พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา

พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา (สเปน: Decretos de Nueva Planta; กาตาลา: Decrets de Nova Planta) คือประมวลพระราชกฤษฎีกาที่ลงพระปรมาภิไธยระหว่าง ค.ศ. 1707[1] ถึง ค.ศ. 1716[1] โดยพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกจากราชวงศ์บูร์บงภายหลังสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนที่จบลงด้วยสนธิสัญญายูเทรกต์

พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาแห่งกาตาลุญญา

ผลแห่งพระราชกฤษฎีกาแก้ไข

พระราชกฤษฎีกานี้มีผลให้เกิดเป็นรัฐสเปนและสัญชาติสเปนของพลเมือง โดยยกเลิกการแบ่งแยกตามกฎหมายทั้งหมดระหว่างกัสติยาและอารากอน ยกเลิกพรมแดนระหว่างอาณาจักรภายในรัฐ และยกเลิกพิกัดอัตราอากรต่าง ๆ ยกเว้นในดินแดนบาสก์ และยังให้สิทธิ์แก่พลเมืองทั้งหมดในรัฐสเปนใหม่นี้ในการค้าขายกับอาณานิคมในอเมริกาและเอเชีย ซึ่งเคยถูกสงวนไว้เฉพาะแก่ราชบัลลังก์กัสติยา หน่วยราชการต่าง ๆ จะได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากรัฐบาลในกรุงมาดริด และสถาบันต่าง ๆ เกือบทั้งหมดในระดับอาณาจักรย่อย ๆ ถูกยุบลง คดีความต่าง ๆ ในชั้นศาลสามารถว่าความในภาษากัสติยาเท่านั้น ต่อมาภาษานี้จึงกลายเป็นภาษาราชการของสเปนโดยแทนที่ภาษาละติน ภาษากาตาลา และภาษาอื่น ๆ ในสเปน

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 Stanley G. Payne. "Chapter 16, The Eighteenth-Century Bourbon Regime in Spain". A History of Spain and Portugal - Vol. 2. สืบค้นเมื่อ 2008-04-17.