จักรพรรดิเว่ย์ไท่อู่

จักรพรรดิเว่ย์ไท่อู่ ((北)魏太武帝, 408–452), พระนามเดิม ทั่วป๋า เต้า (拓拔燾) พระนามเซียนเปย์ ฝูหลี(佛貍)[4] เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือ[5] โดยทั่วไปพระองค์ถูกมองว่าเป็นผู้ปกครองที่มีความสามารถ และในรัชสมัยของพระองค์เว่ย์เหนือได้เพิ่มขนาดเป็นสองเท่าและรวมดินแดนทางตอนเหนือของจีนทั้งหมดเข้าด้วยกัน จึงเป็นการสิ้นสุดยุคสิบหกแคว้น ประกอบกับกับราชวงศ์ทางใต้ ราชวงศ์หลิวซ่งได้ก่อตั้งขึ้น เป็นการเริ่มสมัยยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ของประวัติศาสตร์จีนโบราณ

จักรพรรดิเว่ย์ไท่อู่
北魏太武帝
จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือ
ครองราชย์27 ธันวาคม 423[1][2] – 11 มีนาคม 452
ก่อนหน้าจักรพรรดิเว่ย์หมิงหยวน
ถัดไปถัวป้า อวี่
พระนามเต็ม
รัชศก
Shǐguāng (始光) 424–428
Shénjiā (神䴥) 428–431
Yánhé (延和) 432–434
Tàiyán (太延) 435–440
Tàipíngzhēnjūn (太平真君) 440–451
Zhèngpíng (正平) 451–452
พระนามหลังสิ้นพระชนม์
จักรพรรดิไท่อู่ (太武皇帝)
("จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และกล้าหาญ")
วัดประจำรัชกาล
ซื่อจู่ (世祖)
ราชวงศ์ราชวงศ์เว่ย์เหนือ
พระราชบิดาจักรพรรดิเว่ย์หมิงหยวน
พระราชมารดาจักพรรดินีหมี่
ประสูติ408
สวรรคต11 มีนาคม 452[1][3]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Academia Sinica Chinese-Western Calendar Converter. Archived พฤษภาคม 22, 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  2. Zizhi Tongjian, vol. 119.
  3. Zizhi Tongjian, vol. 126.
  4. 佛貍 should actually be pronounced Büri, and meant "wolf" in the Xianbei language, 罗新:《北魏太武帝的鲜卑本名》,《民族研究》,2006年第4期。
  5. Grousset, Rene (1970). The Empire of the Steppes. Rutgers University Press. pp. 61. ISBN 0-8135-1304-9.