พญารามที่ 1 (พม่า: ပထမ ဗညားရံ, ออกเสียง: [pətʰəma̰ bəɲá jàɴ]; มอญ: ဗညားရာံ; 1393–1446) หรือบางครั้งเรียก พระเจ้ารามาราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 11 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1424 ถึง 1446 ต่อมา พญาพะโร พระราชโอรสบุญธรรมของพระองค์ ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อ

พญารามที่ 1
ပထမ ဗညားရံ
กษัตริย์แห่งหงสาวดี
ครองราชย์ค.ศ. 1424–1446
ก่อนหน้าพญาธรรมราชา
ต่อไปพญาพะโร
ชายาYaza Dewi[1]
พระนางโซ่มี่นวิมะละเดวี[2]
Saw Min Aung[3]
พระราชบุตรมะมุดตาว
พระนามเต็ม
รามาราชาธิราช
ราชวงศ์ฟ้ารั่ว
พระราชบิดาพระเจ้าราชาธิราช
พระราชมารดาThuddhamaya
ประสูติป. เมษายน ค.ศ. 1393
ป. เดือน Kason 755 ME[4]
พะโค
สวรรคตป. กันยายน ค.ศ. 1446 (53 พรรษา)
ป. ต้นเดือน Thadingyut 808 ME
พะโค
ศาสนาพุทธเถรวาท

อ้างอิงแก้ไข

  1. Pan Hla 2005: 368, footnote 1
  2. Hmannan Vol. 2 2003: 74
  3. Hmannan Vol. 2 2003: 166
  4. Pan Hla 2005: 203