วิลเฟรโด โกเมซ

วิลเฟรโด โกเมซ ริเบรา (Wilfredo Gómez Rivera) นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499 สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 44 (น็อก 42) เสมอ 1 แพ้ 3

วิลเฟรโด โกเมซ
122×163px.
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง วิลเฟรโด โกเมซ ริเบรา
ฉายา Bazooka
วันเกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499
สถานที่เกิด ซานฮวนปวยร์โตรีโก ปวยร์โตรีโก
ส่วนสูง 166 เซนติเมตร
รุ่น แบนตั้มเวท
ซูเปอร์แบนตั้มเวท
เฟเธอร์เวท
ซูเปอร์เฟเธอร์เวท
ไลท์เวท
ซูเปอร์ไลท์เวท
สถิติ
ชก 48
ชนะ 44
ชนะน็อก 42
แพ้ 3
เสมอ 1

ประวัติแก้ไข

วิลเฟรโด โกเมซ เป็นนักมวยที่ได้ครองแชมป์โลกถึงสามสมัย ใน พ.ศ. 2546 นิตยสารเดอะริงได้จัดให้เขาเป็นหนึ่งในนักมวย 100 คนที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล โกเมซเกิดในบริเวณที่ยากจนในปวยร์โตรีโก เริ่มจากเป็นนักสู้ข้างถนน พ่อของเขาเป็นคนขับรถแท็กซี่ ตัวเขาเองเคยขายลูกกวาดมาก่อนที่จะเป็นนักมวย [1]

โกเมซเริ่มจากชกมวยสากลสมัครเล่นได้เหรียญทองกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนใน พ.ศ. 2517 ที่สาธารณรัฐโดมินิกันและได้แชมป์โลกในปีเดียวกันที่คิวบา[2] เขาเคยแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมันแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล โกเมซตัดสินใจที่จะไม่เข้าแข่งกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา จึงหันมาชกมวยอาชีพ

หลังจากที่การชกครั้งแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก เขาขึ้นชกชนะน็อครวดถึง 32 ครั้ง[2] รวมทั้งชกชนะฆากินโต ฟูเอเตส และแชมป์โลกในอนาคตอย่าง อังตูนิอู ดา ซิลวา การชนะน็อกรวด 32 ครั้งของเขาทำให้เขาเป็นแชมป์โลกที่ชนะน็อกติดต่อกันมากที่สุดและเป็นอันดับสามของโลกรองจาก ลามาร์ คลาก (43 ครั้ง) และบิลลี ฟอก (44 ครั้ง) ถ้านับจากนักมวยทั้งหมด เพราะทั้งคลากและฟอกไม่เคยครองแชมป์โลก[1]

จากการชกชนะน็อครวด 32 ครั้งทำให้โกเมซได้ชิงแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทกับ ยุม ดง-คยุน ที่มาป้องกันตำแหน่งที่ซานฟรานซิสโก การชกในช่วงแรก โกเมซถูกหมัดของยุมลงไปให้กรรมการนับก่อน แต่เขาลุกขึ้นมาได้ และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 12 ได้ครองแชมป์[1] โกเมซไปชกป้องกันตำแหน่งในทวีปเอเชีย ที่ญี่ปุ่น ชนะน็อก รอยัล โคบายาชิ ยก 3 และเคยมาชกป้องกันตำแหน่งในประเทศไทยกับสกัด เพชรยินดีด้วย

โกเมซป้องกันแชมป์ด้วยการชกชนะน็อกรวดถึง 12 ครั้ง ซึ่งนับรวมครั้งที่เขาชนะน็อก การ์โลส ซาราเต แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทด้วย[3] และชนะน็อเลโอนาร์โด กรูซ ผู้ที่ได้เป็นแชมป์โลกในเวลาต่อมาในยกที่ 13 เขาได้เลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับซัลบาดอร์ ซันเชซ ชาวเม็กซิโก เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โกเมซกลับมาชกในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทอีกครั้ง และรอโอกาสที่จะแก้มือกับซันเชซ แต่หลังจากซานเชสประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ทำให้ความหวังของโกเมซที่จะชกแก้มือกับซันเชซหมดไป โกเมซได้มาร่วมไว้อาลัยในพิธีศพของซันเชซด้วย โกเมซป้องกันแชมป์ไว้ได้ 17 ครั้ง[4]ก่อนจะสละตำแหน่งขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท

โกเมซพยายาขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทเป็นครั้งที่ 2 และประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายชนะฆวน ลาปอร์เต ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้ อซูม่าห์ เนลสันจากกานา เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โกเมซพยายามขอชกแก้มือกับเนลสัน แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ชนะคะแนน ร็อกกี ล็อกริดจ์ ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 แต่ก็เสียตำแหน่งแชมป์โลกให้กับอัลเฟรโด เลย์เน ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเท่านั้น

หลังการพ่ายแพ้ในครั้งนั้น โกเมซหยุดชกไปช่วงหนึ่ง และกลับมาชกมวยอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 - 2532 แต่เขาก็พบว่าช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ของเขาผ่านพ้นไปแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมอย่างถาวร หลังจากเลิกชกมวย เขาได้ย้ายไปอยู่เวเนซูเอลา และมีข่าวพัวพันกับยาเสพติดและติดคุกอยู่หลายเดือน [5] และต้องไปฟื้นฟูสมรรถภาพที่โคลัมเบียหลังจากนั้น โกเมซกลับมาปวยร์โตรีโก เป็นเทรนเนอร์ให้กับเฮกเตอร์ คามาโช จูเนียร์ ลูกชายของเฮกเตอร์ คามาโช ในเดือนพฤษภาคม 2546 โกเมซได้รับเชิญให้ไปปานามาและได้รับการเชื้อเชิญให้เป็นพลเมืองของปานามา[6]ใน พ.ศ. 2549 เขาได้ซื้อบ้านและอพยพครอบครัวมาอยู่ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เขามีลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน [7]ปัจจจุบันเขาได้รับการเสนอชื่อในหอเกียรติยศของนักมวย ใน พ.ศ. 2546 ชีวประวัติของเขาถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์[8][9]

เกียรติประวัติแก้ไข

  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
  • ได้รับการยกย่องให้เป็นแชมป์โลกตลอดกาลในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA)[10]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 1.2 Michael Klimes (2007-05-16). "Wilfredo 'Bazooka' Gomez, Part 1". East Side Boxing. สืบค้นเมื่อ 2007-09-17.
  2. 2.0 2.1 "Wilfredo Gomez". International Boxing Hall of Fame. Archived from the original on 2007-08-16. สืบค้นเมื่อ 2007-09-16.
  3. Lee Groves (2007-02-28). "Vazquez-Marquez May Add to a Tremendous Tradition". Max Boxing. Archived from the original on 2007-11-09. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18.
  4. Andrés Pascual (2006-10-20). "El récord impresionante de Wilfredo Gómez en las 122 libras". Diario Las Americas. สืบค้นเมื่อ 2007-09-25.
  5. Gabriel Cordero (2006-11-01). "Los 50 años de Wilfredo Gómez" (in Spanish). Lo Mejor del Boxeo. Archived from the original on 2007-11-09. สืบค้นเมื่อ 2007-09-25.CS1 maint: unrecognized language (link)
  6. Gustavo Ampudia (2003-05-18). "¡Mil gracias, mi Panamá!" (in Spanish). La Prensa. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18.CS1 maint: unrecognized language (link)
  7. Scoop Malinowski. "Boxing Legend Biofile: Wilfredo Gomez". Boxing Insider. Archived from the original on 2007-11-08. สืบค้นเมื่อ 2007-09-25.
  8. Robert Dominguez (2003-09-25). "A Boxer's Saga, Blow By Blow". The Puerto Rico Herald. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18.
  9. "Bazooka: The Battles of Wilfredo Gómez". Internet Movie Data Base. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18.
  10. ของจริง! WBA ยก(เจ้าระ)เขาทราย เป็นแชมป์โลกตลอดกาล จากผู้จัดการออนไลน์