เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม

เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม (อังกฤษ: His Imperial Highness Şehzade Mehmed Abdülkerim) ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2449 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม และ นูเฟอร์ ฮานิม เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทรงได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยกาลาตาซาราย ณ อิสตันบูล และในปี 2476 ทรงได้รับเชิญให้เสด็จ ณ ประเทศญี่ปุ่น โดยในฐานะแขกของรัฐบาล สันนิษฐานว่าน่าจะใช้สถานะของพระองค์ในฐานะผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์ออตโตมันเพื่อช่วยเหลือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในการรุกรานของชาติมุสลิม ในเอเชียกลาง ที่ขัดแย้งกับสหภาพโซเวียต

เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม
เจ้าชายแห่งออสโตมัน
พระชายานเหม็ด ฮานิม
พระบุตรเจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมัน
เจ้าชายฮารุน ออสมัน
ราชวงศ์ราชวงศ์ออสมัน
พระบิดาเจ้าชายเมเหม็ด เซลิม
พระมารดานูเฟอร์ ฮานิม
ประสูติ27 มิถุนายน พ.ศ. 2449
จักรวรรดิออตโตมัน
สิ้นพระชนม์3 สิงหาคม พ.ศ. 2478 (29 ปี)
นิวยอร์ก ซิตี้

พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นเหม็ด ฮานิม (25 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ที่ อเลปโปประเทศซีเรีย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 และหย่าร้างในปี พ.ศ. 2474 มีพระโอรส 2 พระองค์ ซึ่งล้วนแล้วได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายประมุขแห่งออตโตมัน ทั้งสิ้น คือ

  1. เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมัน
  2. เจ้าชายฮารุน ออสมัน

เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2478 สิริพระชันษาได้เพียง 29 ปี

อ้างอิงแก้ไข

  • "Cemil Aydin, "Japan's Pan-Asianism and the Legitimacy of Imperial World Order, 1931–1945", The Asia-Pacific Journal, Vol. 6, Issue 3, No. 0, March 12, 2008". Japanfocus.org. Retrieved 2016-01-03.
  • Asia.boun
  • A. Merthan Dündar (2006). Pan-İslâmizm'den Büyük Asyacılığa: Osmanlı İmparatorluğu, Japonya ve Orta Asya. Ötüken Neșriyat. ISBN 978-975-437-579-4.