เปิดเมนูหลัก

คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น

บริษัทร่วมทุน คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น (รัสเซีย: Концерн Калашникова, อักษรโรมัน: Kontsern Kalashnikova; โรงงานก่อสร้างเครื่องจักรอีเจฟสค์ จนถึงปี ค.ศ. 2013; รัสเซีย: Ижевский машиностроительный Завод, อักษรโรมัน: Izhevskiy mashinostroitel'nyy Zavod) หรือ อิซห์มาช (ИЖМАШ)[6][7] เป็นกลุ่มธุรกิจการผลิตยุทโธปกรณ์ของรัสเซีย ที่มีสำนักงานใหญ่ในเมืองอีเจฟสค์สาธารณรัฐอุดมูร์เทีย รวมถึงมีสำนักงานในกรุงมอสโก กลุ่มธุรกิจนี้ออกแบบและผลิตอาวุธพลเรือนและทหารหลากหลายประเภท รวมถึงปืนเล็กยาวจู่โจม, ปืนไรเฟิลซุ่มยิง, ปืนเล็กยาวออกแบบสำหรับพลแม่นปืน, ปืนกล, ปืนกลระดับหมู่, ปืนเล็กยาวล่าสัตว์, ปืนลูกซอง, โพรเจกไทล์ทหารปืนใหญ่นำวิถี และอาวุธความแม่นยำอื่น ๆ อีกมาก ตลอดจนยานพาหนะไร้คนขับและหุ่นยนต์ทหาร[8][9][10]

บริษัทร่วมทุน คาลาชนิคอฟคอนเซิร์น
ประเภทกลุ่มบริษัท (คอนเซิร์น)
บริษัทร่วมทุน
ก่อนหน้าอิซห์มาช
อิซห์เมคห์[1]
ผู้ก่อตั้งซาร์ อะเลคซันดร์ ที่หนึ่ง
พื้นที่ที่ให้บริการทั่วโลก
บุคลากรหลักอะเลคเซย์ คริวอรุชโก (ซีอีโอ)[2]
มีฮาอิล คาลาชนิคอฟ
อุตสาหกรรมเครื่องป้องกัน
ผลิตภัณฑ์อาวุธปืน
อาวุธ
ยานพาหนะ
ยานพาหนะไร้คนขับ
หุ่นยนต์ทหาร
รายได้274 ล้านดอลลาร์[3] (ค.ศ. 2016)
รายได้จากการดำเนินงาน61.5 ล้านดอลลาร์[3] (ค.ศ. 2016)
กำไร-110 ล้านดอลลาร์[3] (ค.ศ. 2016)
สินทรัพย์336 ล้านดอลลาร์[3] (ค.ศ. 2016)
ทุน62.9 ล้านดอลลาร์[3] (ค.ศ. 2016)
เจ้าของรอสเท็ค (51 เปอร์เซนต์)
นักลงทุนภาคเอกชน (49 เปอร์เซนต์)[4][5]
พนักงาน5,930 คน
บริษัทแม่รอสเท็ค
บริษัทลูกคาลาชนิคอฟ
ไบคาล
อิซห์มาช
บริษัทในเครือบริษัทร่วมทุน "โรงงานก่อสร้างเครื่องจักรมายทิสซี"
บริษัทร่วมทุน "โรงงานต่อเรือวิมเพล"
บริษัทรับผิดจำกัด "อู่ต่อเรือรึยบินสค์"
ซาลาแอโร
เว็บไซต์kalashnikov.com

คาลาชนิคอฟคอนเซิร์นผลิตอาวุธขนาดเล็กในประเทศรัสเซียและจัดส่งไปยังกว่า 27 ประเทศทั่วโลก ทำให้เป็นผู้ผลิตอาวุธปืนที่ใหญ่ที่สุดในรัสเซีย ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ชุดปืนเล็กยาวจู่โจมคาลาชนิคอฟ (เอเค), ชุดปืนกลเบาอาร์พีเค, ปืนไรเฟิลซุ่มยิงกึ่งอัตโนมัติดรากูนอฟเอสดีวี, ปืนคาร์ไบน์กึ่งอัตโนมัติเอสเคเอส, ปืนพกมาคารอฟพีเอ็ม, ปืนลูกซองไซกา-12 และปืนกลมือวิเทียส-เอสเอ็น กับพีพี-19 ไบซัน อาวุธปืนเหล่านี้ ยกเว้นเอสเคเอสและพีเอ็ม มีพื้นฐานมาจากซีรีส์เอเคที่มีชื่อเสียง เนื่องจากความน่าเชื่อถือในการทนต่อสภาวะที่ไม่เอื้ออำนวย, ต้นทุนการผลิตต่ำไม่เหมือนอาวุธปืนจากตะวันตก, ความพร้อมใช้งานในเกือบทุกภูมิภาค และใช้งานง่าย[10][11]

ณ ปี ค.ศ. 2017 จำนวนหุ้น 51 เปอร์เซนต์ที่เกี่ยวข้องเป็นของรอสเท็ค ในขณะที่ 49 เปอร์เซนต์ของบริษัทเป็นของนักลงทุนเอกชน (อะเลคเซย์ คริโวรุชโก, อันเดรย์ โบกาเรฟ และนิโคลอส ไอ. แพนาโกกิอันโนโพลอส)[12]

กลุ่มธุรกินี้มีสามแบรนด์อาวุธปืน ได้แก่ "คาลาชนิคอฟ" (อาวุธศึกสงครามและอาวุธพลเรือน), "ไบคาล" (ปืนล่าสัตว์และปืนพลเรือน) และ "อิซห์มาช" (ปืนเล็กยาวกีฬา) นอกจากนี้ กลุ่มธุรกิจกำลังพัฒนาสายธุรกิจใหม่ที่มีสถานีอาวุธระยะไกล, อากาศยานและยานพาหนะภาคพื้นไร้คนขับ รวมทั้งเรืออเนกประสงค์พิเศษ[13]

ดูเพิ่มแก้ไข

หมายเหตุแก้ไข

  1. Smith, Matthew (12 August 2013). "Izhmash formally renamed Kalashnikov". Jane's. สืบค้นเมื่อ 21 March 2014.
  2. "Alexey Krivoruchko". Kalashnikov Concern. สืบค้นเมื่อ 15 August 2016.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "Годовая консолидированная финансовая отчетность по МСФО или иным международно признанным стандартам". Retrieved 1 November 2018.
  4. "Company strategy". Kalashnikov Concern. สืบค้นเมื่อ 15 August 2016.
  5. "49 Percent of Kalashnikov Sold to Private Investors". Business. สืบค้นเมื่อ 24 February 2016.
  6. http://rostec.ru/en/about/holdings/165
  7. "Russian Defense Innovations - BRICS Business Magazine offers an overview of the latest models of Russian weapons presented at the Army-2016 Expo". BRICS Business Magazine. สืบค้นเมื่อ 14 January 2019.
  8. Litovkin, Nikolai (9 August 2017). "'Comrade in Arms': Russia is developing a freethinking war machine". สืบค้นเมื่อ 22 October 2017.
  9. "Kalashnikov Made a New Mini-Rifle—And a Robot Tank". Popular Mechanics. 16 September 2016. สืบค้นเมื่อ 22 October 2017.
  10. 10.0 10.1 "AO Концерн "Калашников" / English version / About company". kalashnikov.com. สืบค้นเมื่อ 19 October 2017.
  11. "Rostec :: About :: Kalashnikov". rostec.ru. สืบค้นเมื่อ 21 October 2017.
  12. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ :7
  13. "AO Концерн "Калашников" / English version / Brands". kalashnikov.com. สืบค้นเมื่อ 19 October 2017.

อ้างอิงแก้ไข

  • Lapin, Terence W. (2003). The Mosin–Nagant Rifle, 3rd ed. Tustin, California: North Cape Publications. ISBN 1-882391-21-7.
  • Lapin, Terence W. (2013). The Mosin–Nagant Rifle, 6th ed. Tustin, California: North Cape Publications. ISBN 1-88239121-7.
  • Wilson, Royce: "The Nagant M1895 Revolver". Australian & New Zealand Handgun, Issue 4 (January 2006).

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข