ผลต่างระหว่างรุ่นของ "วุยก๊ก"

เพิ่มขึ้น 45 ไบต์ ,  1 เดือนที่ผ่านมา
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
}}
 
'''วุยก๊ก''' หรือ รัฐ'''เว่ย์''' ({{Zh-all|曹魏}}; [[พินอิน]]: Cáo Wèi) (ค.ศ. 220–266), เป็นหนึ่งในสามรัฐหลักที่ต่อสู้รบแย่งชิงกันเพื่อครองอำนาจสูงสุดเหนือแผ่นดินจีนในยุคสมัย[[ยุคสามก๊ก|สามก๊ก]](ค.ศ. 220 - ค.ศ. 280) ด้วยเริ่มแรก เมืองหลวงตั้งอยู่ที่[[สฺวี่ชาง|สวี่ชาง]](นครฮูโต๋) และต่อจากนั้นเป็น[[ลั่วหยาง]] รัฐนี้ได้ถูกสถาปนาโดย[[โจผี|เฉาพี ผี]](โจผี) ใน ค.ศ. 220 จากรากฐานที่ได้ถูกวางไว้โดยบิดาของเขา [[โจโฉ|เฉาเฉา]](โจโฉ) ตลอดจนถึงจุดสิ้นสุดราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ชื่อว่า "เว่ย์" มีส่วนเกี่ยวข้องเป็นครั้งแรกกับเฉาเฉา เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "วุยก๋ง" โดยราชสำนักฮั่นตะวันออกใน ค.ศ. 213 และกลายเป็นชื่อของรัฐ เมื่อเฉาพีได้สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิใน ค.ศ. 220 นักประวัติศาสตร์มักจะเติมคำนำหน้าว่า "เฉา" เพื่อแบ่งแยกความแตกต่างจากรัฐอื่น ๆ ของจีนที่เรียกว่า "เว่ย์" เช่น [[รัฐเว่ย์]]แห่ง[[ยุครณรัฐ]](จั้นกั๋ว) และ[[ราชวงศ์เว่ย์เหนือ|รัฐเว่ย์เหนือ]]แห่ง[[ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้]] อำนาจการปกครองของตระกูลเฉาได้อ่อนแอลงอย่างมากในภายหลังจากทำการขับไล่เนรเทศและประหารชีวิต[[โจซอง|เฉา ซวง]](โจซอง) พร้อมกับบรรดาพี่น้องของเขา ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของจักรพรรดิเว่ย์องค์ที่สาม [[โจฮอง|เฉา ฟาง]](โจฮอง) โดยอำนาจควบคุมรัฐก็ค่อย ๆ ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของ[[สุมาอี้|ซือหม่า อี้]](สุมาอี้) ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์อีกคนและครอบครัวของเขา ตั้งแต่ ค.ศ. 249 ต่อมา ในท้ายที่สุดจักรพรรดิเว่ย์ยังคงกลายเป็นผู้ปกครองหุ่นเชิดภายใต้การควบคุมของตระกูลซื่อหม่า จนกระทั่ง[[สุมาเอี๋ยน|ซือหม่า หยาน]](สุมาเอี๋ยน) หลานชายของซือหม่า อี้ ได้บีบบังคับให้[[โจฮวน|เฉา ฮวนฮวั่น]](โจฮวน) จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งเว่ย สละราชบัลลังก์และสถาปนา[[ราชวงศ์จิ้น]]ขึ้นมา
 
วุยก๊กปกครองอาณาจักรโดย[[จักรพรรดิจีน|จักรพรรดิ]]สืบต่อกันมาทั้งหมด 5 พระองค์ ได้แก่<ref name="ราชวงศ์วุย">ราชวงศ์วุย, อินไซด์สามก๊ก, ณรงค์ชัย ปัญญานนทชัย, สำนักพิมพ์ดอกหญ้า, พ.ศ. 2550, หน้า 58</ref>
 
===รัชสมัยพระเจ้าโจผีและพระเจ้าโจยอย===
[[โจผี|เฉา พีผี]](โจผี) ทรงปกครองมาเป็นเวลาหกปีจนกระทั่งสวรรคตในปี ค.ศ. 226 และถูกสืบราชสมบัติโดยราชโอรสของพระองค์ [[โจยอย|เฉา หรุยรุ่ย]](โจยอย) ทรงปกครองจนกระทั่งทรงสวรรคตใน ค.ศ. 239 ตลอดรัชสมัยของเฉาพีผีและเฉาหรุยรุ่ย รัฐเว่ย์ต้องต่อสู้รบในสงครามหลายครั้งกับสองรัฐที่เป็นคู่แข่งกันคือ [[จ๊กก๊ก|รัฐฉู่]](จ๊กก๊ก) และ[[ง่อก๊ก|รัฐอู๋]](ง่อก๊ก)
 
ระหว่างปี ค.ศ. 228 และ ค.ศ. 234 [[จูกัดเหลียง|จูเก่อ เลี่ยง]](ขงเบ้ง) ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีและผู้แทนพระองค์ของรัฐฉู่ ได้นำชุดของการทัพทางทหารห้าครั้งเพื่อเข้าโจมตีชายแดนทางตะวันตกของเว่ย์ (ภายในกานซูและส่านซีในปัจจุบัน) โดยมีเป้าหมายเพื่อพิชิต[[ฉางอัน|นครฉางอัน]] เมืองยุทธศาสตร์ซึ่งอยู่บนถนนสู่นครลั่วหยาง เมืองหลวงของเว่ย์ การบุกครองของรัฐฉู่ได้ถูกขับไล่โดยกองทัพเว่ย์ที่นำโดยแม่ทัพ [[โจจิ๋น|เฉาเจิน]](โจจิ๋น) ซือหม่าอี้ [[เตียวคับ|จางเหอ]](เตียวคับ) และอื่น ๆ รัฐฉู่ไม่ได้ประโยชน์ใด ๆ อย่างมีนัยสำคัญในการทัพครั้งนี้เลย
 
บนชายแดนทางใต้และตะวันออก เว่ยได้ต่อสู้รบกับรัฐอู๋ในชุดของความขัดแย้งทางอาวุธตลอดช่วงปี ค.ศ. 220 และ ค.ศ. 230 รวมทั้งยุทธการที่ตงโข่ว (ค.ศ. 222-223) เจียงหลิง (ค.ศ. 223) และ[[ศึกเซ็กเต๋ง|เซ็กเต๋ง]] (ค.ศ. 228) อย่างไรก็ตาม การสู้รบส่วนใหญ่ส่งผลก่อให้เกิดหนทางตันและทั้งสองฝ่ายไม่สามารถขยายอาณาเขตของตนได้มากนัก
 
===การบุกเลียวตั๋งของสุมาอี้===
ภายหลังจาก[[บู๊ขิวเขียม]] ได้ล้มเหลวในการปราบปรามตระกูลกงซุน(กองซุน)ในจังหวัดเลียวตั๋ง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 238 ซือหม่าอี้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็น[[ไท่เว่ย์]]( 太尉 หรือ มหาเสนา) เปิดฉากการบุกครองพร้อมกับทหารจำนวน 40,000 นาย ตามรับสั่งของจักรพรรดิเฉา หรุยรุ่ยในการเข้าปะทะกับเลียวตั๋ง ซึ่งจุดที่แห่งนี้ได้ถูกหยั่งรากอย่างเหนียวแน่นภายใต้การควบคุมของตระกูลกงซุนมาเป็นเวลายาวนานถึงสี่ทศวรรษ ภายหลังจากการโอบล้อมเป็นเวลาสามเดือน โดยได้รับความช่วยเหลือจาก[[อาณาจักรโคกูรยอ]] ซือหม่าอี้สามารถเข้ายึดเมืองหลวงเซียงผิงได้ ส่งผลทำให้สามารถพิชิตจังหวัดภายในช่วงปลายเดือนกันยายนของปีเดียวกัน
 
===ศึกโคกูรยอ-วุยก๊ก===
6,500

การแก้ไข