ฮิเดยูกิ โอฮาชิ

ฮิเดยูกิ โอฮาชิ (ญี่ปุ่น: 大橋 秀行 โรมาจิ: Ohashi Hideyuki) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 12) แพ้ 5 เป็นนักมวยสากลที่ครองแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทสองสมัย สองสถาบัน

ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
รุ่นสตรอว์เวท
เกิด8 มีนาคม พ.ศ. 2508
โยโกฮามะ
ชกทั้งหมด24
ชนะ19
ชนะน็อก12
แพ้5
เสมอ0

ประวัติแก้ไข

โอฮาชิเริ่มชกมวยตั้งแต่เรียนจบวิทยาลัย เริ่มชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ในยกที่ 5 โอฮาชิกลับมาครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเดิมเมื่อ พ.ศ. 2531 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับชัง ช็อง-กู อีกในปีนั้น ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 8 ต่อมา ใน พ.ศ. 2533 โอฮาชิขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกรุ่นสตอร์วเวท จากชเว จอม-ฮวันที่เพิ่งคว้าแชมป์ไปจากนภา เกียรติวันชัย ปรากฏว่าคราวนี้ โอฮาชิเป็นฝ่ายชนะน็อก ได้ครองแชมป์โลก แต่ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ แพ้ทีเคโอ​ต่อ ริการ์โด โลเปซ รองแชมป์โลก WBC อันดับ 4 ชาวเม็กซิกัน ยก 5

อีก 2 ปีต่อมา โอฮาชิได้ครองแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นสตอร์วเวท ชนะคะแนนชเว ฮี-ย็อง เมื่อ พ.ศ. 2535 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 ชาวไทย หลังจากนั้น โอฮาชิมีปัญหาเกี่ยวกับดวงตาจนต้องแขวนนวมไปด้วยอายุ 27 ปี

หลังแขวนนวมแก้ไข

โอฮาชิได้เปิดค่ายมวยที่โยโกฮามะ และทำงานเป็นเทรนเนอร์และผู้บริหารด้วย โอฮาชิประสบความสำเร็จโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับคัตสึชิเงะ คาวาชิมะ จนได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลก ในเดือนมกราคม 2550 โอฮาชิเป็นหัวหน้าเทรนเนอร์ของทีมญี่ปุ่นในการแข่งขัน BOXING GRAND PRIX 2007 ปัจจุบันเป็นประธานสมาคมนักมวยเก่าของญี่ปุ่น[1]

เกียรติประวัติแก้ไข

  • แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2529 – 2531)
  • แชมป์โลก WBC และ Lineal รุ่นสตรอว์เวท
  • แชมป์โลก WBA รุ่นสตอร์วเวท
  • เคยชิงแชมป์โลกต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท เมื่อ 14 ธันวาคม 2529 แพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท เมื่อ 27 มิถุนายน 2531 แพ้น็อก ชัง ช็อน-กู ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิงแก้ไข

  1. "会長挨拶" (ภาษาญี่ปุ่น). Japan Pro Boxing Associations. 2010. สืบค้นเมื่อ March 17, 2011.