ปลาฉลามกรีนแลนด์

ปลาฉลามกรีนแลนด์
Somniosus microcephalus okeanos.jpg
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Chondrichthyes
ชั้นย่อย: Elasmobranchii
อันดับ: Squaliformes
วงศ์: Somniosidae
สกุล: Somniosus
Species: S.  microcephalus
ชื่อทวินาม
Somniosus microcephalus
(Bloch & Schneider, 1801)
Somniosus microcephalus distmap.png
แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ของปลาฉลามกรีนแลนด์
ชื่อพ้อง[2]
  • Squalus squatina (non Linnaeus, 1758)
  • Squalus carcharis (Gunnerus, 1776)
  • Somniosus brevipinna (Lesueur, 1818)
  • Squalus borealis (Scoresby, 1820)
  • Squalus norvegianus (Blainville, 1825)
  • Squalus microcephalus Bloch & Schneider, 1801
  • Scymnus gunneri (Thienemann, 1828)
  • Scymnus glacialis (Faber, 1829)
  • Scymnus micropterus (Valenciennes, 1832)
  • Leiodon echinatum (Wood, 1846)

ปลาฉลามกรีนแลนด์ (อังกฤษ: Greenland shark, gray shark, ground shark, gurry shark; ชื่อวิทยาศาสตร์: Somniosus microcephalus) เป็นปลากระดูกอ่อนชนิดหนึ่งจำพวกปลาฉลาม ในวงศ์ปลาฉลามสลีปเปอร์ (Somniosidae)

ปลาฉลามกรีนแลนด์เป็นปลาฉลามกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่ง นับว่ารองมาจากปลาฉลามขาว เพราะอาจยาวได้ถึง 24 ฟุต และมีน้ำหนักได้ถึง 2,500 ปอนด์ แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไปยาว 2.44–4.8 เมตร (8.0–16 ฟุต) และมีน้ำหนักประมาณ 400 กิโลกรัม (880 ปอนด์) ปลาฉลามกรีนแลนด์มีผิวหนังที่หนาหยาบเหมือนกระดาษทรายสีเทาเข้มเกือบดำ ครีบหลังเป็นเพียงโหนกสั้น ๆ ไม่เหมือนกับปลาฉลามทั่วไป[3][4]

มีขากรรไกรกว้าง มีฟันที่แหลมคมเรียงกันเป็นแถว บนขากรรไกรบน 48–52 ซี่ ในขณะที่ขากรรไกรล่างมีประมาณ 50–52 ซี่ ใช้สำหรับจับอาหารให้แน่นและงับเหยื่อ รวมทั้งสะบัดให้ขาด[5]

ลักษณะกรามและฟันของปลาฉลามกรีนแลนด์

ปลาฉลามกรีนแลนด์ พบกระจายพันธุ์อยู่ในแถบน้ำที่หนาวเย็นมีอุณหภูมิเพียง 10 ถึง -6 องศาเซลเซียส ในแถบอาร์กติก เช่น กรีนแลนด์, ไอซ์แลนด์, นอร์เวย์ นับว่าเป็นปลาฉลามที่อาศัยอยู่ในซีกโลกตอนเหนือที่สุด นอกจากนี้แล้วยังอาศัยอยู่ในความลึกกว่า 2,000 ฟุตจากผิวน้ำ[3]

ดังนั้น วงจรชีวิตของปลาฉลามกรีนแลนด์จึงยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก เชื่อว่ากินปลาและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ ตามพื้นทะเลเป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ขนาดใหญ่ที่ตายลงน้ำด้วย เช่น หมีขั้วโลก, ม้า, กวางแคริบู เนื่องจากมีการผ่าพบซากสัตว์เหล่านี้ในกระเพาะอาหาร[6] และเชื่อว่าด้วยขนาดและรูปร่างกอปรกับถิ่นที่อยู่อาศัย จึงเป็นต้นเหตุของความเชื่อเรื่องสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ในแม่น้ำหรือมหาสมุทรในแถบซีกโลกทางเหนือ เช่น สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ [3]

เนื้อปลาฉลามกรีนแลนด์แขวนตากหรือ เฮาคาตล์ ที่ไอซ์แลนด์

แม้จะยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก แต่ชาวไวกิงหรือชาวไอซ์แลนด์ได้รับประทานเนื้อปลาฉลามกรีนแลนด์มานานนับเป็นพันปีแล้ว โดยมีการทำการประมงจนเป็นอุตสาหกรรม โดยเรือประมงที่ใช้เอ็นเบ็ดน้ำลึกยาวถึง 1 ไมล์ หรือ 1 ไมล์ครึ่ง และมีระยะเวลาการออกเรือเป็นช่วงเวลา ซึ่งอาจทิ้งเวลานานถึงหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน เนื้อของปลาฉลามกรีนแลนด์เมื่อรับประทานสด ๆ จะมีสภาพเป็นพิษ ต้องผ่านกระบวนการถนอมอาหาร เช่น หมักและตากแห้ง (ในภาษาไอซ์แลนด์เรียกว่า เฮาคาตล์) เป็นระยะเวลานานก่อนจึงจะสามารถรับประทานได้ เนื้อเมื่อหั่นมาแล้วจะมีสีขาวบาง กระนั้นก็ยังคงมีกลิ่นฉุนคล้ายกลิ่นปัสสาวะอยู่ดี เมื่อรับประทานเข้าไปแล้วก็ยังคงมีกลิ่นติดอยู่ในปากไปอีกนาน[3] จนได้ชื่อว่าเป็นอาหารที่มีกลิ่นฉุนที่สุดในโลก[7]

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. Kyne, P. M., Sherrill-Mix, S. A. & Burgess, G. H. (2006). "Somniosus microcephalus". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2. International Union for Conservation of Nature. สืบค้นเมื่อ 5 February 2012.CS1 maint: multiple names: authors list (link) CS1 maint: ref=harv (link)
  2. Bloch, M. E. and Schneider, J. G. 1801. M. E. Blochii, Systema Ichthyologiae iconibus cx illustratum. Post obitum auctoris opus inchoatum absolvit, correxit, interpolavit Jo. Gottlob Schneider, Saxo. Berolini. Sumtibus Auctoris Impressum et Bibliopolio Sanderiano Commissum. Systema Ichthyol. i-lx + 1-584.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 Legend of Loch Ness, "River Monsters". สารคดีทางแอนิมอลแพลนเน็ต ทางทรูวิชั่นส์: อังคารที่ 24 ธันวาคม 2556
  4. Mills, Patrick (2006). Dewey, Tanya (ed.). "Somniosus microcephalus". Animal Diversity Web. University of Michigan.
  5. "Greenland Shark". Marinebiodiversity.ca. สืบค้นเมื่อ 2011-05-23.
  6. Howden, Daniel (August 12, 2008). "Clash of the fiercest predators as shark eats polar bear". The Independent. สืบค้นเมื่อ June 26, 2012.
  7. Wheatley, Gale (20 September 2010). "Iceland's Wild Culinary Traditions: Hákarl and Brennivín".

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข