โฆเซ เด ปาลาฟอกซ์

โฆเซ เรโบเยโด เด ปาลาฟอกซ์ อี เมลซิ (สเปน: José Rebolledo de Palafox y Melzi) เป็นหนึ่งในแม่ทัพของสเปนที่มีส่วนร่วมในสงครามคาบสมุทร เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ป้องกันเมืองซาราโกซาตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1808 จนถึงวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809

โฆเซ เด ปาลาฟอกซ์
28 ตุลาคม ค.ศ. 1775 – 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1847
José de Palafox por Goya (Prado).jpg
ภาพวาดโดยฟรันซิสโก โกยา
ที่เกิดซาราโกซา ประเทศสเปน
ที่ตายมาดริด ประเทศสเปน
รับใช้พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7
การยุทธ์สงครามคาบสมุทร
ความสัมพันธ์เรโบเยโด เด ปาลาฟอกซ์ (พี่ชาย)
งานอื่นดยุคที่ 1 แห่งซาราโกซา
สมาชิกวุฒิสภา

ชีวิตช่วงต้นแก้ไข

เขาเกิดในเมืองซาราโกซา แคว้นอารากอน ประเทศสเปน เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนซาราโกซาและได้เป็นทหารเมื่ออายุยังหนุ่ม

ในช่วงปี ค.ศ. 1808 เขาได้เป็นรองผู้หมวด ภายใต้สังกัดของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 หลังจากที่เขาทำภารกิจอารักขาพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 ไปยังเมืองบายอน เขาก็หนีกลับสเปน และได้เป็นหัวหน้าขบวนการผู้รักชาติในแคว้นอารากอน พร้อมกับได้ประกาศเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดในเมืองซาราโกซา ในช่วงที่เขากำลังระดมหาทุนอยู่นั้น ก็ได้ประกาศศึกกับฝรั่งเศสซึ่งในตอนนี้ได้บุกรุกกาตาลุญญากับนาวาร์

การล้อมซาราโกซาแก้ไข

เขาได้สร้างโรงงานผลิตอาวุธและดินปืนขนาดเล็ก และรวบรวมผู้คนได้ 30,000 คน จากนั้นเขากับพี่ชาย ก็ได้ไปป้องกันเมืองจากการโจมตีของกองทัพฝรั่งเศส ที่นำทัพโดย นายพลเลอแฟฟวร์กับนายพลแวร์ดีเย ซึ่งผลการรบคือ ฝ่ายสเปนได้รับชัยชนะ ในทั้งนี้ ได้มีสตรีคนหนึ่ง ชื่อ อากุสตินา เด อารากอน ได้ยิงปืนใหญ่เข้าโจมตีทหารฝรั่งเศสอย่างกล้าหาญ ทั้งนี้ เรื่องราวของเธอได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1950

จากนั้น เขาก็ได้พยายามเปิดการยุทธ์กับทหารฝรั่งเศสอยู่เนือง ๆ จนกระทั่งเขาต้องกลับไปป้องกันเมืองซาราโกซา เมื่อนโปเลียนนำทัพใหญ่บุกมาด้วยตนเอง เขาได้ป้องกันเมืองนานถึง 3 เดือน และเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ในตอนนั้นเขาต้องระทมทุกข์กับการติดเชื้อและถูกจำคุกในเมืองแว็งแซนจนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1813

ในชีวิตบั้นปลายแก้ไข

เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1814 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลพันเอก แต่เขาก็ถอยห่างจากตำแหน่งนั้นและอุทิศตัวในการทำบำเพ็ญประโยชน์ ในช่วงปี ค.ศ. 1820 เขาได้เป็นหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ เขาอยู่ในตำแหน่ง 3 ปี ก็ถูกพระเจ้าเฟร์นันโดปลดออกจากตำแหน่ง

เขาอยู่ในชีวิตเกษียณอยู่นาน จนกระทั่งได้รับอวยยศจากสมเด็จพระราชินีมารีอา กริสตีนา ให้เป็นดยุคที่ 1 แห่งซาราโกซา เขาเริ่มเข้าสู่การเมืองในปี ค.ศ. 1836 จนกระทั่งเขาเสียชีวิต

อ้างอิงแก้ไข