอมมิวนิสต์ทั้งหมด และสหภาพโซเวียตทั้งหมดโดยนิยามด้วย[1]

ตำแหน่งนี้ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1922 มีเอเลนา สตาโซวาเป็นผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก และยุบลงเมื่อ ค.ศ. 1991 โดยมีวลาดีมีร์ อีวัชโกเป็นรักษาการคนสุดท้าย (เลขาธิการคนสุดท้าย คือ มีฮาอิล กอร์บาชอฟ)

รายนามแก้ไข

ชื่อ
(เกิด–เสียชีวิต)
ภาพ วาระ
เลขานุการผู้เชี่ยวชาญคณะกรรมการกลางแห่งพรรคสังคมแรงงานประชาธิปไตยรัสเซีย (1917–1918)
เอเลนา สตาโซวา
(1873–1966)[2]
  เมษายน 1917–1918
ประธานสำนักเลขานุการคณะกรรมการกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (1918–1919)
ยาคอฟ สเวอร์ดลอฟ
(1885–1919)[3]
  1918 – 16 มีนาคม 1919
เอเลนา สตาโซวา
(1873–1966)[2]
  มีนาคม 1919 – ธันวาคม 1919
เลขานุการผู้รับผิดชอบคณะกรรมการกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (1919–1922)
นิโคไล เกรสตินสกี
(1883–1938)[4]
  ธันวาคม 1919 – March 1921
วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ
(1890–1986)[5]
  มีนาคม 1921 – เมษายน 1922
เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งมวลสหภาพ (1922–1952)
โจเซฟ สตาลิน
(1878–1953)[6]
  3 เมษายน 1922 – 16 ตุลาคม 1952
เลขานุการลำดับที่หนึ่งคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (1953–1966)
นิกิตา ครุสชอฟ
(1894–1971)[7]
  14 กันยายน 1953 – 14 ตุลาคม 1964
เลโอนิด เบรจเนฟ
(1906–1982)[8]
  14 ตุลาคม 1964 – 8 เมษายน 1966
เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (1966–1991)
เลโอนิด เบรจเนฟ
(1906–1982)[8]
  8 เมษายน 1966 – 10 พฤศจิกายน 1982
ยูรี อันโดรปอฟ
(1914–1984)[9]
  12 พฤศจิกายน 1982 – 9 กุมภาพันธ์ 1984
คอนสตันติน เชียร์เนนโค
(1911–1985)[8]
  13 กุมภาพันธ์ 1984 – 10 มีนาคม 1985
มีฮาอิล กอร์บาชอฟ
(เกิด 1931)[10]
  11 มีนาคม 1985 – 24 สิงหาคม 1991
วลาดิมีร์ อิวัชโก
(1932–1994)[11]
  24 สิงหาคม 1991 – 29 สิงหาคม 1991

อ้างอิงแก้ไข

  1. Hough, Jerry; Fainsod, Merle (1979). How the Soviet Union is Governed. Harvard University Press. pp. 142–146. ISBN 978-0674410300 Check |isbn= value: checksum (help).
  2. 2.0 2.1 McCauley, Martin (1997). Who's who in Russia since 1900. Routledge. p. 117. ISBN 978-0415138981 Check |isbn= value: checksum (help).
  3. Williamson, D.G. (2007). The Age of the Dictators: A Study of the European Dictatorships, 1918–53. Pearson Education. p. 42. ISBN 978-0582505801 Check |isbn= value: checksum (help).
  4. Rogovin, Vadim (2001). Stalin's Terror of 1937–1938: Political Genocide in the USSR. Mehring Books. p. 38. ISBN 978-1893638049 Check |isbn= value: checksum (help).
  5. Phillips, Steve (2001). The Cold War: conflict in Europe and Asia. Heinemann. p. 20. ISBN 978-0435327364 Check |isbn= value: checksum (help).
  6. Brown, Archie (2009). The Rise & Fall of Communism. Bodley Head. p. 59. ISBN 978-1-845-95076-5 Check |isbn= value: checksum (help).
  7. Taubman, William (2003). Khrushchev: The Man and His Era. W.W. Norton & Company. p. 258. ISBN 978-0393324842 Check |isbn= value: checksum (help).
  8. 8.0 8.1 8.2 Chubarov, Alexander (2003). Russia's Bitter Path to Modernity: A History of the Soviet and post-Soviet Eras. Continuum International Publishing Group. p. 60. ISBN 978-0826413501 Check |isbn= value: checksum (help).
  9. Nikolaevna Vasilʹeva, Larisa (1994). Kremlin Wives. Arcade Publishing. p. 218. ISBN 978-1559702605 Check |isbn= value: checksum (help).
  10. Service, Robert (2009). History of Modern Russia: From Tsarism to the Twenty-first Century. Penguin Books Ltd. p. 435. ISBN 978-0141037970 Check |isbn= value: checksum (help).
  11. McCauley, Martin (1998). Gorbachev. Pearson Education. p. 314. ISBN 978-058243758X Check |isbn= value: invalid character (help).