เปิดเมนูหลัก

เขตกิตนางคาบีซายาอัน (เซบัวโน: Tunga-tungang Kabisay-an; ฟิลิปีโน: Gitnang Kabisayaan) หรือ เขตที่ 7 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 4 จังหวัด (จังหวัดโบโฮล, จังหวัดเซบู, จังหวัดซีลางังเนโกรส และจังหวัดซีคีฮอร์) และ 3 นครที่มีประชากรสูง (เซบูซิตี, ลาปู-ลาปู และมันดาอูเว) เกาะที่สำคัญได้แก่ เซบู, โบฮอล, ซีคีฮอร์ และเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ เซบูซิตี เขตนี้มีเนื้อที่ประมาณ 15,895.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 7,396,898 คน ถือว่าเป็นเขตที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 2 ของหมู่เกาะวิซายัส

เขตกิตนางคาบีซายาอัน

Region VII
เนินเขาช็อกโกแลต
Ph locator region 7.png
แผนที่ของประเทศฟิลิปปินส์แสดงที่ตั้งของเขตกิตนางคาบีซายาอัน
ประเทศ ฟิลิปปินส์
หมู่เกาะวิซายัส
ศูนย์กลางการบริหารเขตเซบูซิตี
พื้นที่
 • ทั้งหมด15,895.66 ตร.กม. (6,137.35 ตร.ไมล์)
ประชากร (ค.ศ. 2015[1])
 • ทั้งหมด7,396,898
 • ความหนาแน่น470 คน/ตร.กม. (1,200 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาPST (UTC+8)
จังหวัด
เมือง
เทศบาล97
บารังไกย์2,446
ผู้แทนราษฎร11
ภาษา

ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขตนี้เสียจังหวัดซีลางังเนโกรสให้แก่เขตหมู่เกาะเนกรอส อย่างไรก็ดี จังหวัดนี้ได้กลับสู่เขตกิตนางคาบีซายาอัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2017

เนื้อหา

ภูมิศาสตร์แก้ไข

เขตกิตนางคาบีซายาอัน ประกอบด้วยเกาะจังหวัดใหญ่ 2 เกาะ คือ เซบู และโบโฮล นอกจากนี้ยังมีเกาะเล็กอย่างซีคีฮอร์ และซีกตะวันออกของเกาะเนโกรส เขตนี้ยังรวมไปถึงช่องแคบเซบูและช่องแคบตานอนอีกด้วย เขตนี้ติดต่อกับทะเลวิซายันทางทิศเหนือ, ติดกับเขตคันลูรังคาบีซายาอันทางทิศตะวันตก, ติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ และติดกับทะเลคาโมเตสกับเกาะเลเตทางทิศตะวันออก

เขตการปกครองแก้ไข

ประกอบด้วย 4 จังหวัด และ 3 นครอิสระ

จังหวัด
หรือ
นครที่มีประชากรสูง
เมืองหลัก ประชากร (ค.ศ. 2015)[2] เนื้อที่[3] ความหนาแน่น นคร เทศบาล บารังไกย์
ตร.กม. ตร.ไมล์ /ตร.กม. /ตร.ไมล์
จังหวัดโบโฮล ตักบีลารัน 1,313,560 4,820.95 1,861.38 270 700 1 47 1,109
จังหวัดเซบู เซบูซิตี 2,938,982 4,943.72 1,908.78 590 1,500 6 44 1,066
จังหวัดซีลางังเนโกรส ดูมากูเวเต 1,354,995 5,385.53 2,079.36 250 650 6 19 557
จังหวัดซีคีฮอร์ ซีคีฮอร์ 95,984 337.49 130.31 280 730 0 6 134
เซบูซิตี 922,611 315.00 121.62 2,900 7,500 80
ลาปู-ลาปู 408,112 58.10 22.43 7,000 18,000 30
มันดาอูเว 362,654 25.18 9.72 14,400 37,000 27
ทั้งหมด 7,396,898 15,885.97 6,133.61 470 1,200 10 116 3,003

 †  หมายถึง นครที่มีประชากรสูง โดยจะเป็นเอกเทศจากจังหวัดเซบู

การขนส่งแก้ไข

ท่าเรือที่สำคัญได้แก่ เซบู, ตักบีลารัน, ลาเรนา, ซิบูลัน และดูมากูเวเต

ส่วนทางอากาศยาน มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตันเซบู ตั้งอยู่ที่เมืองลาปูลาปู เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารหนาแน่นอันดับที่ 2 ของประเทศ (รองจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน) และเป็นเพียง 1 ใน 3 แห่งบนหมู่เกาะวิซายัส ที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (อีกสองแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ และท่าอากาศยานนานาชาติอีโลอีโล) ท่าอากาศยานมักตันเซบูยังเป็นฐานการบินหลักของเซบูแปซิฟิกและฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ ที่มีจุดหมายปลายทางทั้งในและนอกประเทศ[4]

ท่าอากาศยานอื่น ๆ ได้แก่ ท่าอากาศยานตักบีลารัน และท่าอากาศยานซีบูลัน

ระเบียงภาพแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. ข้อมูลประชากร
  2. Census of Population (2015). "Region VII (Central Visayas)". Total Population by Province, City, Municipality and Barangay. PSA. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2559.
  3. "PSGC Interactive; List of Provinces". Philippine Statistics Authority. Archived from the original on 21 January 2013. สืบค้นเมื่อ 4 April 2016.
  4. "Mactan Cebu International Airport - Cebu Pacific - Philippines". Mactan-cebuairport.com.ph. สืบค้นเมื่อ 2013-04-22.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข