ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เนื้อทราย"

เพิ่มขึ้น 101 ไบต์ ,  5 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(เก็บกวาดบทความด้วยบอต)
ไม่มีความย่อการแก้ไข
}}
 
'''เนื้อทราย''' หรือ '''ทราย''' หรือ''' ตามะแน''' ({{lang-en|Hog deer}}; {{ชื่อวิทยาศาสตร์|Hyelaphus porcinus}}) เป็น[[สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม]]จำพวก[[กวาง]]ชนิดหนึ่ง มีรูปร่างอ้วนป้อม ขาสั้น เนื้อทรายจะมีสีขนเปลี่ยนไปตามสภาพภูมิอากาศ โดยปกติจะมี[[สีน้ำตาล]]เข้มใน[[ฤดูหนาว]] [[สีเทา]]ใน[[ฤดูร้อน]] ลูกเนื้อทรายเมื่อแรกเกิดจะมีจุดสีขาวตามลำตัว เมื่อโตขึ้นจึงจางหายไป บริเวณช่วงท้องมีสีอ่อนกว่าลำตัว ขนสั้นมีปลายขน[[สีขาว]] มีแถบสีเข้มพาดตามหน้าผาก มีเขาเฉพาะเพศผู้ ลักษณะเขาคล้าย[[กวางป่า]] มีความยาวลำตัวและหัว 140-150 [[เซนติเมตร]] ความยาวหาง 17.5-21 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 65-72 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 70-110 [[กิโลกรัม]]
 
== ลักษณะ ==
โดยปกติจะมี[[สีน้ำตาล]]เข้มใน[[ฤดูหนาว]] [[สีเทา]]ใน[[ฤดูร้อน]] ลูกเนื้อทรายเมื่อแรกเกิดจะมีจุดสีขาวตามลำตัว เมื่อโตขึ้นจึงจางหายไป บริเวณช่วงท้องมีสีอ่อนกว่าลำตัว ขนสั้นมีปลายขน[[สีขาว]] มีแถบสีเข้มพาดตามหน้าผาก มีเขาเฉพาะเพศผู้ ลักษณะเขาคล้าย[[กวางป่า]] มีความยาวลำตัวและหัว 140-150 [[เซนติเมตร]] ความยาวหาง 17.5-21 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 65-72 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 70-110 [[กิโลกรัม]]
 
== ถิ่นที่อยู่ ==
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคเหนือของ[[อินเดีย]], [[เนปาล]], [[ศรีลังกา]], [[ภูฏาน]], [[บังกลาเทศ]], [[พม่า]], ภาคใต้ของ[[จีน]], [[ไทย]], [[ลาว]], [[พม่า]], [[กัมพูชา]], [[เวียดนาม]], หมู่เกาะกาลาเมียนใน[[ฟิลิปปินส์]] และเกาะบาเวอันใน[[อินโดนีเซีย]]
 
มักอาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบต่ำที่[[น้ำท่วม]]ถึง ออกหากินในเวลากลางคืน มีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นและฟังเสียงดีเยี่ยม แม่เนื้อทรายสามารถจดจำลูกตัวเองได้โดยการดมกลิ่น เมื่อพบศัตรูจะวิ่งหนีไม่กระโดดเหมือน[[เก้ง]]และ[[กวาง]] โดยปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์ ราวเดือน[[กันยายน]]-[[ตุลาคม]] อาจหากินเป็นฝูงเล็ก ๆ ได้ ราว 12 ตัว ตั้งท้องประมาณ 8 เดือน วัยเจริญพันธุ์อยู่ที่ 2 ปี ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในสถานที่เลี้ยงมีอายุราว 10-15 ปี
 
== สัตว์สงวน ==
เนื้อทราย เคยเป็น[[สัตว์ป่าสงวน]]ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า [[พ.ศ. 2509]] และถูกถอดชื่อออกเป็น[[สัตว์ป่าคุ้มครอง]]ประเภทที่ 1 ใน[[พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535]] เนื่องจากสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในปริมาณที่มากจำนวนหนึ่ง แต่สถานะในธรรมชาติในประเทศไทย เชื่อว่าในปัจจุบันเหลือเพียง 2 แห่งเท่านั้น คือ [[ห้วยขาแข้ง]] และ[[เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว]] [[จังหวัดชัยภูมิ]] โดยเฉพาะที่ภูเขียว เป็นสถานที่ที่มีเนื้อทรายอยู่มากที่สุด จากการเพาะขยายพันธุ์และสืบพันธุ์เองตามธรรมชาติจากพ่อแม่พันธุ์ที่เกิดจากการเพาะโดย[[มนุษย์]]ที่ถูกปล่อย