ผลต่างระหว่างรุ่นของ "กองทัพอากาศประเทศแมนจู"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
}}
'''กองทัพอากาศแมนจูกัว''' ({{zh|s=飛行隊|p=Fēixíng Duì}}) เป็น[[กองทัพอากาศ]]ของ[[แมนจูกัว]]ซึ่งเป็น[[รัฐหุ่นเชิด]]ของ[[จักรวรรดิญี่ปุ่น]] โดยเป็นผู้เชี่ยวชาญของบริษัทการบินขนส่งแมนจูกัว (ช่วงหลังเปลี่ยนชื่อเป็น [[สายการบินแห่งชาติแมนจูกัว]]) โดยเป็นลักษณะ[[ทางทหาร]] ถูกก่อตั้งในปีค.ศ. 1931 โดยได้รับรองให้เป็นทั้งการขนส่งและการต่อต้านตามคำสั่งของ[[กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น]]
== ประวัติ ==
ตั้งอต่ก่อตั้งรัฐแมนจูกัวขึ้นในค.ศ.1932 โดยช่วงแรกเรียกว่าสายการบินทหารแมนจูกัว มีหน้าที่ในการขนส่งและเครื่องบินส่วนใหญ่เป็นเครื่องบินโดยสาร โดยมีเพียงการปฏิบัติการเพื่อสนับสนุน [[:en:Inner Mongolian Army|กองทัพมองโกเลียใน]] ในช่วง[[ยุทธการซุยหยวน]]ในค.ศ.1936 โดยเป็น"กองพันอาสาอิสรภาพ" โดยมีเครื่องบิน 13 ลำเพื่อช่วยกองทัพมองโกเลียใน ในการขับไล่[[กองทัพจีนคณะชาติ]] ออกจากจังหวัด[[ซุยหยวน]] โดยกองทัพอากาศแมนจูกัวยังไม่ถูกก่อตั้งอย่างเป็นทางการจนกระทั่ง กุมภาพันธ์ ค.ศ.1937 โดยมีทหารอาสา 30 คนจาก[[กองทัพบกแมนจูกัว]] ที่ถูกส่งไป[[ฮาร์บิน]] เพื่อฝึก ในขั้นต้นผู้บัญชาการ[[กองทัพคันโต]] ยังไม่เชื่อใจชาวแมนจูกัวที่จะให้ก่อตั้งกองทัพอากาศเป็นของตนเอง ดังนั้นในช่วงต้นจึงยังมีนักบินญี่ปุ่นประจำการมาก<ref name="Jowett90">[[#Jowett2004|Jowett (2004)]], pp. 90–92</ref>
 
Starting out with just one [[Nieuport-Delage NiD 29]], first air unit was based in [[Hsinking]]. They were soon expanded with the addition of [[Nakajima Army Type 91 Fighter]]s and [[Kawasaki Type 88]] light bombers. A second air unit was formed in [[Shenyang|Fengtien]] and a third was formed in [[Harbin]] between 1938–39, and in July 1940 a Manchukuo Air Defense headquarters was established in Hsinking. At that time the Japanese finally decided to give the state its own air force with Manchukuoan pilots and more modern aircraft. A flying school was opened in [[Mukden]] for both military and civil pilots as part of this effort. This program suffered a major setback when one hundred Manchukuoan pilots rebelled and tried to join the guerrillas after murdering their Japanese instructors. Nonetheless the project to create an air force for Manchukuo continued. Three fighter squadrons were formed from cadets in 1942.<ref name="Jowett90" />
 
In the 1940s the Manchukuo Air Force was greatly expanded with an influx of new trainers, transports, and its first fighters. The latter were [[Nakajima Ki-27]] fighters which were presented on Aviation Day, 20 September 1942. The trainers included [[Tachikawa Ki-9]]s and [[Tachikawa Ki-55]]s, while some [[Mitsubishi Ki-57]] transports were also provided. The only bomber craft it had were provided by [[Kawasaki Ki-32]] light bombers. Money to pay for these craft was donated by local companies in Manchukuo with Japanese "encouragement". They were also given [[Nakajima Ki-43]]s in 1945 to have a better chance of intercepting the American [[B-29 Superfortress]]es. The Manchukuoan pilots were given the estimated arrival time of the bombers and would take off about twenty minutes before they were due to arrive, climbing to 7,000 meters to make head-on passes before the B-29s got out of range. Some Manchukuoan pilots were also given kamikaze training and at least one downed a B-29 by crashing a Ki-27 into it. By the time the [[Manchurian Strategic Offensive Operation]] was launched by the [[Soviet Union|Soviet]] [[Red Army]] in August 1945, the Manchukuo Air Force had practically ceased to exist, although there were isolated incidents of Manchukuoan planes attacking Soviet aircraft.
 
== แหล่งข้อมูลอื่น ==
* [http://arawasi-wildeagles.blogspot.com/2014_07_01_archive.html 2014 interview with Manchukuo Air Force veteran]
147

การแก้ไข