เปิดเมนูหลัก

อี ซ็อน-มี (เกาหลี: 이선미; เกิด 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1992) เป็นที่รู้จักในชื่อ ซ็อนมี (เกาหลี: 선미) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เธอเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 2007 ในฐานะสมาชิกวงวันเดอร์เกิลส์ และออกจากวงในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 เพื่อศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย

ซ็อนมี
Lee Sun-mi performing at INK Concert in September 2017 15.png
ซ็อนมีแสดงในไอเอนเคคอนเสิร์ตในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017
เกิดอี ซ็อน-มี
2 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 (27 ปี)
เมืองอิกซัน จังหวัดช็อลลาเหนือ เกาหลีใต้
การศึกษามหาวิทยาลัยทงกุก
อาชีพนักร้อง
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลงเคป็อป
เครื่องดนตรี
  • เสียงร้อง
  • กีตาร์เบส
ช่วงปี2550–ปัจจุบัน
ค่ายเพลงเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
(2550–2560)
เมกอัสเอนเตอร์เทนเมนต์
(2560–ปัจจุบัน)

หลังจากห่างหายจากวงการเพลงไปนานร่วม 3 ปีซ็อนมีก็หวนกลับเข้าวงการอีกครั้งหนึ่งในฐานะศิลปินเดี่ยวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 กับซิงเกิลแรก "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" เพลงขึ้นสูงสุดที่อันดับที่ 2 บนแกออนดิจิทัลชาร์ต ในเกาหลีใต้ และอันดับที่ 3 บน บิลบอร์ด โคเรียเคป็อปฮอต 100 เธอเปิดตัวด้วยอีพีชื่อ ฟูลมูน ในปี ค.ศ. 2014 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับที่ 12 และซิงเกิลนำในชื่อเดียวกันติดอันดับที่ 2 บนแกออนดิจิทัลชาร์ต และอันดับที่ 3 บน บิลบอร์ด โคเรียเคป็อปฮอต 100 และยังติดอันดับที่ 13 บน บิลบอร์ด เวิลด์ดิจิทัลซองส์ ในสหรัฐอเมริกา

ในปี ค.ศ. 2015 วันเดอร์เกิลส์กลับสู่วงการเพลงอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานร่วม 2 ปีโดยให้สมาชิกหันมาเล่นเครื่องดนตรีอย่างจริงจัง และซ็อนมีจะกลับมาร่วมวงอีกครั้ง หลังจากออกจากวงในปี ค.ศ. 2010 หลังจากนั้นวันเดอร์เกิลส์ก็ยุบวงหลังจากที่เธอและเยอึนตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์

ประวัติแก้ไข

ซ็อนมีเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 ในเมืองอิกซัน จังหวัดช็อลลาเหนือ เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนประถมฮวังนัม และระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนช็องดัม และระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยทงกุก สาขาวิชาดนตรี เธอใช้นามสกุลของพ่อเลี้ยงขณะศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยและได้รวมชื่อและนามสกุลเดิมของเธอกลายเป็น อี ซ็อน-มี

อาชีพแก้ไข

2007–2012: การพักงานจากวันเดอร์เกิลส์แก้ไข

ซ็อนมีเปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงวันเดอร์เกิลส์ โดยเป็นนักร้องนำของกลุ่ม โดยเปิดตัวเป็นอย่างเป็นทางการในรายการ มิวสิกคอร์ ทางช่องเอ็มบีซี เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2007 วันเดอร์เกิร์ลประสบความสำเร็จอย่างสูงจากเพลง "โนบอดี" ซึ่งทำให้วงกลายเป็นที่รู้จักในอเมริกา ในขณะนั้นเอง ซ็อนมีตัดสินใจพักกิจกรรมโปรโมตกับวันเดอร์เกิร์ลเพื่อกลับมาศึกษาต่อที่ประเทศเกาหลีใต้ ทั้งนี้ยังไม่ได้มีการระบุว่าเธอออกจากการเป็นสมาชิกวันเดอร์เกิร์ล

ในวันที่ 13 มกราคม 2012 ทางต้นสังกัดออกมาเปิดเผยว่า "ซ็อนมียังเป็นศิลปินอยู่ในสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์"[1]

ซ็อนมีได้กลับมาในวงการเคป็อปอีกครั้ง หลังจากที่พักงานจากการโปรโมตในนามวันเดอร์เกิลส์ ในปี 2010 เพื่อไปศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย ในปี 2012 ทางต้นสังกัดของเธอได้ออกมาประกาศว่า ซ็อนมียังอยู่กับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์เหมือนเดิม และซ็อนมียังคงฝึกซ้อมในฐานะเด็กฝึกหัด[2]

2013 – 2017: การกลับมาและหมดสัญญาแก้ไข

ในปี 2013 ซ็อนมีกลับมาในฐานะศิลปินเดี่ยว[3] เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ทางเจวายพีได้ปล่อยทีเซอร์เพลง 24 hours [4] ส่วนวันที่ 20 สิงหาคม ทางเจวายพีได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอเพลง "ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" โดยคัมแบ็กครั้งแรกวันที่ 22 สิงหาคม ในรายการ เอ็ม เคาต์ดาวน์[5]

ในเดือนกุมภาพันธ์ 2014 ซ็อนมีเปิดตัวอีพีชุดแรกชื่อ ฟูลมูน โดยมีซิงเกิลนำเป็นชื่อเดียวกับอัลบั้ม ในอัลบั้มนี้ยังมีเพลงที่แต่งโดยเยอึน และยูบินก็มาร่วมร้องเพลงในอัลบั้มนี้ด้วยเช่นกัน[6][7][8]

หลังจากห่างหายจากวงการไป 2 ปี วันเดอร์เกิลส์กลับมาอีกครั้งกับอัลบั้ม รีบูต ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ซ็อนเยและโซฮีประกาศออกจากวง แต่ต่อมาซ็อนมีได้กลับมาร่วมงานกับวงอีกครั้ง โดยซ็อนมีให้สัมภาษณ์กับสื่อเกาหลีว่า "ตั้งแต่ก่อนเตรียมโซโล่เดบิวต์แล้ว ฉันมักจะพูดกับเมมเบอร์และคุณพัก จิน-ย็องเสมอว่าเป้าหมายสุดท้ายของฉันคือ วันเดอร์เกิลส์"

ในเดือนมกราคม 2017 วันเดอร์เกิลส์ได้ยุบวงเนื่องจากซ็อนมีและเยอึนไม่ต่อสัญญากับทางเจวายพี และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ วันเดอร์เกิลล์ได้ปล่อยซิงเกิลสุดท้ายชื่อ "Draw Me" ในวันครบรอบปีที่ 10 ของวงนับตั้งแต่เปิดตัวมา[9][10]

2017–ปัจจุบัน เซ็นสัญญากับค่ายใหม่แก้ไข

เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2017 มีการเปิดเผยว่าซ็อนมีได้เซ็นสัญญาใหม่กับค่ายเมกอัสเอนเตอร์เทนเมนต์ในปลายเดือนกุมภาพันธ์ ต้นสังกัดเดียวกับพัก ว็อน และ เออร์บันซาคาปา[11] โดยซ็อนมีกล่าวว่า "การเริ่มต้นใหม่ในต้นสังกัดใหม่เป็นการแสดงให้แฟน ๆ เห็นด้านใหม่ของฉัน และความจริงจังต่อความรักในดนตรี ฉันยังคงขอบคุณอดีตต้นสังกัดของฉัน รวมถึงแฟน ๆ และผู้คนที่คอยสนับสนุนฉันมาจนถึงทุกวันนี้"[12]

หลังจากนั้นมีการเปิดเผยว่าซ็อนมีจะปล่อยซิงเกิลออกมาในวันที่ 22 สิงหาคม ซึ่งเป็นการกลับมาในรอบ 3 ปีในฐานะศิลปินเดี่ยว[13] ซิงเกิลชื่อ "กาชีนา" เขียนโดยเท็ดดี พัก และผลิตโดยเดอะแบล็กเลเบิล[14][15]

ผลงานเพลงแก้ไข

อีพีแก้ไข

ซิงเกิลแก้ไข

ชื่อ ปี ตำแหน่ง
สูงสุดบนชาร์ต
ยอดขาย อัลบั้ม
เกาหลี
แกออน

[16]
เกาหลี
บิลบอร์ด

[17]
สหรัฐฯ
เวิลด์

[18]
ในฐานะนักร้องนำ
"ทเวนตีโฟร์อาเวอส์" 2013 2 3
  • เกาหลี: 763,750+[19]
ฟูลมูน
"ฟูลมูน" (ร้องรับเชิญโดยเลนา) 2014 2 3 13
  • เกาหลี: 894,993+[20]
"กาชีนา" 2017 1 N/A 3
  • เกาหลี: 833,741+[21]
ซิงเกิลไม่มีอัลบั้ม
ในฐานะนักร้องรับเชิญ
"ยู" (บีวันเอโฟร์ ร้องรับเชิญโดยซ็อนมี) 2014 63 91 N/A โซโลเดย์
เพลงอื่น ๆ ที่ติดชาร์ต
"เบิร์น" 2014 159 N/A ฟูลมูน
"ฮูแอมไอ" (ร้องรับเชิญโดยยูบินจากวงวันเดอร์เกิลส์) 112
"สต็อปไทม์" (ร้องรับเชิญโดยแจ็กสันจากวงก็อตเซเวน) 100
"อิฟแดตวอสยู" 118
"—" หมายถึงเพลงที่ไม่ได้จำหน่ายในประเทศนั้น ๆ หรือไม่ติดชาร์ต
หมายเหตุ: บิลบอร์ด โคเรียเคป็อปฮอต 100 เปิดปริการในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 และหยุดให้บริการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014

รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงแก้ไข

ปี รางวัล สาขา ผลงานที่เข้าชิง ผล
2013 เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 15 ศิลปินหญิงยอดเยี่ยม N/A เสนอชื่อเข้าชิง
การแสดงประเภทเต้นยอดเยี่ยม – หญิงเดี่ยว ทเวนตีโฟร์อาเวอส์ เสนอชื่อเข้าชิง
2014 โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 23 รางวัลพนซัง เสนอชื่อเข้าชิง
รางวัลยอดนิยม เสนอชื่อเข้าชิง
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 16 ศิลปินหญิงยอดเยี่ยม N/A เสนอชื่อเข้าชิง
การแสดงประเภทเต้นยอดเยี่ยม – เดี่ยว[22] ฟูลมูน ชนะ
เอสบีเอสเอ็มทีวีเบสต์ออฟเดอะเบสต์ ครั้งที่ 4 หญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม N/A เสนอชื่อเข้าชิง
2015 โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 24 รางวัลพนซัง ฟูลมูน เสนอชื่อเข้าชิง
รางวัลยอดนิยม เสนอชื่อเข้าชิง
รางวัลพิเศษสำหรับกระแสเกาหลี เสนอชื่อเข้าชิง
แกออนชาร์ตอะวอดส์ ครั้งที่ 4 เพลงแห่งปี – กุมภาพันธ์ เสนอชื่อเข้าชิง
2017 เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 19 ศิลปินหญิงยอดเยี่ยม N/A รอผล
การแสดงประเภทเต้นยอดเยี่ยม – เดี่ยว กาชีนา รอผล
เพลงแห่งปี รอผล

รายการเพลงแก้ไข

อินกีกาโย
ปี วันที่ เพลง
2014 2 มีนาคม "ฟูลมูน"
2017 3 กันยายน "กาชีนา"
10 กันยายน
24 กันยายน
2018 28 มกราคม "เฮ'โรอิน"
2 กุมพาพันธ์
23 กันยนยน "ไซเรน"
โชว์แชมป์เปียน
ปี วันที่ เพลง
2017 6 กันยายน "กาชีนา"
2018 19 กันยายน "ไซเรน"
เอ็ม เคานต์ดาวน์
ปี วันที่ เพลง
2017 7 กันยายน "กาชีนา"
2018 13 กันยายน "ไซเรน"
20 กันยายน


มิวสิกแบงก์
ปี วันที่ เพลง
2018 21 กันยายน "ไซเรน"
มิวสิกคอร์
ปี วันที่ เพลง
2018 27 มกราคม "เฮ'โรอิน"
22 กันยายน "ไซเรน"

อ้างอิงแก้ไข

  1. Former Wonder Girls member Sunmi currently a JYPE trainee. allkpop. January 13, 2012.
  2. Former Wonder Girls member Sunmi currently a JYPE trainee. allkpop. January 13, 2012.
  3. Former Wonder Girls member Sunmi currently a JYPE trainee. allkpop. January 13, 2012.
  4. Ex-Wonder Girls’ Member Sunmi Reveals Solo Album Teaser. soompi. August 11, 2013.
  5. Sunmi Says “24 Hours” Are Not Enough Through Solo Debut Music Video. soompi. August 20, 2013.
  6. http://kpop.youzab.com/65539 สืบค้นวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557
  7. Sunmi's comeback date set for February 17. allkpop. February 4, 2014 @ 8:59 pm.
  8. Sunmi to Make Comeback in February. Yahoo! Philippines. Wed, Feb 5, 2014 (8:06 AM).
  9. "After nearly ten years, Wonder Girls disband". Korea JoongAng Daily. 2017-01-27. สืบค้นเมื่อ 2017-02-24.
  10. "Cover image for final single features Wonder Girls in watercolors". K-Pop Herald. 2017-02-09. สืบค้นเมื่อ 2017-02-24.
  11. https://www.soompi.com/2017/03/13/sunmi-confirmed-signed-makeus-entertainment/
  12. "Ex-Wonder Girls member Sunmi joins new management agency". The Korea Herald. 14 March 2017.
  13. "Former Wonder Girl Sunmi to release album". The Korea Herald. 7 August 2017.
  14. "Sunmi drops experimental single". Korea JoongAng Daily. 23 August 2017.
  15. "EX-Wonder Girls' Sunmi makes solo comeback with 'Gashina"". Yonhap News Agency. 22 August 2017.
  16. Gaon Weekly Digital Chart
  17. "Korea K-Pop Hot 100". Billboard. สืบค้นเมื่อ November 16, 2014.
  18. "Billboard World Digital Chart". Billboard Music Chart.
  19. Cumulative Sales for "24 Hours":
  20. Cumulative Sales for "Full Moon":
  21. Cumulative Sales for "Gashina":
  22. "Mnet Asian Music Awards 2014 Winners". Mnet Asian Music Awards. Archived from the original on 4 May 2015. สืบค้นเมื่อ 28 January 2014.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข