อับดุลละฮ์ เออจาลัน

อับดุลละฮ์ เออจาลัน (ตุรกี: Abdullah Öcalan ภาษาตุรกี: [œdʒaɫan]; เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1949) รู้จักกันในชื่อ อาโป (Apo)[10][11] (ชื่อสั้นของอับดุลละฮ์และ "ลุง" ในภาษาเคิร์ด)[12][13] เป็นนักโทษทางการเมืองชาวเคิร์ด[14][15] และสมาชิกผู้ก่อตั้งพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (PKK)[16][17][18][19]

อับดุลละฮ์ เออจาลัน
Abdullah Öcalan.png
เออจาลันใน ค.ศ. 1997
เกิด04 เมษายน ค.ศ. 1949 (72 ปี)[1]
เออเมร์ลี ประเทศตุรกี
สัญชาติเคิร์ด[2][3][4][5][6][7]
พลเมืองตุรกี
การศึกษาสูงสุดมหาวิทยาลัยอังการา ภาควิชาของคณะรัฐศาสตร์[8]
อาชีพผู้ก่อตั้งและผู้นำองค์กรทหาร PKK,[9] นักเคลื่อนไหวทางการเมือง, นักเขียน, นักทฤษฎีการเมือง
องค์การพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (PKK), Koma Civakên Kurdistan (KCK)
คู่สมรสเกซีเร ยึลดึรึม (สมรส ค.ศ. 1978)
ญาติ

เออจาลันเคยอยู่ที่ซีเรียใน ค.ศ. 1979 ถึง 1998[20] เขาช่วยก่อตั้ง PKK ใน ค.ศ. 1978 และนำกลุ่มเข้าความขัดแย้งคิร์ด–ตุรกีใน ค.ศ. 1984 หลังถูกบังคับให้ออกจากประเทศ เออจาลันถูกลักพาตัวจากประเทศไนโรบีไปยังประเทศตุรกีใน ค.ศ. 1999 โดยองค์การข่าวกรองแห่งชาติตุรกี (ด้วยความช่วยเหลือจากสหรัฐ)[21] โดยเขาถูกตัดสินประหารชีวิตตามมาตรา 125 ของประมวลกฎหมายอาญาของตุรกี ซึ่งสร้างความกังวลต่อการก่อตัวขององค์กรติดอาวุธ[22] ต่อมาหลังประเทศตุรกียุบเลิกโทษประหารชีวิต ทำให้เปลี่ยนทลงโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิต ตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2009 เขาเป็นนักโทษคนเดียว[23]ในเรือนจำอิมราลือบนทะเลมาร์มะรา[24][25]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "International Initiative: Celebrate Öcalan's birthday with us". ANFNews. ANFNews. สืบค้นเมื่อ 18 April 2020.
  2. Djupe, Paul A.; Rozell, Mark J.; Jelen, Ted G., บ.ก. (2020), "Religion in Turkey's Kurdish Conflict", The Oxford Encyclopedia of Politics and Religion, Oxford University Press, doi:10.1093/acref/9780190614379.001.0001, ISBN 9780190614386 Unknown parameter |author-given= ignored (help); Unknown parameter |author-surname= ignored (help)
  3. "Profile: Abdullah Ocalan ( Greyer and tempered by long isolation, PKK leader is braving the scepticism of many Turks, and some of his own fighters)". Al Jazeera.
  4. R. McHugh, 'Ocalan, Abdullah (1948—)
  5. Özcan, Ali Kemal. Turkey's Kurds: A Theoretical Analysis of the PKK and Abdullah Öcalan. London: Routledge, 2005.
  6. Phillips, David L. (2017). The Kurdish Spring: A New Map of the Middle East (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 9781351480369.
  7. Butler, Daren (21 March 2013). "Kurdish rebel chief Ocalan dons mantle of peacemaker". UK Reuters (ภาษาอังกฤษ).
  8. Öcalan, Abdullah (2015). Capitalism: The Age of Unmasked Gods and Naked Kings. New Compass. p. 115.
  9. Paul J. White, Primitive rebels or revolutionary modernizers?: The Kurdish national movement in Turkey, Zed Books, 2000, "Professor Robert Olson, University of Kentucky"
  10. Political Violence against Americans 1999. Bureau of Diplomatic Security. December 2000. p. 123. ISBN 978-1-4289-6562-1.
  11. "Kurdistan Workers' Party (PKK)". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 25 July 2013.
  12. Mango, Andrew (2005). Turkey and the War on Terror: 'For Forty Years We Fought Alone'. Routledge: London. p. 32. ISBN 978-0-203-68718-5. The most ruthless among them was Abdullah Öcalan, known as Apo (a diminutive for Abdullah; the word also means 'uncle' in Kurdish).
  13. Jongerden, Joost (2007). The Settlement Issue in Turkey and the Kurds: An Analysis of Spatical Policies, Modernity and War. Leiden, the Netherlands: Brill. p. 57. ISBN 9789004155572. In 1975 the group settled on a name, the Kurdistan Revolutionaries (Kurdistan Devrimcileri), but others knew them as Apocu, followers of Apo, the nickname of Abdullah Öcalan (apo is also Kurdish for uncle).
  14. "Locked in a fateful embrace: Turkey's PM and his Kurdish prisoner". The Guardian. 2 March 2013. สืบค้นเมื่อ 17 February 2021.
  15. "Turkey slams honorary citizenship for Ocalan". ANSA.it. 6 March 2020. สืบค้นเมื่อ 17 February 2021.
  16. "Chapter 6—Terrorist Groups". Country Reports on Terrorism. United States Department of State. 27 April 2005. สืบค้นเมื่อ 23 July 2008.
  17. Powell, Colin (5 October 2001). "2001 Report on Foreign Terrorist Organizations". Foreign Terrorist Organizations. Washington, DC: Bureau of Public Affairs, U.S. State Department. สืบค้นเมื่อ 24 June 2017.
  18. Traynor, Ian; Istanbul, Constanze Letsch (2013-03-01). "Locked in a fateful embrace: Turkey's PM and his Kurdish prisoner". The Guardian (ภาษาอังกฤษ). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2020-05-21. "We have to manage public opinion. Öcalan is a political prisoner who still has influence over his organisation." - Hüseyin Çelik
  19. "AMs criticise Kurdish leader's treatment". BBC News (ภาษาอังกฤษ). 2019-03-20. สืบค้นเมื่อ 2020-05-21.
  20. "Jailed PKK leader Abdullah Ocalan granted rare family visit". Rudaw. 3 March 2020. สืบค้นเมื่อ 30 September 2020.
  21. Weiner, Tim (1999-02-20). "U.S. Helped Turkey Find and Capture Kurd Rebel (Published 1999)". The New York Times (ภาษาอังกฤษ). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2021-01-07.
  22. "Öcalan v Turkey (App no 46221/99) ECHR 12 May 2005 | Human Rights and Drugs". www.hr-dp.org. สืบค้นเมื่อ 2021-01-07.
  23. "Prison island trial for Ocalan". BBC News. 24 March 1999.
  24. Marlies Casier, Joost Jongerden, Nationalisms and Politics in Turkey: Political Islam, Kemalism and the Kurdish Issue, Taylor & Francis, 2010, p. 146.
  25. Council of Europe, Parliamentary Assembly Documents 1999 Ordinary Session (fourth part, September 1999), Volume VII, Council of Europe, 1999, p. 18

อ่านเพิ่มแก้ไข

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข