เปิดเมนูหลัก

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2558

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2558 จัดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2558 (โดยมีการออกเสียงลงคะแนนทางไปรษณีย์ตั้งแต่ปลายเดือนเมษายน) เพื่อเลือกตั้งรัฐสภาสหราชอาณาจักรที่ 56 ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร มีการออกเสียงลงคะแนนใน 650 เขตเลือกตั้งของสหราชอาณาจักรเพื่อเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาเข้าไปนั่งในสภาสามัญชนซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภา หัวหน้าพรรคการเมืองหรือแนวร่วมพรรคการเมืองใหญ่สุดในสภาสามัญชนจะได้เป็นนายกรัฐมนตรี มีการเลือกตั้งท้องถิ่นในวันเดียวกันในประเทศอังกฤษส่วนใหญ่ ยกเว้นเขตมหานครลอนดอน

การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2558
สหราชอาณาจักร
← พ.ศ. 2553 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 พ.ศ. 2560 →

ทั้งหมด 650 ที่นั่งในสภาสามัญชน
ต้องการ 326 ที่นั่งจึงเป็นฝ่ายข้างมาก
ผู้ใช้สิทธิ66.1%
  First party Second party
  เดวิด คาเมรอน เอ็ด มิลลิแบนด์
ผู้นำ เดวิด คาเมรอน เอ็ด มิลลิแบนด์
พรรค พรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร) พรรคแรงงาน (สหราชอาณาจักร)
หัวหน้าตั้งแต่ 6 ธันวาคม 2548 25 กันยายน 2553
เขตของหัวหน้า เขตวิตนีย์ เขตดองคัสเตอร์เหนือ
การเลือกตั้งล่าสุด 306 ที่นั่ง, 36.1% 258 ที่นั่ง, 29.0%
เขตล่าสุด 302 256
ที่นั่งที่ชนะ 330 232
ที่นั่งเปลี่ยนแปลง Increase28 Decrease24
คะแนนเสียง 11,334,920 9,344,328
ร้อยละ 36.9% 30.4%
Swing Increase0.8% Increase1.4%

2015UKElectionMap.svg

นายกรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง

เดวิด คาเมรอน
พรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)

ว่าที่นายกรัฐมนตรี

เดวิด คาเมรอน
พรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)

นายกรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง คือ เดวิด คาเมรอนแห่งพรรคอนุรักษนิยม ซึ่งปกครองนับแต่การเลือกตั้งปี 2553 ในรัฐบาลผสมกับพรรคเสรีประชาธิปไตย การหยั่งเสียงทำนายการแข่งขันคู่คี่เพื่อเป็นพรรคการเมืองใหญ่สุดระหว่างพรรคอนุรักษนิยมและพรรคแรงงานซึ่งมีเอ็ด มิลลิแบนด์ (Ed Miliband) เป็นหัวหน้าพรรค โดยนักหยั่งเสียงทั้งหมดทำนายอย่างมั่นใจว่าจะไม่มีพรรคการเมืองใดได้ครองเสียงข้างมากหรือเกิดสภาแขวน (hung parliament) แต่ผลการเลือกตั้งจบลงโดยพรรคอนุรักษนิยมได้สมาชิกสภาสามัญชนเพิ่มขึ้นและกลายเป็นพรรคการเมืองใหญ่สุดด้วยเสียงข้างมาก ทำให้คาเมรอนเป็นนายกรัฐมนตรีต่อโดยไม่ต้องอาศัยรัฐบาลผสม

พรรคชาติสกอตได้ที่นั่งอย่างสำคัญในสกอตแลนด์ โดยได้สมาชิกสภาเพิ่มขึ้นอีก 50 คน รวมเป็น 56 จาก 59 ที่นั่งในสกอตแลนด์ ทำให้พรรคฯ เป็นพรรคการเมืองใหญ่สุดอันดับสามในสภาสามัญชน พรรคเสรีประชาธิปไตยเสียที่นั่งกว่า 48 ที่นั่ง และทำให้สัดส่วนคะแนนเสียงของพรรคลดลงแตะระดับต่ำสุดนับแต่การเลือกตั้งทั่วไปเดือนกุมภาพันธ์ 2517

การรณรงค์หาเสียงทำให้พรรคเอกราชยูเคเป็นที่รู้จักมากขึ้น ซึ่งได้สัดส่วนคะแนนเสียงสูงสุดเป็นอันดับสาม (12.9%) แต่ได้สมาชิกสภาเพียงคนเดียว แม้มีคะแนนเสียงของประชาชนเพิ่มขึ้นสูงสุดในการเลือกตั้งครั้งนี้ คือ เพิ่มขึ้น 9.5%

หลังการเลือกตั้ง เอ็ด มิลลิแบนด์ประกาศลาออกจากหัวหน้าพรรคแรงงาน[1] และนิก เคล็กก์ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเสรีประชาธิปไตย[2] นิเกล ฟาราจ ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเอกราชยูเคหลังไม่สามารถชนะที่นั่งที่แทเน็ตเซาท์ แต่ถูกพรรคปฏิเสธ

ประวัติแก้ไข

ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่แล้ว ไม่มีพรรคการเมืองใดครองเสียงข้างมากในสภาสามัญชนเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การเลือกตั้งทั่วไปในเดือนกุมภาพันธ์ 2517 จึงเกิดรัฐบาลผสมครั้งแรกนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างพรรคอนุรักษนิยมและพรรคเสรีประชาธิปไตย[3]

รูปแบบการเลือกตั้งแก้ไข

สภาสามัญชนใช้ระบบเขตเพียงอย่างเดียวทั้ง 650 ที่นั่ง ผู้ที่มีคะแนนเสียงสูงสุดจะได้รับเลือกตั้งโดยไม่จำเป็นต้องได้เสียงข้างมาก แม้ว่าข้อตกลงการร่วมรัฐบาลระหว่างพรรคอนุรักษนิยมและพรรคเสรีประชาธิปไตย กำหนดให้ทำประชามติเพื่อเปลี่ยนรูปแบบการเลือกตั้งเป็นแบบ Alternative Vote(Instant-runoff voting) (แบบหาผู้ชนะเสียงข้างมาก)ในปีพ.ศ. 2554[4] แต่ผลการลงประชามติ ประชาชนปฏิเสธการเปลี่ยนรูปแบบการเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 67.9% ต่อ 32.1%[5]

การหยั่งเสียงความคิดเห็นแก้ไข

 
                     อนุรักษนิยม                     แรงงาน                     เสรีประชาธิปไตย                     เอกราชยูเค                     กรีน


ผลการเลือกตั้งแก้ไข

ผลการเลือกตั้งทั้ง 650 เขตเป็นดังนี้[6]

ที่ พรรค คะแนนเสียง ที่นั่ง เปลี่ยนแปลง(ที่นั่ง)
1      พรรคอนุรักษนิยม 11,334,920 (36.9%) 331[7] (50.9%)  28
2      พรรคแรงงาน 9,344,328 (30.4%) 232 (35.7%)  24
3      พรรคชาติสกอต
(Scottish National Party)
1,454,436 (4.7%) 56 (8.6%)  50
4      พรรคเสรีประชาธิปไตย 2,415,888 (7.9%) 8 (1.2%)  48
5      พรรคสหภาพประชาธิปไตย
(Democretic Unionist Party)
184,260 (0.6%) 8 (1.2%)  
6      พรรคซินน์เฟน
(Sinn Fein)
176,232 (0.6%) 4(0.6%)  1
7      พรรค Plaid Cymru 181,694 (0.6%) 3 (0.5%)  
8      พรรคสังคมประชาธิปไตยและแรงงาน 99,809 (0.3%) 3 (0.5%)  
9      พรรค Ulster Unionist 114,935 (0.4%) 2 (0.3%)  2
10      พรรคเอกราชสหราชอาณาจักร
(UK Independence Party)
3,881,129 (12.9%) 1 (0.2%)  1
11      พรรคกรีน 1,157,613 (3.8%) 1 (0.2%)  
12 อื่น ๆ 346,436 (1.1%) 1 (0.2%)

อ้างอิงแก้ไข