เปิดเมนูหลัก
เมืองและท่าเรือเวลลิงตันมองจากภูเขาวิคตอเรีย

เวลลิงตัน (อังกฤษ: Wellington) เป็นเมืองหลวงของประเทศนิวซีแลนด์ เป็นที่รู้จักกันในชื่อของ "เวลลิงตัน เมืองแห่งสายลม" เนื่องจากเป็นภูมิภาคที่มีสายลมพัดผ่านมากที่สุดของนิวซีแลนด์[1] ตั้งอยู่ปลายสุดของเกาะเหนือ ระหว่างช่องแคบคุกกับ Rimutaka Range ชื่อของเมืองหลวงแห่งนี้มาจากชื่อที่ตั้งเป็นเกียรติแด่ อาร์เธอร์ เวลเลสลีย์ (Arthur Wellesley) มีประชากรทั้งสิ้น 430,000 คน นับเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 รองจากโอ๊คแลนด์ เวลลิงตันเป็นที่ตั้งของรัฐสภา สถานทูต และกงสุลต่างๆ เป็นศูนย์กลางของศิลปวัฒนธรรมและความมีชีวิตชีวา ในเมืองจะเต็มไปด้วยร้านอาหารรสเลิศ ร้านกาแฟ และกิจกรรมยามค่ำคืน นอกจากการเป็นเมืองหลวงแล้ว เวลลิงตันยังมีความสำคัญ คือเป็นเมืองท่าขนาดใหญ่ที่ใช้สัญจรผ่านไปสู่เกาะใต้ ตามแนวเขาลาดชันชายฝั่ง จะเห็นสิ่งปลูกสร้างไม้สไตล์วิคตอเรียขึ้นอยู่เป็นทิวแถว อุณหภูมิอบอุ่นกำลังดีระหว่าง 9-13 องศาเซลเซียสในหน้าหนาว ส่วนหน้าร้อนประมาณ 17-22 องศาเซลเซียส

ความเป็นเมืองหลวงแก้ไข

สถาปัตยกรรมแก้ไข

ที่อยู่อาศัยแก้ไข

ทรัพยากรพลังงานแก้ไข

ประชากรแก้ไข

ศิลปะและวัฒนธรรมแก้ไข

กีฬาแก้ไข

การศึกษาแก้ไข

การคมนาคมแก้ไข

สมุดภาพแก้ไข

 
ภาพมุมกว้างท่าเรือเวลลิงตันและลากูน
 
ภาพมุมกว้างยามค่ำคืนของนครเวลลิงตันจากเมาท์วิกตอเรีย
 
ภาพมุมกว้างมหาวิทยาลัยวิกตอเรียแห่งเวลลิงตัน, เคลเบิร์น
 
ภาพมุมกว้างของนครเวลลิงตันจากเมาท์วิกตอเรีย
 
ภาพมุมกว้างของนครเวลลิงตันจากเมาท์วิกตอเรีย

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Windy Wellington".

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข