พลาสติกเลิฟ

พลาสติกเลิฟ (อังกฤษ: "Plastic Love" ญี่ปุ่น: プラスティック・ラヴ โรมาจิ: Purasutikku Ravu) เป็นเพลงโดยนักร้องชาวญี่ปุ่น มาริยะ ทาเคอูจิ ในอัลบัมยอดนิยมที่สุดของเธอ วาไรที รวมถึงได้ปล่อยในรูปซิงเกิลแยกในเวลาถัดมา[1]

"พลาสติกเลิฟ"
Plastic Love by Mariya Takeuchi 12-inch.png
ซิงเกิลโดยมาริยะ ทาเคอูจิ
จากอัลบั้มวาไรที
วางจำหน่าย19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 (1984-11-19)
แนวเพลง
ความยาว4:51
ค่ายเพลงมูนเรเคิดส์
ผู้ประพันธ์เพลงมาริยะ ทาเคอูจิ
โปรดิวเซอร์ทัตซูโระ ยามาชิตะ

ซิงเกิลมีลักษณะดนตรีแบบซิทีป็อป และได้รับการตอบรับกลาง ๆ ด้วยยอดจำหน่ายราว 10,000 ฉบับ[2] ในปี 2017 เพลงได้รับการนิยมขึ้นมากในระดับนานาชาติหลังฉบับรีมิกซ์ ความยาว 6 นาทีได้ถูกอัปโหลดขึ้นบนยูทูบ และมียอดเข้าชมถึง 24 ครั้งในเวลาอันสั้น ก่อนที่จะถูกนำออกด้วยปัญหาลิขสิทธิ์[3][4][5] วิดีโอถูกแก้ไขปัญหาลิขสิทธิ์เสร็จสิ้นในปี 2019 และมียอดเข้าชมสะสมมากกว่า 60 ล้านครั้ง

การผลิตและเผยแพร่แก้ไข

"พลาสติกเลิฟ" แต่งและขับร้องโดยทาเคอูจิ และโปรดิวซ์โดยสามีของเธอ ทัตซูโระ ยามาชิตะ[1] ในบทสัมภาษณ์หนึ่งกับ เดอะเจแปนไทมส์ ทาเคอูจิระบุว่า: "ฉันอยากแต่งเพลงที่เต้นไปด้วยได้ (danceable) บางอย่างที่มีความเป็นซิตีป็อป ... [เนื้อเพลง] บอกเล่าเรื่องราวของหญิงสาวที่สูญเสียชายคนที่เธอรักจริงไป"[3] การบรรเลงกีตาร์ในเพลงเป็นของยามาชิตะ ส่วนยาสุฮารุ นาคานิชิ (Yasuharu Nakanishi) บรรเลงเปียโนไฟฟ้า, โคกิ อิโต (Kōki Itō) บรรเลงกีตาร์เบส และจูน อาโอยามะ (Jūn Aoyama) บรรเลงกลอง[6]

เพลงปล่อยออกมาครั้งแรกในอัลบัมยอดฮิตอันดับหนึ่งของทาเคอูจิ วาไรที (1984) และต่อมาปล่อยในรูปแบบซิงเกิลเดี่ยว นับเป็นซิงเกิลลำดับที่สิบสองของเธอ[7]

ซิงเกิลสิบสองนิ้วแก้ไข

เพลงฉบับซิงเกิลสิบสองนิ้วถูกปล่อยเมื่อ 15 มีนาคม 1985 ซึ่งมี "เวอร์ชันคลับมิกซ์" (extended club mix) และ "รีมิกซ์ใหม่" (new re-mix) ของเพลง ซิงเกิลนี้ขึ้นสู่อันดับสูงสุดอยู่ที่ที่ 86 บนโอริกอนซิงเกิลส์ชาร์ตเท่านั้น[5][8]

ลำดับ ชื่อเพลง ยาว
1. "พลาสติกเลิฟ" (คลับมิกซ์อย่างยาว (Extended Club Mix)) 9:15
2. "พลาสติกเลิฟ" (รีมิกซ์ใหม่ (New Re-Mix)) 4:51
ความยาวทั้งหมด:
14:06[9]
ชาร์ต (1985) ตำแหน่ง
สูงสุด
ญี่ปุ่น (โอไรกอนซิงเกิลส์ชาร์ต)[5] 86

ความนิยมระลอกใหม่แก้ไข

ในัวนที่ 5 กรกฎาคม 2017 รีมิกซ์ความยาว 8 นาทีซึ่งรีมิกซ์โดยแฟนคลับ ในชื่อวิดีโอ "Plastic Love" อัปโหลดขึ้นบนยูทูบ โดยผู้ใช้ชื่อ "Plastic Lover" ภาพในวิดีโอเป็นภาพที่ครอบตัดของเธอจากอัลบัม "Sweetest Music" ถ่ายโดยช่างภาพชาวลอสแอนเจลิส แอลัน เลเวนสัน (Alan Levenson)[3][4] เพลงนี้ประจวบเหมาะกับกระแสความนิยมในเวเพอร์เวฟ[10][11] ทำให้วิดีโอเพลงนี้กลายเป็นที่นิยมขึ้นมาอย่างรวดเร็วจากระบบการแนะนำวิดีโอของอัลกอริธึมยูทูบ[3][12] การแพร่กระจายของเพลงนี้ยังมีส่วนมาจากอินเทอร์เน็ตมีม, การพูดคุยบนเรดดิท และภาพแฟนอาร์ทภาพของมาริยะจากที่ปรากฏในวิดีโอเผยแพร่ตามสื่ออย่างดีเวียนต์อาร์ต[3][6] วิดีโอมียอดเข้าชม 24 ครั้ง ก่อนจะถูกนำออกจากเว็บด้วยปัญหาลิขสิทธิ์กับเลเวนสัน แต่ภายหลังแก้ไขปัญหาลิขสิทธิ์เสร็จสิ้นในปี 2019 วิดีโอได้ถูกนำขึ้นบนเว็บไซต์อีกครั้งพร้อมการระบุที่มาของภาพจากเลเวนสัน[5]

ไรอัน แบสซิล (Ryan Bassil) จาก ไวซ์ เรียกขานเพลงนี้ว่าเป็น "เพลงป็อปที่ดีที่สุดในโลก"[13]

เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2019 เวอร์ชันสั้นของมิวสิควิดีโอทางการ ผลงานโปรดิวซ์โดยเคียวทาโร ฮายาชิ (Kyōtaro Hayashi) ได้ถูกอัปโหลดขึ้นบนยูทูบด้วยความยาว 90 วินาที[5] ส่วนฉบับเต็มซึ่งยาวประมาณ 5 นาที ซึ่งมีรวมไว้ในดีวีดีและบลูเรย์ของ "Souvenir the Movie" ปล่อยในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2020[14] เวอร์ชันคัฟเวอร์จำนวนมากของ "พลาสติกเลิฟ" มีปรากฏอยู่เช่นกัน รวมทั้งโดยโทฟูบีทส์,[6] ไฟรเดย์ไนท์แพลนส์[15] และ ชาย[16]

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 "1984年5月7日竹内まりや『VARIETY』がオリコン・アルバム・チャート1位を記録~世界的に再評価されている「プラスティック・ラブ」収録" (ภาษาญี่ปุ่น). Nippon Broadcasting System. May 7, 2019. สืบค้นเมื่อ February 19, 2020.
  2. "「臼井孝のヒット曲探検隊 ~アーティスト別 ベストヒット20」 デビュー40周年を迎えた 竹内まりやのヒットを探る". OK Music (ภาษาญี่ปุ่น). November 22, 2018. สืบค้นเมื่อ February 19, 2020.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 St. Michel, Patrick (November 17, 2018). "Mariya Takeuchi: The pop genius behind 2018's surprise online smash hit from Japan". The Japan Times. สืบค้นเมื่อ February 19, 2020.
  4. 4.0 4.1 Nevarez, Leonard (June 5, 2019). "the curious case of Mariya Takeuchi's Plastic Love: guest blog by Thomas Calkins". Musical Urbanism. Vassar College. สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 "Mariya Takeuchi's "Plastic Love" gets music video after 35 years". Arama! Japan. May 17, 2019. สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  6. 6.0 6.1 6.2 "tofubeats - Plastic Love". Mikiki (ภาษาญี่ปุ่น). Tower Records Japan. January 24, 2019. สืบค้นเมื่อ February 19, 2020.
  7. "シングル・ディスコグラフィー [Part 1](1978-1989)". Mariya Takeuchi Official Website (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
  8. "竹内まりや - PLASTIC LOVE(12inch)". Warner Music Japan (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  9. "竹内まりや - Plastic Love". Clubberz Records. สืบค้นเมื่อ 11 March 2020.
  10. Blistein, Jon (May 2, 2019). "City Pop: Why Does the Soundtrack to Tokyo's Tech Boom Still Resonate?". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  11. Lee, Giacomo (July 12, 2019). "From Vaporwave to Future Funk: Night Tempo artists talk Japanese aesthetics of cuteness and City Pop". Digital Arts. International Data Group. สืบค้นเมื่อ February 23, 2020.
  12. Marshall, Colin (October 3, 2018). "How Youtube's Algorithm Turned an Obscure 1980s Japanese Song Into an Enormously Popular Hit: Discover Mariya Takeuchi's "Plastic Love"". Open Culture. สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  13. Bassil, Ryan (June 13, 2018). "An 80s Japanese Track Is the Best Pop Song in the World". Vice. สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  14. "souvenir the movie 〜MARIYA TAKEUCHI Theater Live〜 (Special Edition)". Warner Music Japan (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ March 23, 2021.
  15. Keith, James (November 15, 2019). "Tokyo's Friday Night Plans Combine Jazz, R&B And Experimental Pop On 'Complex' EP". Complex. สืบค้นเมื่อ February 20, 2020.
  16. "CHAIが〈Sub Pop〉と契約 第1弾シングル「Donuts Mind If I Do」ゲリラ・リリース". Spincoaster (ภาษาJapanese). October 2, 2020. สืบค้นเมื่อ October 2, 2020.CS1 maint: unrecognized language (link)