ฮันนิบะอล์ อัลมัจญ์บะรี
ฮันนิบะอล์ อัลมัจญ์บะรี (อาหรับ: حَنِّبَعْل المجبري, เกิด 21 มกราคม 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวตูนิเซีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และทีมชาติตูนิเซีย
![]() | |||
ข้อมูลส่วนตัว | |||
---|---|---|---|
ชื่อเต็ม | ฮันนิบะอล์ อัลมัจญ์บะรี[1] | ||
วันเกิด | 21 มกราคม ค.ศ. 2003 | ||
ส่วนสูง | 1.77 เมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว)[2] | ||
ตำแหน่ง | กองกลาง | ||
ข้อมูลสโมสร | |||
สโมสรปัจจุบัน | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | ||
หมายเลข | 46 | ||
สโมสรอาชีพ* | |||
ปี | ทีม | ลงเล่น | (ประตู) |
2021– | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 8 | (1) |
2022–2023 | → เบอร์มิงแฮมซิตี (ยืม) | 38 | (1) |
2024 | → เซบิยา (ยืม) | 6 | (0) |
ทีมชาติ‡ | |||
2018–2019 | France U16 | 12 | (1) |
2019 | France U17 | 3 | (2) |
2021– | ตูนิเซีย | 27 | (0) |
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2023 ‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด ณ วันที่ 13 ตุลาคม 2023 |
อัลมัจญ์บะรีเข้าร่วมระบบเยาวชนของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในปี 2019 โดยย้ายมาจากอาแอ็ส มอนาโก ก่อนหน้านี้เขาเคยใช้เวลาอยู่ที่ศูนย์ฝึกเยาวชนแคลร์ฟงแตน เขาประเดิมสนามให้กับสโมสรในการแข่งขันพรีเมียร์ลีกในเดือนพฤษภาคม 2021 อัลมัจญ์บะรีใช้เวลาในฤดูกาล 2022–23 ไปอยู่กับเบอร์มิงแฮมซิตีในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ด้วยสัญญายืมตัว เขาเป็นผู้เล่นตัวจริงของเบอร์มิงแฮมและยิงประตูแรกในระดับทีมชุดใหญ่
อัลมัจญ์บะรีเกิดในฝรั่งเศส พ่อแม่ของเขาเป็นชาวตูนิเซีย เขาเป็นตัวแทนประเทศบ้านเกิดของเขาในระดับทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปี และอายุต่ำกว่า 17 ปี เขาประเดิมสนามในระดับทีมชาติชุดใหญ่ให้กับตูนิเซียในปี 2021
ประวัติ
แก้อัลมัจญ์บะรีเกิดที่อีฟรี-ซูร์-แซน (ชานกรุงปารีส) ประเทศฝรั่งเศส[3] และเข้าร่วมกับปารีสเอฟซี ในปี 2009[4] ในปี 2016 มีรายงานว่าเขากำลังถูกจับตามองดูฟอร์มโดยสโมสรในอังกฤษหลายแห่ง รวมถึงแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, แมนเชสเตอร์ซิตี, ลิเวอร์พูล และอาร์เซนอล และเขาใช้เวลาทดสอบฝีเท้ากับอาร์เซนอล[5] เขายังใช้เวลาฝึกซ้อมที่ศูนย์ฝึกเยาวชน INF Clairefontaine อันทรงเกียรติอีกด้วย[6] พี่ชายของเขา Abderrahmen Mejbri เป็นโค้ชที่ทำงานให้กับฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม และ Phố Hiến FC ซึ่งเป็นสโมสรพัฒนาเยาวชนของเวียดนาม
ระดับสโมสร
แก้เริ่มต้นอาชีพ
แก้แม้จะได้รับความสนใจจากสโมสรในอังกฤษ แต่อัลมัจญ์บะรีก็มีช่วงเวลาสั้น ๆ กับแอธเลติก คลับ เดอ บูโลญจน์-บิลลานคอร์ต ก่อนที่จะเข้าร่วมทีมมอนาโกในปี 2018 ด้วยค่าตัว 1 ล้านยูโร[6] แม้ว่าในตอนแรกพวกเขาจะประทับใจกับระบบการพัฒนาเยาวชนของมอนาโก[6] แต่อัลมัจญ์บะรีกลับไม่ได้รับการดูแลภายในหนึ่งปีของการเซ็นสัญญา โดยพ่อแม่ของเขาอ้างว่าทีมลีกเอิงได้ละเมิดสัญญา[7]
ในปี 2019 เขาถูกจับตามองจากสโมสรต่าง ๆ ทั่วยุโรป รวมถึงแชมป์จากเยอรมัน ฝรั่งเศส และสเปน เช่น ไบเอิร์นมิวนิก,[7] ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และบาร์เซโลนา ตามลำดับ[8][9] อัลมัจญ์บะรีกล่าวว่าเขากำลังประสบกับ "ด้านมืดของฟุตบอล" ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และเขาไม่ได้เล่นฟุตบอลมาเกือบ 4 เดือน
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
แก้เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2019 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ประกาศบนเว็บไซต์ของพวกเขาว่าพวกเขาได้บรรลุข้อตกลงกับมอนาโกในการเซ็นสัญญากับอัลมัจญ์บะรี โดยมีรายงานว่าเจ้าหนูรายนี้ปฏิเสธการย้ายไปยังสโมสรอื่นในอังกฤษ[10] เชื่อกันว่าราคาที่สโมสรแมนเชสเตอร์จ่ายจะอยู่ที่ประมาณ 5 ล้านยูโร ซึ่งอาจเพิ่มขึ้นเป็น 10 ล้านยูโรในส่วนเสริม[7][11]
อัลมัจญ์บะรีปรับตัวเข้ากับทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้อย่างรวดเร็ว และก้าวขึ้นมาอยู่ในทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 23 ปี แม้จะอายุเพียง 17 ปีก็ตาม[12][13] อัลมัจญ์บะรีลงประเดิมสนามให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี พบกับซอลฟอร์ดซิตีในอีเอฟแอลโทรฟี่ ฤดูกาล 2020–21 เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2020[14] เขาเซ็นสัญญาฉบับใหม่กับยูไนเต็ดในเดือนมีนาคม 2021[15] เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2021 เขาได้รับรางวัล Denzil Haroun Reserve Team of the Year award เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในอีก 3 วันต่อมาด้วยการชนะ 2–1 เหนือวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล เขาลงสนามในฐานะตัวสำรองแทนที่ฆวน มาตา ในนาทีที่ 82[16]
ยืมตัวไปเบอร์มิงแฮมซิตี
แก้เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2022 อัลมัจญ์บะรีย้ายไปร่วมทีมเบอร์มิงแฮมซิตีในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ด้วยสัญญายืมตัวสำหรับฤดูกาล 2022–23[17] เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2023 เขายิงประตูแรกในนามของทีมชุดใหญ่และอาชีพของเขา ในการแข่งขันกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนด้วยลูกฟรีคิกที่น่าประหลาดใจ[18]
กลับสู่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
แก้เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2023 หลังจากหมดสัญญายืมตัวกับเบอร์มิงแฮมซิตี อัลมัจญ์บะรีก็ยิงประตูแรกให้ยูไนเต็ดในเกมที่พ่ายในบ้าน 1–3 ต่อไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน[19]
อ้างอิง
แก้- ↑ "FIFA World Cup Qatar 2022 – Squad list: Tunisia (TUN)" (PDF). FIFA. 15 November 2022. p. 29. สืบค้นเมื่อ 15 November 2022.
- ↑ "Hannibal Mejbri: Overview". Premier League. สืบค้นเมื่อ 11 August 2022.
- ↑ "Profile". asmonaco.com. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ "Profile". fff.fr (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 28 May 2021.
- ↑ "Manchester United, Manchester City, Liverpool and Arsenal ALL tracking former Gunners trialist Hannibal Mejbri". talksport.com. 23 November 2016. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ 6.0 6.1 6.2 Pruneta, Laurent (9 June 2018). "Hannibal Mejbri : "J'ai appris à vivre avec de la jalousie autour de moi"" [Hannibal Mejbri: "I learned to live with jealousy around me"]. leparisien.fr (ภาษาฝรั่งเศส). สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 Duncker, Charlotte (11 August 2019). "Who is Hannibal Mejbri? Profile of Manchester United new signing". manchestereveningnews.co.uk. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ Jones, Matt (11 August 2019). "Manchester United Confirm Signing of Hannibal Mejbri from Monaco". bleacherreport.com. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ "Manchester United confident of signing Hannibal Mejbri from Monaco". skysports.com. 1 August 2019. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ Marshall, Adam (11 August 2019). "United accounce new academy deals". manutd.com. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ "Who is Hannibal Mejbri? Man Utd's new 16-year-old signing from AS Monaco". standard.co.uk. 11 August 2019. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ Dawson, Rob (18 April 2020). "Forget 'Sideshow Bob' sneers, Manchester United's Mejbri wants last laugh". espn.com. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ "Hannibal Mejbri – why Manchester United fans are so excited". thepeoplesperson.com. 7 April 2020. สืบค้นเมื่อ 30 June 2020.
- ↑ Plant, Michael (9 September 2020). "Manchester United Under-21s hit six at Salford". ManUtd.com. สืบค้นเมื่อ 9 September 2020.
- ↑ "Hannibal commits future to Manchester United by signing new long-term contract". Manchester Evening News. 15 March 2021. สืบค้นเมื่อ 28 May 2021.
- ↑ Rose, Gary (23 May 2021). "Wolves 1-2 Manchester United: Nuno Espirito Santo beaten in final game". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 23 May 2021.
- ↑ "Hannibal loan to Championship club". ManUtd.com. Manchester United. 29 August 2022. สืบค้นเมื่อ 29 August 2022.
- ↑ Scott, Ged. "Birmingham City 2–0 West Bromwich Albion". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 11 February 2023.
- ↑ "Brighton rock Man Utd as Old Trafford crisis mounts". France 24. 16 September 2023.