เปิดเมนูหลัก

ฌ็อง ซีลแว็ง บายี (ฝรั่งเศส: Jean Sylvain Bailly) เป็นนักดาราศาสตร์, นักคณิตศาสตร์, สมาชิกฟรีเมสัน[1][2] และเป็นผู้นำทางการเมืองในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส เขาเป็นนายกเทศมนตรีกรุงปารีสระหว่าง ค.ศ. 1789 ถึง ค.ศ. 1791 และถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว

ฌ็อง ซีลแว็ง บายี
นายกเทศมนตรีกรุงปารีส คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
15 กรกฎาคม 1789 – 18 พฤศจิกายน 1791
ก่อนหน้า ไม่มี
ถัดไป เฌโรม เปตียง เดอ วีลเนิฟว์
ประธานสมัชชานิติบัญญัติแห่งชาติ คนที่ 1
ดำรงตำแหน่ง
17 มิถุนายน 1789 – 3 กรกฎาคม 1789
ก่อนหน้า ไม่มี
ถัดไป ฌ็อง เลอฟร็อง เดอ ปงปีญ็อง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1736(1736-09-15)
ปารีส, ฝรั่งเศส
เสียชีวิต 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1793 (57 ปี)
ปารีส, ฝรั่งเศส
พรรคการเมือง ปิตุภูมิ (1790–1791)
วิชาชีพ นักดาราศาสตร์, นักคณิตศาสตร์, นักการเมือง
ศาสนา โรมันคาทอลิก

ประวัติแก้ไข

ฌ็อง ซีลแว็ง บายี เกิดในปารีส เป็นบุตรของฌัก บายี (Jacques Bailly) จิตรกรและผู้ดูแลประจำพระราชวังลูฟวร์ ในขณะที่นีกอลา บายี (Nicholas Bailly) ปู่ของเขาก็เป็นศิลปินและจิตรกรหลวงเช่นกัน ในขณะที่เขายังเด็ก เขามีความคิดอยากเจริญรอยตามบิดากับปู่ แต่แล้วแต่ก็หลงใหลในวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านดาราศาสตร์ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากนีกอลา เดอ ลากาย เขาสามารถคำนวณการปรากฏตัวของดาวหางแฮลลีย์ในปี ค.ศ. 1759 ได้ล่วงหน้า และยังเป็นผู้ผลักดันการสร้างหอดูดาวที่พระราชวังลูฟวร์อีกด้วย

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1789 เขาได้รับการสรรหาเข้าเป็นผู้แทนฐานันดรที่สามในสภาฐานันดร[3] และหลังจากนั้นหนึ่งเดือนก็ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสมัชชานิติบัญญัติแห่งชาติ[4] อย่างไรก็ตาม เมื่อฐานันดรที่สามประกาศตั้งสมัชชาแห่งชาติและถูกฝ่ายกษัตริย์กีดกันไม่ให้เข้าประชุมสภา บายีได้เป็นผู้นำสมาชิกฐานันดรที่สามกล่าวคำปฏิญาณสนามเทนนิส ต่อมาภายหลังการทลายคุกบัสตีย์ได้ไม่นานเขาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกเทศมนตรีกรุงปารีสคนแรก ต่อมาในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1791 เขาประกาศกฎอัยการศึกในปารีสจากเหตุจลาจลขับไล่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 เหตุการณ์บานปลายจนเกิดการสังหารหมู่ช็องเดอมาร์สขึ้น ทำให้ความนิยมของเขาตกต่ำลงมาก เขาได้ตัดสินใจลาออกในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1791 และหลบไปอยู่ที่เมืองน็องต์

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1793 บายีได้ออกจากน็องต์ไปพบกับสหาย ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส ที่เมืองเมอเลิง แต่ถูกจำหน้าและถุกจับกุมได้ในวันที่ 14 ตุลาคม และถูกกดดันให้เป็นพยานกล่าวหาพระนางมารี อ็องตัวแน็ต แต่เขาปฏิเสธ จึงถูกนำตัวขึ้นศาลอาญาปฏิวัติในวันที่ 10 พฤศจิกายน และถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยข้อหาทรยศต่อหลักความเสมอภาคในสังคม เขาถูกนำตัวไปประหารด้วยกิโยตีนในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1793 ณ ช็องเดอมาร์ส อันเป็นสถานที่สำหรับประหารชีวิตผู้ทรยศขบวนการประชาธิปไตย

อ้างอิงแก้ไข

  1. Cara, Monique; Cara, Jean-Marc; Jode, Marc (2011). Dictionnaire universel de la Franc-Maçonnerie (in French). Larousse. ISBN 9782035861368.
  2. Pierrat, Emmanuel; Kupferman, Laurent (2013). Le Paris des Francs-Maçons (in French). Le Cherche Midi. ISBN 9782749131429.
  3. Chronicle of the French Revolution, Longman 1989 p.96
  4. Chronicle of the French Revolution p.98, Longman 1989