เปิดเมนูหลัก

ราชสำนักเหนือ (ญี่ปุ่น: 北朝) หรือ ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝ่ายเหนือ ราชสำนักที่ผู้อ้างสิทธิใน ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทั้ง 6 พระองค์ปกครองในช่วง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ โดยมี นครหลวงเคียวโตะ เป็นเมืองหลวง

ราชสำนักเหนือ
北朝
Hokuchō
ราชสำนัก

ค.ศ. 1336–ค.ศ. 1392
 


ตราแผ่นดิน

เมืองหลวง เฮอังเกียว
ภาษา ภาษาญี่ปุ่นยุคกลาง
ศาสนา ชินบุสึ ชูโง
รัฐบาล ราชาธิปไตย
จักรพรรดิ
 -  1336 - 1348 โคงง
 -  1348 - 1351 ซุโก
 -  1352 - 1371 โกะ-โคงง
 -  1371 - 1382 โกะ-เอ็งยู
 -  1382 - 1392 โกะ-โคะมะสึ
ประวัติศาสตร์
 -  สถาปนาราชสำนักเหนือ ค.ศ. 1336
 -  การรวมกันของสองราชสำนัก 11 สิงหาคม ค.ศ. 1392
แผนที่แสดงที่ตั้งเมืองหลวงในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้

ราชสำนักเหนือนั้นสืบเชื้อสายจากราชสกุล จิเมียวอิง ซึ่งแปลว่า สายใหญ่ ที่มี จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ เป็นต้นราชสกุลโดยราชสกุลของ จักรพรรดินารูฮิโตะ ที่ปกครองประเทศในปัจจุบันนั้นสืบเชื้อสายมาจาก ราชสำนักเหนือ นั่นเอง

โดยที่มาของชื่อราชสกุลนั้นมาจากพระตำหนัก จิเมียวอิง ที่ประทับของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและ จักรพรรดิฟุชิมิ ภายหลังสละราชบัลลังก์แล้ว

ราชสำนักเหนือสิ้นสุดลงเมื่อคราวที่ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จาก ราชสำนักใต้ ทรงสละราชบัลลังก์ให้กับ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จากราชสำนักเหนือเพื่อรวมแผ่นดินญี่ปุ่นเป็นหนึ่งเดียวเมื่อปี ค.ศ. 1392 เป็นอันสิ้นสุดยุคราชสำนักเหนือ-ใต้