ประธานาธิบดีอิหร่าน

ประธานาธิบดีอิหร่าน (เปอร์เซีย: رئیس‌جمهور ایران‎) เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน ถือเป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูงสุดของประเทศ การแต่งตั้งประธานาธิบดีต้องได้รับการเห็นชอบจากผู้นำสูงสุดอิหร่านก่อนที่จะทำการสาบานตนต่อศาลและรัฐสภา ผู้นำสูงสุดมีอำนาจเต็มในการปลดประธานาธิบดีได้ทุกเมื่อ[2] ประธานาธิบดีอิหร่านมีหน้าที่ลงนามตราใช้กฎหมาย และสนองคำสั่งของผู้นำสูงสุดผู้ทำหน้าที่ประมุขแห่งรัฐ[3][4] ประธานาธิบดีอิหร่านแตกต่างจากประธานาธิบดีของหลายประเทศ ประธานาธิบดีอิหร่านไม่ได้มีอำนาจบัญชาเหนือรัฐบาลอย่างเต็มที่ อำนาจบัญชารัฐบาลเกือบทั้งหมดอยู่ในมือของผู้นำสูงสุดอิหร่าน ประธานาธิบดีอิหร่านมาจากการเลือกตั้งโดยตรง มีวาระดำรงตำแหน่งสมัยละสี่ปี และห้ามดำรงตำแหน่งเกินกว่าสองสมัยหรือมากกว่า 8 ปี

ประธานาธิบดี
สาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
Emblem of Iran.svg
ตราแผ่นดิน
Hassan Rouani 2017 portrait.jpg
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
แฮแซน โรว์ฮอนี

ตั้งแต่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2556
รายงานตัวต่อผู้นำสูงสุดอิหร่าน
ที่พำนักSa'dabad Palace
ศูนย์กลางเตหะราน
ผู้แต่งตั้งการเลือกตั้งโดยตรง
วาระสี่ปี (สูงสุดสองสมัย)
ผู้ประเดิมตำแหน่งแอโบลแฮแซน แบนีแซดร์
สถาปนา4 กุมภาพันธ์ 2523; 40 ปีก่อน
เงินเดือน27 ล้านเรียล/เดือน[1]
เว็บไซต์เว็บไซต์ทางการ

คุณสมบัติผู้สมัครรับเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีถูกกำหนดโดยมาตรา 9 แห่งรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน การเลือกตั้งประธานาธิบดีและการเลือกตั้งอื่น ๆ ทั้งหมดในประเทศอิหร่านถูกกำหนดโดยผู้นำสูงสุด ประธานาธิบดีทำหน้าที่ในการตรากฎหมายและตามผู้นำสูงสุด มีการลงนามสนธิสัญญากับต่างชาติหรือองค์กรระหว่างประเทศ การกำกับดูแลแผนยุทธศาสตร์ชาติ การงบประมาณ และการจ้างงานของรัฐเป็นอาทิ[5][6][7][8] ประธานาธิบดีอิหร่านยังมีหน้าที่แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีโดยความยินยอมของรัฐสภาและผู้นำสูงสุด ผู้นำสูงสุดมีอำนาจปลดรัฐมนตรีได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องผ่านรัฐสภาหรือประธานาธิบดี[9][10][11] ผู้นำสูงสุดเป็นผู้เลือกรัฐมนตรีว่าการกลาโหม รัฐมนตรีว่าการข่าวกรอง และรัฐมนตรีการต่างประเทศโดยตรง[12]

ประธานาธิบดีอิหร่านคนปัจจุบันคือแฮแซน โรว์ฮอนี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2556 ถัดจากแมฮ์มูด แอฮ์แมดีเนฌอด ประธานาธิบดีรูฮานีมีกำหนดครบวาระการดำรงตำแหน่งใน พ.ศ. 2564

อ้างอิงแก้ไข

  1. "حقوق رئیس جمهور و نمایندگان چقدر است؟". Mashreghnews.ir. 2019-06-29. สืบค้นเมื่อ 2019-07-09.
  2. "PressTV-Leader endorses Rouhani as Iran's president". Presstv.ir. 2017-08-03. สืบค้นเมื่อ 2019-07-09.
  3. (see Article 110 of the constitution)
  4. Axel Tschentscher. "ICL - Iran - Constitution". Servat.unibe.ch. สืบค้นเมื่อ 2019-07-09.
  5. "Iran's Khamenei hits out at Rafsanjani in rare public rebuke". Middle East Eye.
  6. "Khamenei says Iran must go green - Al-Monitor: the Pulse of the Middle East". Al-Monitor.
  7. Mahmoud Ahmadinejad Accessed 5-23-2008
  8. Louis Charbonneau and Parisa Hafezi (16 May 2014). "Exclusive: Iran pursues ballistic missile work, complicating nuclear talks". Reuters.
  9. "Iranian lawmakers warn Ahmadinejad to accept intelligence chief as political feud deepens". CP. Archived from the original on 2017-08-08. สืบค้นเมื่อ 2017-05-21. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  10. "BBC NEWS - Middle East - Iranian vice-president 'sacked'".
  11. Amir Saeed Vakil,Pouryya Askary (2004). constitution in now law like order. p. 362.
  12. "Did Khamenei block Rouhani's science minister?". Al-monitor.com. 2017-10-23. สืบค้นเมื่อ 2019-07-09.