ชัง ช็อน-กู (เกาหลี: 장정구; อังกฤษ: Jung-Koo Chang) เป็นมวยสากลนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 17) แพ้ 4

ชัง ช็อน-กู
ฉายาเหยี่ยว (The Korean Hawk)
รุ่นไลท์ฟลายเวท
เกิด4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 (58 ปี)
เมืองปูซาน
ชกทั้งหมด42
ชนะ38
ชนะน็อก17
แพ้4
เสมอ0

ประวัติแก้ไข

ชัง ช็อน-กูเป็นอดีตแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท จากเกาหลีใต้ มีฉายาว่าเหยี่ยวเกาหลี ชางชกมวยสากลเพียง 15 ครั้งเท่านั้นก็ชนะน็อคอัลฟองโซ โลเปซ อดีตแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท ยก 3 และชนะน็อค ชุง ยองกวาน (ต่อมาจะได้เป็นแชมป์โลกของ IBF) ยก 6 และก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลก ชางยังชนะคะแนนอมาโด เออร์ซัว อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ด้วย

อย่างไรก็ตาม การชิงแชมป์โลกครั้งแรกของชางไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอิลาริโอ ซาปาตา เมื่อ พ.ศ. 2525 ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เมื่อมาชกแก้มือกันอีกครั้งที่โซล คราวนี้ ชางเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลก จากนั้น ชางป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นนี้ได้ถึง 15 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งแชมป์ใน พ.ศ. 2531 แต่เพราะปัญหาทางการเงิน ทำให้ชางกลับมาชกอีก เขาขึ้นชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท แต่แพ้อุมเบร์โต กอนซาเลซ จากนั้น ขยับขึ้นไปชกรุ่นฟลายเวท และขึ้นชิงแชมปืโลกอีกสองครั้ง แต่ก็แพ้สด จิตรลดา และเมืองชัย กิตติเกษม หลังจากที่ชกแพ้เมืองชัยเมื่อ พ.ศ. 2534 ชางจึงแขวนนวมไป

สถิติการชกป้องกันตำแหน่งของชางเป็นสถิติโลกในรุ่น 108 ปอนด์ จนถูกทำลายลงโดยยูห์ มย็อง-อู แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2534 ต่อมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 ชางได้รับการเสนอชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศนักมวยนานาชาติ ซึ่งถือเป็นนักมวยชาวเกาหลีใต้คนแรกและเป็นนักมวยชาวเอเชียคนที่ 5

แรกเกษียณในปี 1988 เมียคนแรกของชัง เป็นนักต้มตุ๋นแต่งงาน ตั้งแต่แรกแล้ว ภรรยาแต่งงานเพื่อเงินของชัง และหลังจากการแต่งงาน เธอก็ยังขโมยทรัพย์สมบัติของเขาไปเพื่อครอบครัวของเธอ เมื่อเธอขโมยทรัพย์สินเกือบทั้งหมดของเขา เธอจงใจสร้างความขัดแย้งกับชัง และในที่สุดเมื่อเธอหย่า เขาฉีกเงินค่าเลี้ยงดูออก เขาเปลี่ยนชังให้เป็นขอทานไร้ค่า และหนีไปต่างประเทศ นี่คือเหตุผลว่าทำไม ชัง ช็อน-กูจึงลำบากทางการเงิน ทั้งๆที่ป้องกันแชมป์โลกถึง 15 ครั้ง ซึ่งบังคับให้เขากลับไปชกมวยในปี 1989

เกียรติประวัติแก้ไข

  • แชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​ฟลายเวท
    • ชิง 26 มีนาคม 2526 ชนะน็อค อิลาริโอ ซาปาตา ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 มิถุนายน 2526 ชนะน็อค มาซาฮารุ อินามิ ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 10 กันยายน 2526 ชนะคะแนน เฆร์มัน ทอร์เรส ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 31 มีนาคม 2527 ชนะคะแนน สด จิตรลดา ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 18 สิงหาคม 2527 ชนะน็อค คาสึโอะ โทกาชิกิ ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 15 ธันวาคม 2527 ชนะคะแนน ทาดาชิ คูราโมชิ ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 27 เมษายน 2528 ชนะคะแนน เฆร์มัน ทอร์เรส ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 4 สิงหาคม 2528 ชนะคะแนน ฟรันซิสโก มอนติเอล ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 10 พฤศจิกายน 2528 ชนะคะแนน จอร์จ กาโน ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 13 เมษายน 2529 ชนะคะแนน เฆร์มัน ทอร์เรส ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 13 กันยายน 2529 ชนะคะแนน ฟรันซิสโก มอนติเอล ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 14 ธันวาคม 2529 ชนะน็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 19 สิงหาคม 2530 ชนะน็อค เอเฟรน ปินโต ยก 6 ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 28 มิถุนายน 2530 ชนะน็อค ออกุสติน การ์เซีย ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 13 ธันวาคม 2530 ชนะคะแนน อิสิโดร เปเรซ ที่ เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 15, 27 มิถุนายน 2531 ชนะน็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
    • สละแชมป์
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 18 กันยายน 2525 แพ้คะแนน อิลาริโอ ซาปาตา ที่ เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 9 ธันวาคม 2532 แพ้คะแนน อุมเบร์โต กอนซาเลซ ที่ เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 พฤศจิกายน 2533 แพ้คะแนน สด จิตรลดา ที่ เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 18 พฤษภาคม 2534 แพ้น็อค เมืองชัย กิตติเกษม ยก 12 ที่ เกาหลีใต้

อ้างอิงแก้ไข