บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท

(เปลี่ยนทางจาก บาวาเรีย-ลันด์ชุท)

ดัชชีบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท (เยอรมัน: Bayern-Landshut, อังกฤษ: Bavaria-Landshut) เป็นอาณาจักรบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์[1]ที่ปกครองโดยดยุคแห่งบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท อาณาจักรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1353 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1503

ดัชชีบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท

Teilherzogtum Bayern-Landshut
ค.ศ. 1353ค.ศ. 1503
ตราแผ่นดินของบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท
ตราแผ่นดิน
บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูทระหว่าง ค.ศ. 1363 และ ค.ศ. 1392 (รวมทั้งมิวนิก และ อิงโกลชตัดท์ แต่ไม่รวมชเตราบิง)
บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูทระหว่าง ค.ศ. 1363 และ ค.ศ. 1392 (รวมทั้งมิวนิก และ อิงโกลชตัดท์ แต่ไม่รวมชเตราบิง)
สถานะอาณาจักรในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เมืองหลวงลันทซ์ฮูท
การปกครองราชาธิปไตย
ดยุคแห่งบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท 
• ค.ศ. 1347–1375
สเตฟานที่ 2
• ค.ศ. 1375–1392
โยฮันน์ที่ 2 สเตฟานที่ 3 และฟรีดิช
• ค.ศ. 1392–1393
ฟรีดิช
• ค.ศ. 1393–1450
ไฮน์ริคที่ 16
• ค.ศ. 1450–1479
ลุดวิกที่ 9 ดยุคแห่งบาวาเรีย
• ค.ศ. 1479-1503
จอร์จ ดยุคแห่งบาวาเรีย
ประวัติศาสตร์ 
3 มิถุนายน ค.ศ. 1353
ค.ศ. 1392
ค.ศ. 1447
ค.ศ. 1503 ค.ศ. 1503
ก่อนหน้า
ถัดไป
Wappen Bezirk Niederbayern.svg บาวาเรียใต้
บาวาเรีย-มิวนิก
พาลาติเนท-นอยบูร์ก DEU Neuburg an der Donau COA.svg

ประวัติแก้ไข

การก่อตั้งดัชชีเป็นผลมาจากการเสด็จสวรรคตของลุดวิกที่ 4 เดอะบาวาเรียน ในสนธิสัญญาลันทซ์ฮูทของปี ค.ศ. 1349 ที่เป็นการแบ่งจักรวรรดิของลุดวิก พระราชโอรสสามพระองค์ อันได้แก่ สเตฟานที่ 2, วิลเฮล์มที่ 1 และอัลเบร็คที่ 1 เป็นผู้ได้รับบาวาเรียใต้และเนเธอร์แลนด์ร่วมกัน สี่ปีต่อมามรดกก็ถูกแบ่งอีกในสนธิสัญญาเรเกนสบูร์กของปี ค.ศ. 1353 สเตฟานได้รับอาณาจักรใหม่ดัชชีแห่งบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท ในปี ค.ศ. 1363 สเตฟานก็ได้เป็นดยุคแห่งบาวาเรียเหนือซึ่งทำให้กลับมารวมกับบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท หลังจากการเสียชีวิตของสเตฟานลูกชายสามคนก็ปกครองอาณาจักรร่วมกัน แต่ในปี ค.ศ. 1392 บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูทก็แบ่งเป็นสามอาณาจักรที่รวมทั้ง บาวาเรีย-มิวนิก และ บาวาเรีย-อิงโกลชตัดท์

ในปี ค.ศ. 1429 บางส่วนของบาวาเรีย-ชเตราบิงก็มารวมกับบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท และ บาวาเรีย-อิงโกลชตัดท์ ในปี ค.ศ. 1447 บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูทจึงเป็นดินแดนที่มั่งคั่งที่สุดในบาวาเรีย โดยเฉพาะเมื่อมีเหมืองในรัทเทนแบร์ก (Rattenberg) และ คิทซ์บือเฮิล (Kitzbühel) และมีระบบการบริหารที่ก้าวหน้าที่สุด ที่พำนักของดยุคตั้งอยู่ที่ปราสาทเทราสนิทซ์ (Trausnitz Castle) ในลันทซ์ฮูท ที่พำนักที่สองอยู่ที่ปราสาทบูร์กเฮาเซิน (Burghausen Castle)

ดัชชีรุ่งเรืองอยู่ 150 ปีก่อนที่จะมาถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1505 ระหว่างดัชชีที่ก่อตั้งขึ้นใหม่พาลาติเนท-นอยบูร์ก (Palatinate-Neuburg) และ บาวาเรีย-มิวนิกหลังจากสงครามสืบอาณาจักรลันทซ์ฮูท (Landshut War of Succession) คุฟชไตน์ และ คิทซ์บือเฮิลเสียแก่สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นการตอบแทนในการสนับสนุนบาวาเรีย-มิวนิก ที่กลับไปรวมกับไทโรล

อ้างอิงแก้ไข

  1. Holy Roman Empire[1]

ดูเพิ่มแก้ไข