สงครามบอสเนีย

สงครามบอสเนีย เป็นสงครามความขัดแย้งชาติพันธุ์ระหว่างชาวโครแอตที่เป็นคาทอลิก ชาวเซิร์บที่นับถือนิกายออร์ทอดอกซ์ และชาวบอสนีแอกซึ่งเป็นชาวมุสลิม สงครามปะทุในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1992 เมื่อกองกำลังเซิร์บเริ่มโจมตีกรุงซาราเยโว หลังชาวเซิร์บก่อจลาจลเพื่อแยกตัวเป็นอิสระ ในขณะเดียวกันชาวโครแอตก็แยกดินแดนเป็นอิสระเช่นเดียวกัน ในช่วงสัปดาห์เดียวบอสเนียเกือบทั้งประเทศกลายเป็นทะเลเพลิง

สงครามบอสเนีย
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามยูโกสลาเวีย
Bosnian war header.no.png
ตามเข็มนาฬิกาจากซ้ายไปขวา:
1. ไฟไหม้อาคารสภาบริหารในกรุงซาราเยโวหลังถูกยิงด้วยรถถัง
2. รัตโก มลาดิชและเจ้าหน้าที่กองทัพเซิร์ปสกาเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1992
3. เจ้าหน้าที่รักษาสันติภาพของสหประชาชาติชาวนอร์เวย์ในกรุงซาราเยโว
วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1992 – 14 ธันวาคม ค.ศ. 1995
(3 years, 8 months, 1 week and 6 days)
สถานที่ สาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ผลลัพธ์ ไม่มีฝ่ายใดชนะ
คู่ขัดแย้ง
จนถึงตุลาคม 1992:
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
 เฮิร์ตเซก-บอสเนีย
 โครเอเชีย
จนถึงตุลาคม 1992:
Flag of the Republika Srpska.svg สาธารณรัฐเซิร์ปสกา
Flag of Serbian Krajina (1991).svg สาธารณรัฐเซิร์บครายีนา
ตุลาคม 1992–94:

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

ตุลาคม 1992–94:

 เฮิร์ตเซก-บอสเนีย
 โครเอเชีย

ตุลาคม 1992–94:

Flag of the Republika Srpska.svg สาธารณรัฐเซิร์ปสกา
Flag of Serbian Krajina (1991).svg สาธารณรัฐเซิร์บครายีนา
Flag of the Autonomous Province of Western Bosnia (1993–1995).svg บอสเนียตะวันตก (ตั้งแต่ 1993)
สนับสนุน:
 FR Yugoslavia

1994–95:

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาb
 เฮิร์ตเซก-บอสเนีย
 โครเอเชีย
 องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (ปฏิบัติการทิ้งระเบิด, 1995)

1994–95:

Flag of the Republika Srpska.svg สาธารณรัฐเซิร์ปสกา
Flag of Serbian Krajina (1991).svg สาธารณรัฐเซิร์บครายีนา
Flag of the Autonomous Province of Western Bosnia (1993–1995).svg บอสเนียตะวันตก
สนับสนุน:
 FR Yugoslavia

ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา อาลียา อีเซตเบกอวิช
(President of Bosnia and Herzegovina)

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา Haris Silajdžić
(Prime Minister of Bosnia and Herzegovina)
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา Sefer Halilović
(ARBiH Chief of Staff 1992–1993) บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา Rasim Delić
(ARBiH Commander of the General Staff 1993–1995)
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา Enver Hadžihasanović
(ARBiH Chief of Staff 1992–1993)


องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ เลห์ตัน ดับเบิลยู. สมิธ
(ผู้บัญชาการแอฟเซาท์)
and others

โครเอเชีย ฟรันโย ทุตมัน
(President of Croatia)

โครเอเชีย Gojko Šušak
(Minister of Defence of Croatia)
โครเอเชีย Janko Bobetko
(HV Chief of Staff)


สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย Mate Boban
(President of Herzeg-Bosnia)
สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย Milivoj Petković
(HVO Chief of Staff) สาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย สลอบอดัน พราลยัค
(HVO Chief of Staff)
and others

สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียFlag of Serbia (1992–2004).svg สลอบอดัน มีลอเชวิช
(President of Serbia)
สหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย Momčilo Perišić
(VJ Chief of Staff)

สาธารณรัฐเซิร์บสกา ราดอวาน คาราจิช
(President of Republika Srpska)
สาธารณรัฐเซิร์บสกา รัตโก มลาดิช
(VRS Chief of Staff)


Flag of the Autonomous Province of Western Bosnia (1993–1995).svg Fikret Abdić (President of AP Western Bosnia)
and others

กำลัง
ARBiH:
กำลัง 110,000 นาย
กำลังสำรอง 100,000 นาย
รถถัง 40 คัน
รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ 30 คัน[1]
HVO:
กำลัง 45,000–50,000 นาย[2]
รถถัง 75 คัน
รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ 50 คัน
ปืนใหญ่ 200 กระบอก[3]
HV:
กำลัง 15,000 นาย[4]
VRS:
กำลัง 80,000 นาย
รถถัง 300 คัน
รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ 700 คัน
ปืนใหญ่ 800 กระบอก[5]
AP Western Bosnia:
กำลัง 4,000–5,000 นาย[6]
กำลังพลสูญเสีย
ทหาร 30,521 นายเสียชีวิต
พลเรือน 31,583 คนเสียชีวิต[7][8]
ทหาร 6,000 นายเสียชีวิต
พลเรือน 2,484 คนเสียชีวิต[7][8]
ทหาร 21,173 นายเสียชีวิต
พลเรือน 4,179 คนเสียชีวิต[7][8]
a ^ From 1992 to 1994, the Republic of Bosnia and Herzegovina was not supported by the majority of Bosnian Croats and Serbs. Consequently, it represented mainly the Bosnian Muslims.

b ^ Between 1994 and 1995, the Republic of Bosnia and Herzegovina was supported and represented by both Bosnian Muslims and Bosnian Croats. This was primarily because of the Washington Agreement.

สงครามขยายวงกว้างและถูกระบุว่าเป็นสงครามการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ โดยกองทัพชาวเซิร์บได้สังหารหมู่ชาวบอสนีแอก ในขณะเดียวกันชาวโครแอตก็ได้สังหารหมู่ชาวบอสนีแอกเช่นกัน การสังหารหมู่ครั้งใหญ่สุดคือที่สเรเบรนีตซาโดยกองกำลังชาวเซิร์บของรัตโก มลาดิช สหประชาชาติจึงร้องให้นาโตส่งทหาร ในที่สุดนาโตก็โจมตีกองกำลังชาวเซิร์บจนต้องยอมแพ้ ส่วนกองกำลังชาวโครแอตก็ได้ยอมจำนนจากการบีบบังคับจากรัฐบาลกลางโครเอเชีย สงครามบอสเนียจบลงเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1995 หลังมีการลงนามในความตกลงเดย์ตัน ซึ่งกำหนดให้ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาแบ่งเขตการปกครองออกเป็นสองเขต คือ สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาซึ่งเป็นของชาวมุสลิมและโครแอต และสาธารณรัฐเซิร์ปสกาซึ่งเป็นของชาวเซิร์บ

อ้างอิงแก้ไข

หนังสือแก้ไข

  • Bartos, Otomar J. (2002). Using Conflict Theory. Cambridge University Press. สืบค้นเมื่อ 4 May 2013.
  • Blaskovich, Jerry (1997). Anatomy of Deceit: An American Physician's First-Hand Encounter with the Realities of the War in Croatia. New York City: Dunhill Publishing. ISBN 0-935016-24-4.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Christia, Fotini (2012). Alliance Formation in Civil Wars. Cambridge University Press. สืบค้นเมื่อ 13 April 2013.
  • Finlan, Alastair (2004). The Collapse of Yugoslavia 1991–1999. Osprey Publishing. สืบค้นเมื่อ 16 February 2013.
  • Forsythe, David P. (2009). Encyclopedia of Human Rights, Volume 1. Oxford University Press. สืบค้นเมื่อ 4 May 2013.
  • Harris, Paul (1995). Cry Bosnia. Canongate. ISBN 0-86241-564-0.
  • Hoff, Lee Ann (2009). Violence and Abuse Issues: Cross-Cultural Perspectives for Health and Social Services. Routledge. สืบค้นเมื่อ 18 February 2013.
  • Mulaj, Klejda (2008). Politics of Ethnic Cleansing: Nation-State Building and Provision of In/Security in Twentieth-Century Balkans. Lexington Books. สืบค้นเมื่อ 4 May 2013.
  • Stiglmayer, Alexandra (1994). Mass Rape: the War against Women in Bosnia-Herzegovina. University of Nebraska Press. สืบค้นเมื่อ 13 April 2013.
  • Wood, Elisabeth J. (2013). Miranda A.H Horvath, Jessica Woodhams (ed.). Handbook on the Study of Multiple Perpetrator Rape: A multidisciplinary response to an international problem. Routledge. ISBN 978-0-415-50044-9.
  • Ramet, Sabrina P. (2010). Central and Southeast European Politics Since 1989. Cambridge University Press. สืบค้นเมื่อ 16 February 2013.
  • Ramet, Sabrina P. (2006). The Three Yugoslavias: State-Building and Legitimation, 1918–2005. Bloomington, Indiana: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-34656-8.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Why Bosnia? Writings on the Balkan War. Stony Creek, CT: The Pamphleteer's Press, Inc. 1993. ISBN 0-9630587-9-7.
  • Trebincevic, Kenan (2014). The Bosnia List. Penguin Books. ISBN 0-14-312457-9.

วารสารแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข

ภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องแก้ไข

  1. Ramet 2010, p. 130.
  2. Christia 2012, p. 154.
  3. Ramet 2006, p. 450.
  4. Mulaj 2008, p. 53.
  5. Finlan 2004, p. 21
  6. Ramet 2006, p. 451.
  7. 7.0 7.1 7.2 Calic, Marie–Janine (2012). "Ethnic Cleansing and War Crimes, 1991–1995". ใน Ingrao, Charles W.; Emmert, Thomas A. (eds.). Confronting the Yugoslav Controversies: A Scholars' Initiative. West Lafayette, IN: Purdue University Press. pp. 139–140. ISBN 978-1-55753-617-4. Footnotes in source identify numbers as June 2012.
  8. 8.0 8.1 8.2 "Spolna i nacionalna struktura žrtava i ljudski gubitci vojnih formacija (1991–1996)". Prometej.