หาน เฟย์ (จีนตัวย่อ: 韩非; จีนตัวเต็ม: 韓非; พินอิน: Hán Fēi; ราว 280–233 ปีก่อนคริสตกาล) ยังเป็นที่รู้จักว่า หาน เฟย์ จื่อ (จีนตัวย่อ: 韩非子; จีนตัวเต็ม: 韓非子; พินอิน: Hán Fēi Zǐ) เป็นปรัชญาเมธีและรัฐบุรุษชาวจีน[2] จากสำนักฝ่าเจียในยุคจั้นกั๋ว และยังเป็นผู้ปกครองรัฐหาน[3] ถือเป็นบุคคลสำคัญที่เหมือนเสมือนสื่อแทนสำนักฝ่าเจีย สืบเนื่องจากงานประพันธ์ที่ใช้ชื่อเดียวกับตนเองว่า หาน เฟย์ จื่อ[4] ซึ่งเน้นยำถึงการนำกลวิธีของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้ามาประยุกต์ใช้[5]

หาน เฟย์
เกิดไม่ทราบ, ราว 280 ปีก่อนคริสตกาล
รัฐหาน, ราชวงศ์โจว
เสียชีวิต233 ปีก่อนคริสตกาล
รัฐฉิน
สาเหตุเสียชีวิตถูกบังคับให้ดื่มยาพิษตาย
ผลงานเด่นหาน เฟย์ จื่อ
ยุคปรัชญาโบราณ
แนวทางปรัชญาจีน
สำนักฝ่าเจีย

ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์จีน ระบุว่า ฉินฉื่อหฺวังตี้แห่งราชวงศ์ฉินทรงทำสงครามกับรัฐหานเพื่อจะได้ตัวหาน เฟย์ แต่สุดท้ายแล้วมีผู้ทูลให้ทรงจำคุกเขาเสีย เป็นเหตุให้เขาฆ่าตัวตาย[6] เมื่อสิ้นรัฐฉินแล้ว สำนักฝ่าเจียก็กลายเป็นที่หยามเหยียดของราชวงศ์ฮั่นที่เข้าสืบอำนาจต่อ แต่แม้สำนักฝ่าเจียจะไม่เป็นที่ยอมรับตลอดมาในประวัติศาสตร์จีน ทฤษฎีทางการเมืองของหาน เฟย์ และของสำนักนี้ก็ยังมีอิทธิพลสูงในทุก ๆ ราชวงศ์ถัดนั้นมา[5]

แนวคิดของหาน เฟย์ นั้น ประกอบด้วยการมุ่งเน้นกฎหมาย ซึ่งนำหลักการมาจากแนวคิดของชาง ยาง และการมุ่งเน้นกลไกการปกครอง ซึ่งนำหลักการมาจากแนวคิดของเชิน ปู้ไห่ โดยย้ำว่า ผู้ปกครองจะควบคุมรัฐได้อย่างมั่นคงก็ด้วยการศึกษาให้แตกฉานในกลวิธีของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า ซึ่งหมายถึง การใช้กำลังอำนาจ กลวิธี และกฎหมายของเขาเหล่านั้น

อ้างอิง แก้

  1. "Leader Taps into Chinese Classics in Seeking to Cement Power". The New York Times. 12 October 2014.
  2. 2018 Henrique Schneider. p.1. An Introduction to Hanfei's Political Philosophy: The Way of the Ruler.
  3. Watson, Burton (2003). Han Feizi – Basic Writings. Columbia University Press. p. 2. ISBN 9780231521321. OCLC 796815905.
  4. "Han Feizi". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-08-08. สืบค้นเมื่อ 2015-07-25.
  5. 5.0 5.1 Hàn Phi Tử, Vietnamese translation by Phan Ngọc, Nhà xuất bản Văn học, HCMC 2011
  6. "The Biography of Han Fei Tzŭ By Ssŭ-ma Ch'ien" chapter of The Complete Works of Han Fei Tzu, translated by W.K. Liao, 1939, reprinted by Arthur Probsthain, 1959.