กฤษณา อโศกสิน

สุกัญญา ชลศึกษ์ หรือรู้จักในนามปากกาว่า กฤษณา อโศกสิน เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 เป็นนักเขียนนวนิยายชาวไทย มีผลงานการประพันธ์มากกว่า 200 ชิ้น หลายเรื่องเขียนสะท้อนสังคมไทยจนได้รับการยกย่องว่าเป็น ราชินีแห่งนวนิยายชีวิต[1] ผลงานเขียนที่ได้รับความนิยมเช่น จำหลักไว้ในแผ่นดิน, เวียงแว่นฟ้า, หนึ่งฟ้าดินเดียว, ขุนหอคำ, ไฟทะเล, น้ำเล่นไฟ, ข้ามสีทันดร, ถ่านเก่าไฟใหม่, พญาไร้ใบ, ตะเกียงแก้ว, ลายแทงในถ้ำแก้ว, กาฬปักษี, น้ำเซาะทราย ฯลฯ ผลงานหลายเรื่องได้รับนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์

สุกัญญา ชลศึกษ์
เกิด27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474
นามปากกากฤษณา อโศกสิน
อาชีพนักเขียน

การงานแก้ไข

กฤษณา อโศกสินชื่นชอบในการแต่งโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน มาตั้งแต่ยังเด็ก โดยเริ่มเขียนเรื่องสั้นให้เพื่อนในชั้นเรียนอ่านกัน จนเมื่ออายุ 15 ปี ได้ส่งเรื่องสั้นเรื่องแรก "ของขวัญวันใหม่" ใช้นามปากกา "กัญญ์ชลา" ให้หนังสือ ไทยใหม่วันจันทร์ ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์[2] ได้ใช้นามปากกากฤษณา อโศกสิน ตั้งแต่ พ.ศ. 2501 จากนวนิยายเรื่อง วิหคที่หลงทาง เป็นเรื่องยาวเรื่องแรก ตีพิมพ์ใน สตรีสาร ซึ่งเรื่องนี้ได้รับความนิยมมาก[3]

หลังจากจบการศึกษาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2489 ได้เข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เสมียน กรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ยังคงทำงานเป็นนักเขียนไปด้วย โดยมีผลงานเรื่องสั้นลงตีพิมพ์ในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และทยอยลงตีพิมพ์ออกมาเรื่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอไม่น้อยกว่าร้อยเรื่อง รวมถึงมีผลงานนวนิยาย ไม่ว่าจะเรื่อง หยาดน้ำค้าง, ดอกหญ้า และ ดวงตาสวรรค์ เป็นต้น

ระหว่าง พ.ศ. 2510–2520 เป็นช่วงเวลาที่กฤษณา อโศกสิน ทำงานเขียนหลายแห่ง ส่วนมากเป็นรายสัปดาห์เช่น แม่ศรีเรือน, นพเก้า, ศรีสยาม, ดวงดาว ผลงานหลายเรื่องได้รับนำไปสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ เช่น เรือมนุษย์, ดวงตาสวรรค์, น้ำผึ้งขม, เมียหลวง, ข้ามสีทันดร, เนื้อนาง, ลายหงส์ และ ปีกทอง เป็นอาทิ[4]

กฤษณา อโศกสินได้รับรางวัลรางวัลซีไรต์ในปี พ.ศ. 2528 ประเภทนวนิยายเรื่อง ปูนปิดทอง ได้ รางวัล สปอ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันร่วมกันแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ปี พ.ศ. 2511 จากเรื่อง เรือมนุษย์ และปี พ.ศ. 2515 จากเรื่อง ตะวันตกดิน เป็น 1 ใน 50 นักเขียนทั่วโลกผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวรรณกรรมเนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปี กาเบียลา มิสตรัล และได้รับรางวัลศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ (นวนิยาย) เมื่อ พ.ศ. 2531[5]

นอกจากนั้นยังได้ตั้งเว็บไซต์ชื่อว่า fiction log[6]

การศึกษาแก้ไข

กฤษณา อโศกสิน ได้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ได้รับมติเห็นชอบให้สมควรได้รับพระราชทานปริญญาบัตรปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมาศักดิ์ สาขาวิชาภาษาไทย จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ประจำปี 2545

ต่อมาสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มีมติเห็นชอบให้กฤษณา อโศกสินได้รับปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมาศักดิ์ สาขาวิชาภาษาไทย โดยได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ในวันที่ 27 พฤษภาคม 2565

ชีวิตส่วนตัวแก้ไข

กฤษณา อโศกสิน เป็นบุตรคนโตในพี่น้อง 6 คน บิดาเป็นหัวหน้ากองสหกรณ์ธนกิจ และผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี ถูกกุมขังเป็นนักโทษการเมือง เนื่องจากรัฐประหาร ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง บั้นปลายชีวิตบิดาได้บวชและเสียชีวิตที่แคนาดา ตอนอายุ 64 ปี ส่วนมารดาเสียชีวิตจากเหตุการณ์เรือล่มตั้งแต่กฤษณา อโศกสิน อายุได้ 13 ปี[1]

กฤษณา อโศกสินได้สมรสและมีบุตรธิดารวม 4 คน เป็นชาย 3 คน และผู้หญิง 1 คน[6]

นามปากกาแก้ไข

  • กฤษณา อโศกสิน
  • กัญญ์ชลา
  • สไบเมือง
  • สุกัญญา
  • สุปปวาสา
  • กระเรียนทอง
  • ญาดา

ผลงานแก้ไข

นามปากกา กฤษณา อโศกสินแก้ไข

  • กายนาง
  • กิ่งมัลลิกา
  • เกสรดอกสวาท
  • เกิดมาสวย
  • กระจกขอบทอง
  • กระเช้าสีดา
  • กระท่อมปลายนา
  • ข้ามบรรพกาล
  • ข้ามเมฆา
  • ข้ามมหาสาคร
  • ข้ามสีทันดร
  • ขุนหอคำ
  • เข็มซ่อนปลาย
  • ขอบน้ำจรดขอบฟ้า
  • ขอบฟ้าจรดขอบน้ำ
  • ขอบฟ้าใหม่
  • คาวน้ำค้าง
  • เคหาสน์นางคอย
  • ควันเทียน
  • ความรักแสนกล
  • เงาจันทร์
  • จันทร์ยาตรา
  • จ้าวอสุรินทร์
  • จำหลักไว้ในแผ่นดิน
  • ฉากทอง
  • ชาวกรง
  • ชิงช้าดอกบานชื่น
  • ชีวิตเป็นของเรา
  • ชลธีพิศวาส
  • ดาดฟ้าดาว
  • ดาวเหนือ
  • ดวงตาสีอำพัน
  • เดือนครึ่งดวง
  • ดอกไม้ไร้นาม
  • ตะวันตกดิน
  • ตัวละครของฉัน
  • ถ่านเก่าไฟใหม่
  • เถาวัลย์สวาท
  • ถนนไปดวงดาว
  • ถนนสายเสน่หา
  • ทะเลโลกย์
  • ทรายย้อมสี
  • น้ำค้างกลางดึก
  • น้ำค้างยามเช้า
  • น้ำท่วมเมฆ
  • น้ำผึ้งขม
  • น้ำเซาะทราย
  • น้ำเล่นไฟ
  • นางพญาหลวง
  • เนื้อทอง
  • เนื้อนาง
  • เนื้อใน
  • บันไดเมฆ
  • บันไดไม้รัก
  • บัลลังก์ใยบัว
  • บาดาลใจ
  • บ้านขนนก
  • บาปสลาย
  • ใบไม้เปลี่ยนสี
  • บุษบกใบไม้
  • บุหลันรัญจวน
  • ป่ากามเทพ
  • ปีกทอง
  • ปูนปิดทอง
  • เปลวเทียน
  • ไปสู่ฉิมพลี
  • ประตูที่ปิดตาย
  • ปลาผิดน้ำ
  • ฝ้ายแกมแพร
  • ฝันหลงฤดู
  • ฝนกลางฝุ่น
  • พันไว้ด้วยใบรัก
  • พญาไร้ใบ
  • เพชรในเรือน
  • เพลงบินใบงิ้ว
  • เพลงสาป
  • เพลิงกินรี
  • เพลิงบุญ
  • พระจันทร์หลงเงา
  • พลอยพราวแสง
  • พฤกษาสวาท
  • ไฟหนาว
  • ไฟในทรวง
  • ไฟพ่าย
  • ภมร
  • มารสวาท
  • ไม้ป่า
  • ไม้ผลัดใบ
  • เมรัยสีกุหลาบ
  • เมียหลวง
  • แมลงและมาลี
  • มณีดิน
  • หยาดน้ำค้าง
  • ระฆังวงเดือน
  • ระบำมาร
  • รากแก้ว
  • ริมหน้าต่างกระจก
  • รูปทอง
  • เรือมนุษย์
  • รสรักปักอุรา
  • รสอมฤต
  • หลงไฟ
  • หลังลับแล
  • เหลี่ยมกุหลาบ
  • ลานภุมรา
  • ลายดอกไม้ร่วง
  • ลายดอกหญ้า
  • ลายสลักอักษรา
  • ลายหงส์
  • ลีลาพระพาย
  • ลูกไม้ลายดอกรัก
  • ล่องทะเลดาว
  • เลื่อมสลับลาย
  • โลกของมัทรี
  • ลมที่เปลี่ยนทาง
  • ลมบูรพา
  • ลมพัดชายน้ำ
  • วังอาชาไนย
  • วิมานไม้ฉำฉา
  • วิหคที่หลงทาง
  • วิหคโสภา
  • เวิ้งระกำ
  • เวียงแว่นฟ้า
  • ศัตรูหัวใจ
  • ศาลานกน้อย
  • ศาลาหกเหลี่ยม
  • ศัตรูหัวใจ
  • สะพานข้ามดาว
  • สามคม
  • สายรุ้งสลาย
  • เสียงนกจากพราก
  • สมมติว่าเขารักฉัน
  • สวรรค์เบี่ยง
  • ห้องที่จัดไม่เสร็จ
  • หน้าต่างบานแรก
  • หนามกุหลาบ
  • หนามดอกไม้
  • หนึ่งห้องหัวใจ
  • หนึ่งฟ้าดินเดียว
  • อุทยานเครื่องเทศ
  • อุโมงค์เวลา

นามปากกา กัญญ์ชลาแก้ไข

  • กรงทอง
  • ดอกหญ้า
  • ดวงตาสวรรค์
  • ตะเกียงแก้ว
  • ในกระแสชล
  • บ่วงดวงใจ
  • ประตูสีเทา
  • ฝันกลางฤดูฝน
  • ฝนหยาดสุดท้าย
  • ไฟทะเล
  • รอบรวงข้าว
  • ลานลูกไม้
  • หลังคาใบบัว
  • วิมานไฟ
  • สาปสวาท
  • เสื้อสีฝุ่น

นามปากกา สไบเมืองแก้ไข

  • กาฬปักษี
  • ความมืดแห่งคูหาทอง
  • ไพรีในเมรัย
  • มายาในวารี
  • ลายแทงในถ้ำแก้ว
  • เสียงแห่งมัชฌิมยาม

เรื่องสั้น (บางส่วน)แก้ไข

  • เขาพบกันที่หลุมฝังศพ
  • ของขวัญปีใหม่
  • คุณหญิงแสงแข
  • ใต้ร่มชงโค
  • ผู้มีโชค
  • ผกากรองบนดอยมูเซอ
  • ผงคลีบนที่บูชา
  • ฝันค้าง
  • เมื่อฉันเสียดวงตา
  • ระหว่างดวงจันทร์กับบาดาล
  • ระหว่างบ้านกับถนน
  • ละครเศร้าชวนหัว
  • วิธีหาความทุกข์
  • หัวใจดวงนั้นพลันดับ
  • หมึกสองสี...พี่กับน้อง (รวมเรื่องสั้นของสองนักเขียน กฤษณา อโศกสิน แล นายา)
  • หมูขึ้นเขียง
  • อาจจะเป็นเพราะฉันเหงา

เรื่องสั้น (พิเศษ)แก้ไข

  • กลิ่นฟาง (The Sweet Scent of Hay) เป็นการประพันธ์เรื่องของ กฤษณา อโศกสิน โดยมี Wanda (วาสนา ชลศึกษ์ เคนแมน) เป็นผู้แปลจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งได้ทั้งอรรถรสของเนื้อหาและยังได้รับความสุข สนุกเพลิดเพลิน และความรู้ จากการอ่านเรื่องสั้นทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษในเล่มเดียวกัน

รางวัลแก้ไข

รางวัล ส.ป.อ.แก้ไข

  • พ.ศ. 2511 จากเรื่อง เรือมนุษย์
  • พ.ศ. 2515 จากเรื่อง ตะวันตกดิน

รางวัลซีไรต์ (S.E.A. WRITE AWARD)แก้ไข

  • พ.ศ. 2528 จากเรื่อง ปูนปิดทอง

รางวัลดีเด่น จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติแก้ไข

  • บุษบกใบไม้ ปี พ.ศ. 2529
  • ไฟทะเล ปี พ.ศ. 2531
  • ข้ามสีทันดร ปี พ.ศ. 2541
  • พญาไร้ใบ ปี พ.ศ. 2542
  • จำหลักไว้ในแผ่นดิน ปี พ.ศ. 2548
  • น้ำเล่นไฟ ปี พ.ศ. 2554

รางวัลชมเชย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติแก้ไข

  • รากแก้ว ปี พ.ศ. 2517
  • ไม้ผลัดใบ ปี พ.ศ. 2519
  • ลมที่เปลี่ยนทาง ปี พ.ศ. 2520
  • บ้านขนนก ปี พ.ศ. 2522
  • ไฟหนาว ปี พ.ศ. 2523
  • กระเช้าสีดา ปี พ.ศ. 2528
  • ภมร ปี พ.ศ. 2531
  • ถ่านเก่าไฟใหม่ ปี พ.ศ. 2532
  • เพลงบินใบงิ้ว ปี พ.ศ. 2534
  • ชาวกรง ปี พ.ศ. 2536
  • เนื้อใน ปี พ.ศ. 2539
  • พญาไร้ใบ ปี พ.ศ. 2542
  • เวียงแว่นฟ้า ปี พ.ศ. 2544
  • ตะเกียงแก้ว ปี พ.ศ. 2548

รางวัลชมเชย จากสมาคมผู้จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือแก้ไข

  • พ.ศ. 2515 จากเรื่อง ฝันกลางฤดูฝน

รางวัลอื่น ๆแก้ไข

  • บุษบกใบไม้ ได้รับคัดเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เมื่อปี พ.ศ. 2529
  • ได้รับการประกาศยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ปี พ.ศ. 2531
  • ข้ามสีทันดร ได้รับคัดเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เมื่อปี พ.ศ. 2541 และ หน้าต่างบานแรก ได้รับคัดเลือกเป็นหนังสืออ่านนอกเวลาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เมื่อปี 2554
  • ได้รับเหรียญที่ระลึกจากศูนย์วัฒนธรรม กระทรวงศึกษาธิการ แห่งประเทศชิลี ที่จัดทำขึ้นเพื่อมอบเป็นเกียรติแก่ศิลปินผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวรรณกรรมทั่วโลกจำนวน 50 คน เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปี Gabriela Mistral ซึ่งเป็นนักเขียนหญิงชาวชิลีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล เมื่อปี พ.ศ. 2539
  • ได้รับรางวัลลุ่มน้ำโขง (Mekong River Literature Award) ประจำปี พ.ศ. 2557 ที่ประเทศกัมพูชา

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 "ราชินีแห่งนวนิยายชีวิต กฤษณา อโศกสิน". ไทยรัฐ.
  2. ""กฤษณา อโศกสิน" ผู้เดินทางไกล 7 ทศวรรษ จากน้ำหมึกสู่ปากกาไฟฟ้า". ไทยโพสต์.
  3. "วันเกิด กฤษณา อโศกสิน". สนุก.คอม.
  4. "กฤษณา อโศกสิน – รางวัลซีไรต์ประจำปี พ.ศ. 2528".
  5. วีระยศ สำราญสุขทิวาเวทย์. "กฤษณามนุษย์". ศิลปวัฒนธรรม.
  6. 6.0 6.1 ""นิยายคือชีวิต"หมั่นลับสมองด้วยงานเขียน เทคนิคสูงวัยมีคุณภาพ"กฤษณา อโศกสิน"". ไทยโพสต์.