ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เพลงขอทาน"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
'''เพลงขอทาน''' หรือ'''วณิพก''' เป็น[[เพลงพื้นบ้าน]]ชนิดหนึ่งมีมาตั้งแต่ครั้งโบราณ เป็นเพลงที่วณิพกใช้ร้อง เล่านิทาน เพื่อขอแลกเปลี่ยนเป็นเงิน หรือสิ่งของ
 
มีลักษณะเนื้อหาเป็นเรื่อง[[นิทานชาดก]] จักร ๆ วงศ์ ๆ <ref>[http://www.culture.go.th/knowledge/ebooks/book/TPA/1018.pdf เพลงขอทาน]</ref>และมักมีเครื่องดนตรีประกอบการร้องเช่น เช่น ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง และโทน เป็นต้น มีลูกคู่ และเพิ่มเครื่องกำกับจังหวะตามถนัด การขอแบบมีเสียงเพลงหรือเสียงดนตรีแลกเปลี่ยน เรียกว่า "วณิพก " ส่วนไม่มีเพลงหรือดนตรีเรียกว่า "ยาจก"หรือ "กระยาจก "
 
ก่อนร้องจะมีการโหมโรง คือมีบทเกริ่น เนื้อร้องเป็น[[กลอน]]ประเภทกลอนหัวเดียวเหมือนกับ[[เพลงฉ่อย]] [[เพลงเรือ]] มีสัมผัสท้ายไปเรื่อย ๆ ลงสัมผัสกันระหว่างสามวรรคหลัง ก่อนร้องจะมีการโหมโรง เนื้อร้องจะลงเป็นตอน ๆ ความยาวแล้วแต่เรื่องที่จะร้อง ถ้าเล่นหลายคนจะมีลูกคู่ร้องรับ ในสองวรรคสุดท้ายทุกตอน
17,905

การแก้ไข