บี-52 สตราโตฟอร์เทรส

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส (อังกฤษ: B-52 Stratofortress) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์พลังไอพ่นพิสัยไกลที่ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส
บทบาทเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
ชาติกำเนิด สหรัฐ
บริษัทผู้ผลิตโบอิง
บินครั้งแรก15 เมษายน พ.ศ. 2495
เริ่มใช้กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
สถานะประจำการ 76 ลำ[1]
สำรอง 20 ลำ[1]
ผู้ใช้งานหลักกองทัพอากาศสหรัฐ
นาซ่า
ช่วงการผลิตพ.ศ. 2495-2505
จำนวนที่ผลิต744 ลำ[2]
มูลค่า14.43 ล้านดอลาาร์สหรัฐฯ (บี-52บี)[3]
9.28 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (บี-52เอชพ.ศ. 2505)
53.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (บี-52เอชพ.ศ. 2541)[3]

ประวัติ แก้

บี-52 สตราโตฟอร์เทรส เริ่มจากสัญญาที่ประสบความสำเร็จในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ได้ผ่านขั้นตอนมากมายตั้งแต่เครื่องบินปีกตรงที่มีเครื่องยนต์หกเครื่องจนถึงต้นแบบสุดท้ายของวายบี-52 ที่มีเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดเครื่อง เครื่องบินทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2495 โดยมีเท็กซ์ จอห์นสันเป็นนักบิน[4]

บี-52 ถูกสร้างมาเพื่อบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ในสงครามเย็น บี-52 สตราโตฟอร์เทรสได้เข้ามาแทนที่คอนแวร์ บี-36 ถึงแม้ว่าจะเป็นทหารผ่านศึกจากสงครามจำนวนมาก สตราโตฟอร์เทรสได้ทิ้งระเบิดธรรมดาเท่านั้น บี-52 สามารถบรรทุกอาวุธได้ 32,000 กิโลกรัม[5]

กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีบี-52 ในประจำการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ด้วยการทำงานที่ยอดเยี่ยมในความเร็วต่ำกว่าเสียง และค่าใช้จ่ายต่ำทำให้บี-52 ยังคงอยู่ในประจำการถึงแม้ว่ามีการเสนอที่จะนำเอ็กซ์บี-70 วัลคีรี บี-1บีแลนเซอร์ และบี-2 สปิริทเข้ามาแทนที่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 บี-52 ได้กลายมาเป็นเครื่องบินแบบที่สองที่ทำการนานที่สุดหลังจากอิงลิช อิเลคทริก แคนเบอร์รา มีเครื่องบินทั้งหมดหกแบบที่อยู่ในรายชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2552 อีกสี่ลำคือตูโปเลฟ ตู-95 ซี-130 เฮอร์คิวลิส เคซี-135 สตราโตแทงค์เกอร์ และล็อกฮีด ยู-2

 
B-52F ทิ้งระเบิดที่เวียดนาม

รายละเอียด บี-52เอช สตราโตฟอร์เทรส แก้

 

ข้อมูลจำเพาะ[6]

  • ผู้สร้าง :บริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท:เจ๊ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ และ ฐานปล่อยอาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้น เจ้าหน้าที่ 6 นาย
  • เครื่องยนต์:เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ ทีเอฟ-33 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 17,000 ปอนด์ จำนวน 8 เครื่อง
  • กางปีก: 56.42 เมตร
  • ยาว: 48.03 เมตร
  • สูง: 12.39 เมตร
  • พื้นที่ปีก: 371.6 ตารางเมตร
  • น้ำหนักรวมสูงสุด: 221,350 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูงสุด: 1062 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,000 เมตร
  • พิสัยบิน: 16,000 กิโลเมตร
  • เพดานบิน: 15,240 เมตร
  • อาวุธ:ปืนกลอากาศเอ็ม61 วัลแคนขนาด 20 ม.ม.หนึ่งกระบอกที่ป้อมท้าย (ได้ทำการถอดออกแล้วตั้งแต่ปี1991)
    • ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้นดิน เอจีเอ็ม-28 ฮาวด์ด็อก 2 นัดที่ใต้ปีก
    • อาวุธปล่อย สแรม 20 นัด
    • ระเบิดไฮโดรเจนภายในลำตัว สามารถบรรทุกระเบิดได้ 31,750 กิโลกรัม

อ้างอิง แก้

  1. 1.0 1.1 "Status", 18 January 2009. Retrieved 24 February 2009.
  2. Knaack, 1988, p. 291.
  3. 3.0 3.1 Knaack 1988
  4. "The Boeing Logbook: 1952–1956 15 April 1952", โบอิง
  5. "บี-52 สตราโตฟอร์เทรส เก็บถาวร 2007-08-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน", ฐานทัพอากาศไมนอท, กองทัพอากาศสหรัฐฯ, ตุลาคม พ.ศ. 2548, Retrieved 12 January 2009
  6. อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.