เปิดเมนูหลัก

จังหวัดเซบู (/sˈb/;[5][6] เซบัวโน: Lalawigan sa Sugbu; ฟิลิปีโน: Lalawigan ng Cebu) เป็นจังหวัดในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะหลักและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ เมืองหลักคือ เซบูซิตี ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของฟิลิปปินส์ จังหวัดนี้มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตัน–เซบู ตั้งอยู่บนเกาะมักตัน เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมาเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ

จังหวัดเซบู

Sugbu
จังหวัด
เซบูซิตี
ธงของจังหวัดเซบู
ธง
สมญา: The Gateway to a Thousand Journeys[1]
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ที่ตั้งในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศ ฟิลิปปินส์
เขตกิตนางคาบีซายาอัน
ก่อตั้ง6 สิงหาคม ค.ศ. 1569
เมืองหลักเซบูซิตี
การปกครอง
 • ประเภทซังกูเนียงปันลาลาวีกัน
 • ผู้ว่าราชการจังหวัดHilario Davide III (LP)
 • รองผู้ว่าราชการจังหวัดAgnes Almendras Magpale
พื้นที่[2]
 • ทั้งหมด4,943.72 ตร.กม. (1,908.78 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่20 จาก 81
 ไม่รวมพื้นที่นครอิสระ
ความสูง (ภูเขามานุงกัล)1,097 เมตร (3,599 ฟุต)
ประชากร (ค.ศ. 2015)[3]
 • ทั้งหมด2,938,982
 • อันดับ4 จาก 81
 • ความหนาแน่น590 คน/ตร.กม. (1,500 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น7 จาก 81
 • ผู้ที่ใช้สิทธิ์เลือกตั้งได้[4]1,903,740 คน (ค.ศ. 2,016)
 ไม่รวมประชากรในนครอิสระ
เขตการปกครอง
 • นครอิสระ
 • นคร
 • เทศบาล44
 • บารังไกย์
1,066
+  137 รวมนครอิสระ
1,203
 • Districts
เขตเวลาPST (UTC+8)
รหัสไปรษณีย์6000–6053
ไอดีดี:รหัสโทรศัพท์+63 (0)32
รหัสไอเอสโอ 3166PH
ระดับรายได้ระดับที่ 1
PSGC 072200000
เว็บไซต์www.cebu.gov.ph

จังหวัดเซบูเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีการพัฒนาดีที่สุดของประเทศ และเมืองหลักอย่างเซบูซิตี ก็เป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรม การค้า การศึกษา และอุตสาหกรรมของเกาะวิซายัส นอกจากนี้ยังโดดเด่นในด้านการขนส่งทางทะเล การผลิตเฟอร์นิเจอร์ และการท่องเที่ยว

เนื้อหา

ภูมิอากาศแก้ไข

เซบูตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะเนโกรส ทางทิศตะวันตกของเกาะเลเตและเกาะโบโฮล ตัวจังหวัดประกอบด้วยเกาะเซบูและเกาะบริวารอีก 167 เกาะ ที่สำคัญได้แก่ เกาะมักตัน เกาะบันตายาน เกาะมาลาปาสกัว เกาะโอลังโก และหมู่เกาะคาโมเตส นครหนาแน่นอย่างเซบูซิตี, ลาปู-ลาปู และมันดาอูเว จัดเป็นนครอิสระที่ไม่อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัด แต่จะถูกจัดรวมอยู่ในจังหวัดในเชิงภูมิศาสตร์และสถิติ

จังหวัดเซบูมีพื้นที่ 4,944 กม² (1,909 sq mi) แต่ถ้ารวมนครอิสระเข้าไปด้วย จะมีพื้นที่ 5,342 กม² (2,063 sq mi) พื้นที่ใจกลางของเกาะเซบู มีสายพันธุ์พืชและสัตว์หายากหลายชนิด และมีความเสี่ยงจากแผ่นดินไหวและพายุไต้ฝุ่นที่น้อยมาก

ภูมิอากาศแก้ไข

ภูมิอากาศของจังหวัดเซบูเป็นแบบเขตร้อน ประกอบด้วย 2 ฤดูกาล ได้แก่ ฤดูฝน และฤดูแล้ง[7] แต่โดยส่วนใหญ่แล้ว อากาศจะร้อนและค่อนข้างแห้งแล้งในช่วงเดือนมิถุนายน-ธันวาคม และโอกาสที่จะประสบพายุไต้ฝุ่นนั้นมีน้อยมาก

พื้นที่ทางตอนเหนือจะมีฝนตกมากกว่าทางตอนใต้ และเคยได้รับความเสียหายจากพายุไต้ฝุ่นไห่เยี่ยนในปี ค.ศ. 2013 มีผู้เสียชีวิต 73 คน บาดเจ็บ 348 คน นอกจากนี้ยังมีพายุไต้ฝุ่นรูปิง ที่สร้างความเสียหายให้แก่เซบูตอนกลางในปี ค.ศ. 1990

อุณหภูมิของจังหวัดเซบูสามารถขึ้นสูงถึง 36 °C (97 °F) ในเดือนมีนาคม-พฤษภาคม และลดลงต่ำสุดถึง 18 °C (64 °F) ในเขตภูเขาช่วงฤดูฝน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 24-34 องศาเซลเซียส โดยจะไม่ค่อยแปรปรวนนัก ยกเว้นในเดือนพฤษภาคมซึ่งเป็นเดือนที่ร้อนที่สุด ความชื้นโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 70–80%[8]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "What To Know About Cebu, Philippines". The Philippines dot com. สืบค้นเมื่อ 21 August 2016.
  2. http://nap.psa.gov.ph/activestats/psgc/province.asp?provCode=072200000
  3. https://www.psa.gov.ph/sites/default/files/attachments/hsd/pressrelease/R07.xlsx
  4. "2016 National and Local Elections Statistics". Commission on Elections. 2016.
  5. Cebu on Merriam-Webster.com
  6. "Cebu (province)".
  7. "Weather". Archived from the original on 2013-05-25. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2560.
  8. "Guide to Cebu – Weather in Cebu". www.guidetocebu.com.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข