สามเณร

(เปลี่ยนทางจาก เณร)


สามเณร และ สามเณรี แปลว่า เหล่ากอของสมณะ, หน่อเนื้อของสมณะ หมายถึงนักบวชชายในพระพุทธศาสนาที่มีอายุน้อย ยังมิได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ถ้าเป็นนักบวชหญิงอายุน้อยเรียกว่า สามเณรี

ผู้ที่จะบรรพชาเป็นสามเณรได้ต้องมีอายุตั้งแต่ 7 ปีขึ้นไป และจะบวชอยู่เป็นสามเณรตลอดชีวิตก็ได้

คำว่า สามเณร สามเณรี เป็นศัพท์เฉพาะในพระพุทธศาสนา เป็นศัพท์บัญญัติที่ใช้เรียกนักบวชในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะ ไม่สาธารณะทั่วไป

ผู้ที่จะบวชเป็นสามเณรสามเณรีได้นั้นทางพระวินัยกำหนดอายุอย่างต่ำไว้ประมาณ 7 ขวบซึ่งพอช่วยเหลือตัวเองได้ พระวินัยระบุว่าพอจะไล่กาไล่ไก่ได้ ส่วนสูงไม่มีกำหนดไว้ ผู้มีอายุไม่เกิน 20 ปีจะบวชเป็นสามเณรตลอดไป ไม่บวชเป็นภิกษุก็ได้

ศีลของสามเณรแก้ไข

พระผู้มีพระภาคจึงทรงบัญญัติสิกขาบท ๑๐ ของสามเณรคือ

  1. เว้นจากฆ่าสัตว์
  2. เว้นจากลักทรัพย์
  3. เว้นจากประพฤติล่วงพรหมจรรย์
  4. เว้นจากพูดเท็จ
  5. เว้นจากดื่มสุราเมรัย
  6. เว้นจากบริโภคอาหารในเวลาวิกาล(เที่ยงไปแล้ว)
  7. เว้นจากฟ้อนรำขับร้องประโคมและการดูมหรสพ
  8. เว้นจากทัดทรงตกแต่งประดับประดาร่างกายด้วยดอกไม้ของ เครื่องทา เครื่องย้อมผัดผิว
  9. เว้นจากที่นั้งที่นอนอันสูงใหญ่ (คือเว้นจากนั้งนอนเหนือเตียงตั่งมีเท้าสูงเกินประมาณและที่นั่งที่นอนอันใหญ่มีภายในใส่นุ่นและสำลี)
  10. เว้นจาการรับเงินทอง

การให้สามเณรสึกแก้ไข

สามเณรของพระอุปนนทะ ศากยบุตร ประทุษร้าย (ข่มขืน) นางภิกษุณี ภิกษุทั้งหลายติเตียน พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงอนุญาตให้นาสนะ(ไล่สึก) สามเณรผู้ประกอบด้วยองค์ ๑๐ คือ

  1. ฆ่าสัตว์
  2. ลักทรัพย์
  3. เสพเมถุน
  4. พูดปด
  5. ดื่มสุราเมรัย
  6. ติเตียน พระพุทธ
  7. ติเตียน พระธรรม
  8. ติเตียน พระสงฆ์
  9. มีความเห็นผิด
  10. ประทุษร้าย(ข่มขืน) นางภิกษุณี

อ้างอิงแก้ไข

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

ดูเพิ่มแก้ไข

  วิกิซอร์ซมี ประกาศห้ามพระเณรไม่ให้บวชหญิงเป็นบรรพชิต ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2471