ซิมโฟนีหมายเลข 1 (ไชคอฟสกี)
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ประพันธ์ซิมโฟนีหมายเลข 1 ในบันไดเสียง จีไมเนอร์ (ความฝันในเหมันตฤดู) (รัสเซีย: Зимние грёзы, Zimniye gryozy) โอปุสที่ 13 ในปี 1866 หลังจากที่เขารับตำแหน่งอาจารย์ที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก เป็นผลงานที่น่าจดจำที่สุดของไชคอฟสกี พี่ชายของไชคอฟสกี โมเดสต์ อิลิช ไชคอฟสกี อ้างว่าผลงานชิ้นนี้มีค่าใช้จ่ายมากขึ้น ไชคอฟสกีทำงานและทุกข์ทรมานมากขึ้นกว่าผลงานอื่น ๆ ของเขา[1] แม้กระนั้นเขายังคงรักและเขียนข้อความไปยังผู้อุปถัมภ์ของเขา Nadezhda von Meck ในปี 1883 ว่า "although it is in many ways very immature, yet fundamentally it has more substance and is better than any of my other more mature works."[2] เขาทุ่มเทประพันธ์ซิมโฟนีนี้แก่ นีโคไล รูบินสไตน์
ท่อนในซิมโฟนี
แก้ซิมโฟนีบทนี้ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
- Dreams of a Winter Journey. Allegro tranquillo (G minor)
- Land of Desolation, Land of Mists. Adagio cantabile ma non tanto (E-flat major)
- Scherzo. Allegro scherzando giocoso (C minor)
- Finale. Andante lugubre (G Minor) -Allegro maestoso (G Major)
การใช้เครื่องดนตรี
แก้ซิมโฟนีบทนี้ใช้ ปิคโคโล, ฟลูต 2 เครื่อง, โอโบ 2 เครื่อง, แคลริเน็ต 2 เครื่อง (A, B-flat), บาสซูน 2 เครื่อง, ฮอร์น 4 เครื่อง (E-flat, F), ทรัมเป็ต 2 เครื่อง (C, D), ทรอมโบน 3 เครื่อง (เฉพาะท่อนที่ 4), ทูบา (เฉพาะท่อนที่ 4), กลองทิมปานี, ฉาบ, กลองใหญ่ และ เครื่องสาย
อ้างอิง
แก้บรรณานุกรม
แก้- Brown, David, Tchaikovsky: The Early Years, 1840–1874 (New York, W.W. Norton & Company, Inc., 1978)