เปิดเมนูหลัก

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (อิตาลี: Federico II del Sacro Romano Impero; เยอรมัน: Friedrich II 26 ธันวาคม พ.ศ. 1737–13 ธันวาคม พ.ศ. 1793) เสด็จพระราชสมภพที่นครเจซี ประเทศอิตาลี เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิฟรีดิชที่ 1 ขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อ พ.ศ. 1763 และทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์โฮเฮนสเตาเฟ็น ทรงเป็นกษัตริย์แห่งซิชิลีเมื่อ พ.ศ. 1741 และกษัตริย์แห่งเยอรมนีเมื่อ พ.ศ. 1755

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2
Frederick II and eagle.jpg
ภาพจาก "Manfred manuscript" (Biblioteca Vaticana, Pal. lat 1071) of De arte venandi cum avibus.
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ครองราชย์22 พฤศจิกายน ค.ศ.1220 – 17 กรกฎาคม ค.ศ.1245
ราชาภิเษก22 พฤศจิกายน ค.ศ.1220 (โรม)
ก่อนหน้าจักรพรรดิออทโทที่ 4
ถัดไปว่าง[1]
กษัตริย์แห่งซิซิลี
ครองราชย์ค.ศ.1198–1250
ราชาภิเษก3 กันยายน ค.ศ.1198 (ปาแลร์โม)
ก่อนหน้าจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6
ถัดไปคอนราดที่ 4
กษัตริย์แห่งเยอรมัน
กษัตริย์แห่งโรมันอย่างเป็นทางการ
ครองราชย์1212–1220
ราชาภิเษก9 ธันวาคม ค.ศ.1212 (ไมนทซ์)
25 กรกฎาคม ค.ศ.1215 (อาเคิน)
ก่อนหน้าจักรพรรดิออทโทที่ 4
ถัดไปไฮน์ริช (7)
กษัตริย์แห่งอิตาลี
ครองราชย์22 พฤศจิกายน ค.ศ.1220 – 13 ธันวาคม ค.ศ.1250
ก่อนหน้าจักรพรรดิออทโทที่ 4
ถัดไปคอนราดที่ 4
กษัตริย์แห่งเยรูซาเลม
ครองราชย์ค.ศ.1225–1228
ราชาภิเษก18 มีนาคม ค.ศ.1229, เยรูซาเลม
ก่อนหน้าอิซาเบลลาที่ 2
ถัดไปคอนราดที่ 4
คู่อภิเษกคอนสแตนแห่งอารากอน
อิซาเบลลาที่ 2 แห่งเยรูซาเลม
อิซาเบลลาแห่งอังกฤษ
Bianca Lancia (?)
พระราชบุตรไฮน์ริช (7) แห่งเยอรมัน
คอนราดที่ 4 แห่งเยอรมัน
Henry, Governor of Sicily
Margaret
Constance (Anna) of Nicaea
Manfred, King of Sicily
Violante, Countess of Caserta
Enzo of Sardinia
ราชวงศ์ราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน
พระราชบิดาจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6
พระราชมารดาคอนสแตนส์ ราชินีแห่งซิซิลี
ประสูติ26 ธันวาคม ค.ศ.1194
เจซี (แคว้นมาร์เค), ราชอาณาจักรอิตาลี
สวรรคต13 ธันวาคม ค.ศ. 1250 (55 ปี)
Castel Fiorentino, ฟอจจา,(แคว้นปุลยา), ราชอาณาจักรซิซิลี
ฝังพระศพCathedral of Palermo
ศาสนาโรมันคาทอลิก[2]
จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 ได้รับราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโรมันศักดิ์สิทธิ์โดยพระสันตะปาปา เมื่อ พ.ศ. 1743 พระองค์มีความปรารถนาสูงยิ่งใคร่ที่จะผนึกอำนาจจักรวรรดิในอิตาลีให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยอาศัยอิทธิพลของพระสันตะปาปา พระองค์ได้อุทิศพระวรกายเป็นอย่างมากในความพยายามขยายอาณาเขตอิตาลี แต่แผนของพระองค์ทำให้เมืองต่างๆ ที่ขึ้นอยู่กับแคว้นลอมบาร์ดต่อต้านไม่พอใจ รวมทั้งองค์พระสันตปาปาด้วย เมื่อทรงเป็นผู้นำทัพในสงครามครูเสดครั้งที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 1771 (ค.ศ. 1228) พระองค์ทรงยึดเมืองเยรูซาเลมและตั้งตนขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งเยรูซาเลมเมื่อ พ.ศ. 1772 เมื่อเสด็จกลับถึงอิตาลีจากการสงคราม พระองค์กลับต้องมาต่อสู้ขัดแย้งกับองค์พระสันตะปาปาจนสิ้นพระชนม์

จักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 เสด็จสวรรคตลงเมื่อปี พ.ศ. 1793 ตรงกับรัชสมัยของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วง (สถาปนาราชวงศ์ พ.ศ. 1792)

อ้างอิงแก้ไข

  • The Cambridge Biograhical Encyclopedia / Edited by David Cystal-2nd ed., Cambridge University Press, 2000

ดูเพิ่มแก้ไข

  1. The First Council of Lyon solemnly deposed and excommunicated the Emperor, absolving all his subjects from allegiance. This is the beginning of the Great Interregnum, which ended only with the coronation of Henry VII in 1312 (Henry failed to be crowned by the pope, the first emperor to be crowned by a pope after Frederick was Sigismund, in 1433).
  2. Catholic Encyclopedia - Frederick II