เปิดเมนูหลัก

จิมมี สนูกา

(เปลี่ยนทางจาก Jimmy Snuka)

เจมส์ รีเออร์ สนูกา (James Reiher Snuka)[a] (ชื่อเกิด เจมส์ ไวลีย์ สมิธ James Wiley Smith; 1 มีนาคม ค.ศ. 1943 – 15 มกราคม ค.ศ. 2017) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกัน อดีตนักมวยปล้ำWWE เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ จิมมี "ซุปเปอร์ฟาย" สนูกกา (Jimmy "Superfly" Snuka)[2] เป็นพ่อของจิมมี รีเออร์ จูเนียร์และทามีนา สนูกา[8] ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 1996

Jimmy Snuka
Jimmy Superfly Snuka Paparazzo Photography.jpg
ชื่อเกิดJames Wiley Smith
เกิด18 พฤษภาคม ค.ศ. 1943(1943-05-18)
Suva, Fiji
เสียชีวิต15 มกราคม ค.ศ. 2017 (73 ปี)
Hallandale Beach, Florida, United States
สาเหตุ
การเสียชีวิต
Terminal Neurological Illness[1]
คู่สมรสSharon Snuka (แต่ง ค.ศ. 1964; หย่า ปี 1999)
Carole Snuka (แต่ง ค.ศ. 2004; หย่า ปี 2017)
บุตร4, including Deuce and Tamina
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบน
สังเวียน
Jimmy Snuka[2]
Jimmy Kealoha[3]
Lani Kealoha[4]
Tami Snuka[3]
The Superfly
Big Snuka[3]
Great Snuka[4]
ส่วนสูง5 ft  10  in (178 ซม.) (1.78 เมตร)[2]
น้ำหนัก235 ปอนด์ (107 กก.)[2]
มาจากThe Fiji Islands[2]
ฝึกหัดโดยDanny Hodge[2]
เปิดตัว1968[5]
รีไทร์2015[6]

ประวัติแก้ไข

"ซูเปอร์ฟลาย" คือหนึ่งในนิคเนมที่เจ๋งสุดตลอดกาลของวงการมวยปล้ำ วันนี้จะขอพาแฟนๆ รุ่นใหม่ไปรู้จักกับ จิมมี่ "ซูเปอร์ฟลาย" สนูก้า ให้มากขึ้นกว่าเดิม ในฐานะต้นตำรับการขึ้นเชือกเส้นที่สามของเวที แล้วกระโดดทิ้งบอมบ์ใส่คู่ต่อสู้ในชื่อ Superfly Splash ท่าไม้ตายอันลือลั่นของเจ้าตัว

นี่คือเด็กที่เกิด และโตมาจากฟิจิ เกาะซึ่งเป็นประเทศในแถบโอชิเนีย สนูก้า เริ่มฝึกท่าไม้ตายของเขาตั้งแต่สมัยเด็กด้วยการกระโดดจากหน้าผาลงสู่น้ำทะเล กระทั่งปี 1969 ก็ได้เริ่มต้นออกเดินทางไปยังฮาวายเพื่อการปล้ำอาชีพตามที่ใฝ่ฝัน โดยแต่งตัวแบบชาวเกาะ และปล้ำเท้าเปล่าอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมใช้ท่า Superfly Splash นี่แหละ หากินไปเรื่อยๆ จนโด่งดังทั่วประเทศอเมริกา ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 1982

สนูก้า เปิดตัวกับค่ายยักษ์ใหญ่โดยมี "กัปตัน" ลู อัลบาโน่ เป็นผู้จัดการส่วนตัว และไม่นานก็ได้โอกาสท้าชิงแชมป์โลกกับ บ็อบ แบ็คลันด์ ใน Cage Match ที่ถ้าใครสามารถออกจากกรงเหล็กได้ก่อนจะเป็นฝ่ายชนะ ที่จริง "ซูเปอร์ฟลาย" ต้องได้แชมป์โลกแล้ว เมื่อเขาอัด แบ็คลันด์ ลงไปนอนกองกับพื้นเวที แล้วไต่ขึ้นไปยืนบนขอบกรงเหล็กแบบนิ่มๆ แต่แทนที่จะปีนออกไปเพื่อชัยชนะ เขากลับใส่ท่า Superfly Splash ทิ้งดิ่งจากความสูงที่มากกว่าปกติลงมาแบบบ้าบิ่น โชคร้ายที่ แบ็คลันด์ หลบได้ เลยเป็นท่าไม้ตายนี่แหละที่ทำร้ายเขาเอง สนูก้า กระโดดลงมาวัดพื้นเต็มๆ ทำให้ แบ็คลันด์ ค่อยๆ กลิ้งออกทางประตูไป และป้องกันแชมป์สำเร็จ

แม้จะไม่เคยได้แชมป์อะไรเลยใน WWE แต่ สนูก้า กวาดเข็มขัดมาครองได้แทบทั้งหมดแล้วตอนปล้ำอยู่ค่ายอื่นๆ หลายครั้งที่เขาต้องแพ้แบบน่าเจ็บใจเวลาปล้ำแมตช์สำคัญๆ และหนึ่งในนั้นคือการแพ้ต่อ ดิ อันเดอร์เทเกอร์ ในศึกเรสเซิลเมเนีย ปี 1991 ซึ่งเป็นก้าวแรกของเด๊ดแมนสู่การทำสถิติอันเป็นตำนานยิ่งใหญ่ในศึกดังกล่าวมาจนถึงทุกวันนี้

เขาเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2017 ด้วยวัย 73 ปี

ผลงานแก้ไข

บันทึกแก้ไข

  1. Reiher legally changed his surname to Snuka.[7]
  2. Jimmy Snuka's reigns occurred while the promotion was a National Wrestling Alliance affiliate named Eastern Championship Wrestling, and was prior to the promotion becoming Extreme Championship Wrestling and the title being declared a world title by ECW.

อ้างอิงแก้ไข

  1. "WWE Hall of Famer Jimmy Snuka Dead At 73 WWE Legend Jimmy Snuka Dead at 73". TMZ. 15 January 2017. สืบค้นเมื่อ 13 May 2017.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 ""Superfly" Jimmy Snuka bio". WWE. Archived from the original on July 17, 2015. สืบค้นเมื่อ September 3, 2015.
  3. 3.0 3.1 3.2 Meltzer, Dave (1996). The Wrestling Observer's Who's Who in Pro Wrestling. Wrestling Observer. pp. 111–112.
  4. 4.0 4.1 "Historical Dictionary of Wrestling". Scarecrow Press. 2014. p. 272.
  5. Shields, Brian (2010). Main Event: WWE in the Raging 80s. Simon & Schuster. p. 51. ISBN 1416532579.
  6. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Call
  7. Mooneyham, Mike (January 20, 2013). "Superfly Jimmy Snuka soars again in new book". The Post and Courier. สืบค้นเมื่อ August 6, 2015.
  8. "Snookered by internet "sources"". Under the Ring. สืบค้นเมื่อ 2007-08-09.
  9. "Titleholder" (in Japanese). All Japan Pro Wrestling. สืบค้นเมื่อ August 6, 2015.
  10. "CWA British Commonwealth Championship". CageMatch.net. สืบค้นเมื่อ August 8, 2015.
  11. "List of CAC Award Winners". Cauliflower Alley Club. สืบค้นเมื่อ August 6, 2015.
  12. 12.0 12.1 12.2 12.3 12.4 Slagle, Steve. "Jimmy "Superfly" Snuka". The Professional Wrestling Hall of Fame. สืบค้นเมื่อ August 6, 2015.
  13. "Title Histories". East Coast Pro Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2015-08-10.
  14. Hoops, Brian (July 6, 2015). "On this day in pro wrestling history (July 6): Terry Gordy & Jimmy Snuka win belts, Santana vs. Valentine, Goldberg vs. Hogan seta WCW record". Figure Four Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2015-08-10.
  15. "Five new Champions are Crowned at Wrestlefest 2002!". IWSwrestling.net. June 2002. Archived from the original on August 3, 2002.
  16. "Mid-Atlantic Tag Team Title". Mid-Atlantic Gateway. Archived from the original on 2011-05-17. สืบค้นเมื่อ 2015-08-13.
  17. "WCW World Tag Team Championship History (1980–2000)". World Championship Wrestling. Archived from the original on 2000-11-10. สืบค้นเมื่อ 2015-08-13.
  18. Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. p. 68. ISBN 0-9698161-5-4.
  19. Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. p. 50. ISBN 0-9698161-5-4.
  20. "National Wrestling League Heavyweight Champion History". National Wrestling League. Archived from the original on 2008-06-26. สืบค้นเมื่อ 2015-08-10.
  21. Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. p. 52. ISBN 0-9698161-5-4.
  22. "NWA Texas Heavyweight Championship". Lone Star Championship Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2015-08-12.
  23. "Texas Tag Team Title History". Lone Star Championship Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2015-08-12.
  24. "NWA Tri-State Heavyweight Title (Oklahoma)". Wrestling-Titles.com. Puroresu Dojo. 2003.
  25. "NWA Tri-State Heavyweight Title (W. Virginia, Ohio, & Kentucky)". Wrestling-Titles.com. Puroresu Dojo. 2003.
  26. "New England Pro Wrestling Hall of Fame". Facebook. New England Pro Wrestling Hall of Fame. 2012-05-12. สืบค้นเมื่อ 2015-08-12. The class of 2010 for the New England pro wrestling Hall of Fame included Jimmy "Superfly" Snuka, "Living Legend" Larry Zbyszko, The late Rocko Rock and Johnny Grunge (Public Enemy), Sonny Goodspeed, Kenny Casanova, Paul Richard, Tony Ulysses, Bad Boy Billy Black, Maverick Wild, Dr. Heresy, The late Mr.Biggs, John Rambo, Bull Montana, The late Georgiann Makropoulos, "The Duke of Dorchester" Pete Doherty, "Dangerous" Danny Davis, Angelo Savoldi, Mario Savoldi, "Jumpin" Joe Savoldi and Tommy Savoldi.
  27. Snuka, Jimmy (2012). Superfly: The Jimmy Snuka Story. Triumph. p. 62. ISBN 1617499803.
  28. "NWA Pacific Northwest Tag Team Title". Wrestling-Titles.com. Puroresu Dojo. 2003.
  29. Cawthon, Graham (2013). The History of Professional Wrestling: The Results WWF 1963–1989. CreateSpace Independent Publishing Platform. p. 369. ISBN 978-1-4928-2597-5.
  30. 30.0 30.1 "Achievement Awards: Past Winners". Pro Wrestling Illustrated. London Publishing Co.: 85 March 1996. ISSN 1043-7576.
  31. "Achievement Awards: Past Winners". Pro Wrestling Illustrated. London Publishing Co.: 87 March 1996. ISSN 1043-7576.
  32. "Pro Wrestling This Week". Superstars of Wrestling. Syndicated. WATL.
  33. Oliver, Greg. "Jimmy "Superfly" Snuka". The Professional Wrestling Hall of Fame and Museum. สืบค้นเมื่อ August 6, 2015.
  34. Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. p. 46. ISBN 0-9698161-5-4.
  35. "USA Pro/UXW New York Heavyweight Title". Wrestling-Titles.com. Puroresu Dojo. 2003.
  36. 36.0 36.1 Royal Duncan & Gary Will (2000). Wrestling Title Histories (4th ed.). Archeus Communications. p. 65. ISBN 0-9698161-5-4.
  37. 37.0 37.1 ""Superfly" Jimmy Snuka Soars into the TWA on Apr 11th". Tri-State Wrestling Alliance. สืบค้นเมื่อ 2015-08-10.
  38. 38.0 38.1 Meltzer, Dave (January 22, 1996). "Jan. 22, 1996 Wrestling Observer Newsletter: Results of the 1995 Observer Newsletter Awards, 1995 Record Book, tons more". Wrestling Observer Newsletter.

ดูเพิ่มแก้ไข

  • Foley, Mick (1999) Have a Nice Day: A Tale of Blood and Sweatsocks. ReganBooks. ISBN 0-06-039299-1.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข