ผลต่างระหว่างรุ่นของ "การอับปางของเรืออาร์เอ็มเอสไททานิก"

ป้ายระบุ: แก้ไขจากอุปกรณ์เคลื่อนที่ แก้ไขจากเว็บสำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่
ราว 00:15 น. บริกรสั่งให้ผู้โดยสารสวมเสื้อชูชีพ{{sfn|Bartlett|2011|p=126}} ซึ่งผู้โดยสารจำนวนมากมองว่าเป็นเรื่องตลก{{sfn|Barczewski|2006|p=20}} ผู้โดยสารบางกลุ่มได้ร่วมเล่น[[ฟุตบอล]]โดยใช้ชิ้นน้ำแข็งที่ตอนนี้ตกเกลื่อนไปทั่วส่วนหน้าของดาดฟ้าเรือต่างลูกฟุตบอล{{sfn|Bartlett|2011|p=116}} บนดาดฟ้าเรือขณะที่ลูกเรือเริ่มเตรียมเรือชูชีพ เสียงไอน้ำแรงดันสูงที่ระบายออกจากหม้อไอน้ำและปล่อยออกมาทางปล่องเรือด้านบนดังเป็นอย่างมา จนยากที่จะได้ยินเสียงอะไรอื่นอีก ลอว์เรนซ์ บีส์ลีย์ (Lawrence Beesley) บรรยายเสียงนี้ไว้ว่า "เสียงที่ดังกึกก้องและเสียงอึกทึกที่ทำให้การสนทนาเป็นเรื่องยาก ให้จินตนาการว่าหัวรถจักร 20 หัวปล่อยไอน้ำในคีย์เสียงต่ำ นั่นแหละคือเสียงที่ไม่พึงประสงค์ที่เราประสบในขณะที่เราปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ"{{sfn|Beesley|1960|pp=32–33}} เสียงนั้นดังมากจนลูกเรือต้องใช้สัญญาณมือเพื่อสื่อสาร{{sfn|Bartlett|2011|p=124}}
 
''ไททานิก'' มีเรือชูชีพทั้งสิ้น 20 ลำ ประกอบไปด้วยเรือไม้ 16 ลำบน[[หลักเดวิท]] (เสาแขวนเรือ) ข้างลำเรือด้านละ 8 ลำ และเรือชูชีพพับได้ 4 ลำที่พื้นเป็นพื้นไม้และด้านข้างเป็นผ้าใบ{{sfn|Barczewski|2006|p=20}} ซึ่งเรือชูชีพพับได้ถูกเก็บรักษาในลักษณะที่พับไว้และคว่ำลง ก่อนใช้งานต้องทำการติดตั้งและย้ายไปยังหลักเดวิทเพื่อปล่อยเรือ{{sfn|Lord|1987|p=90}} สองลำถูกเก็บไว้ใต้เรือไม้ อีกสองลำถูกเก็บไว้บนห้องพักของเจ้าหน้าที่{{sfn|Barczewski|2006|p=21}} ซึ่งสองลำหลังทำการปล่อยเรือได้ยากมากเนื่องจากแต่ละลำมีน้ำหนักหลายตันและต้องใช้แรงงานคนเพื่อนำลงไปที่ดาดฟ้าเรือ{{sfn|Bartlett|2011|p=123}} โดยเฉลี่ยแล้วเรือชูชีพสามารถรองรับได้ถ 68 คนต่อลำ และเมื่อรวมกันแล้วสามารถรองรับได้ 1,178 คน เกือบครึ่งหนึ่งของจำนวนคนบนเรือ หรือหนึ่งในสามของจำนวนผู้โดยสารสูงสุดที่เรือได้รับอนุญาต ปัญหาการขาดแคลนเรือชูชีพไม่ได้เกิดจากการไม่มีพื้นที่หรือเพราะค่าใช้จ่าย ''ไททานิก'' ได้รับการออกแบบให้สามารถรองรับเรือชูชีพได้ถึง 68 ลำ{{sfn|Hutchings|de Kerbrech|2011|p=112}} ซึ่งเพียงพอสำหรับทุกคนบนเรือและราคาของเรือชูชีพ 32 ลำ มีราคาอยู่ที่ 16,000 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น (เทียบเท่ากับ 424,000 ดอลลาร์ในปี 2019){{Inflation-fn|US}} ซึ่งคิดเป็นเศษของเงิน 7.5 ล้านดอลลาร์ที่บริษัทใช้ไปกับ ''ไททานิก'' เท่านั้น
<!--''Titanic'' had a total of 20&nbsp;lifeboats, comprising 16&nbsp;wooden boats on [[davit]]s, eight on either side of the ship, and four collapsible boats with wooden bottoms and canvas sides.{{sfn|Barczewski|2006|p=20}} The collapsibles were stored upside down with the sides folded in, and would have to be erected and moved to the davits for launching.{{sfn|Lord|1987|p=90}} Two were stored under the wooden boats and the other two were lashed atop the officers' quarters.{{sfn|Barczewski|2006|p=21}} The position of the latter would make them extremely difficult to launch, as they weighed several tons each and had to be manhandled down to the boat deck.{{sfn|Bartlett|2011|p=123}} On average, the lifeboats could take up to 68&nbsp;people each, and collectively they could accommodate 1,178&nbsp;– barely half the number of people on board and a third of the number the ship was licensed to carry. The shortage of lifeboats was not because of a lack of space nor because of cost. ''Titanic'' had been designed to accommodate up to 68&nbsp;lifeboats{{sfn|Hutchings|de Kerbrech|2011|p=112}}&nbsp;– enough for everyone on board&nbsp;– and the price of an extra 32&nbsp;lifeboats would only have been some {{US$|16,000|1912|round=-3}},{{Inflation-fn|US}} a tiny fraction of the $7.5&nbsp;million that the company had spent on ''Titanic''.
 
ในเวลานั้น เรือชูชีพมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการเคลื่อนย้ายผู้โดยสารจากเรือที่ประสบปัญหาไปยังเรือที่อยู่ใกล้เคียงเมื่อเกิดกรณีฉุกเฉิน{{sfn|Hutchings|de Kerbrech|2011|p=116}}{{efn|เหตุการณ์ที่ยืนยันหลักการนี้ในขณะที่ ''ไททานิก'' อยู่ระหว่างการก่อสร้างคือ เรือ ''อาร์เอ็มเอส รีพับบลิก'' ของไวต์สตาร์ไลน์เกิดอุบัติเหตุชนกันและอับปางลง แม้ว่าเรือจะมีเรือชูชีพไม่เพียงพอสำหรับผู้โดยสารทุกคน แต่ผู้โดยสารก็รอดชีวิตทั้งหมด เพราะเรือสามารถลอยอยู่ได้นานพอที่จะย้ายผู้โดยสารทั้งหมดไปยังเรือที่มาช่วยเหลือ{{sfn|Chirnside|2004|p=29}}}} ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เรือเดินสมุทรจะมีเรือชูชีพน้อยกว่าจำนวนผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด จากเรือเดินสมุทรอังกฤษ 39 ลำที่มีความยาวมากกว่า 10,000 ตัน มีถึง 33 ลำที่มีเรือชูชีพน้อยเกินไปที่จะรองรับทุกคนบนเรือ{{sfn|Bartlett|2011|p=30}} ไวต์สตาร์ไลน์ต้องการให้เรือมีดาดฟ้าพักผ่อนที่กว้างพร้อมมองเห็นวิวทิวทัศน์ของทะเลโดยไม่มีแถวเรือชูชีพมาบดบัง{{sfn|Marshall|1912|p=141}}
In an emergency, lifeboats at the time were intended to be used to transfer passengers off the distressed ship and onto a nearby vessel.{{sfn|Hutchings|de Kerbrech|2011|p=116}}{{efn|An incident confirmed this philosophy while ''Titanic'' was under construction: the White Star liner ''Republic'' was involved in a collision and sank. Even though she did not have enough lifeboats for all passengers, they were all saved because the ship was able to stay afloat long enough for them to be ferried to ships coming to assist.{{sfn|Chirnside|2004|p=29}}}} It was therefore commonplace for liners to have far fewer lifeboats than needed to accommodate all their passengers and crew, and of the 39&nbsp;British liners of the time of over {{convert|10000|LT|t}}, 33 had too few lifeboat places to accommodate everyone on board.{{sfn|Bartlett|2011|p=30}} The White Star Line desired the ship to have a wide promenade deck with uninterrupted views of the sea, which would have been obstructed by a continuous row of lifeboats.{{sfn|Marshall|1912|p=141}}
 
<!--Captain Smith was an experienced seaman who had served for 40&nbsp;years at sea, including 27&nbsp;years in command. This was the first crisis of his career, and he would have known that even if all the boats were fully occupied, more than a thousand people would remain on the ship as she went down with little or no chance of survival.{{sfn|Ballard|1987|p=22}} According to some sources, upon grasping the enormity of what was about to happen, Smith became paralysed by indecision, had a mental breakdown or nervous collapse, and became lost in a trance-like daze, very ineffective and inactive in preventing loss of life.{{sfn|Butler|1998|pp=250–252}}{{sfn|Cox|1999|pp=50–52}} According to others, Smith was in charge and full of action during the crisis. After the collision, Smith immediately began an investigation into the nature and extent of the damage, personally making two inspection trips below deck to look for damage, and preparing the wireless men for the possibility of having to call for help. He erred on the side of caution by ordering his crew to begin preparing the lifeboats for loading, and to get the passengers into their lifebelts before he was told by Andrews that the ship was sinking. Smith was observed all around the decks, personally overseeing and helping to load the lifeboats, interacting with passengers, and striking a delicate balance between trying to instil urgency to follow evacuation orders while simultaneously attempting to dissuade panic.{{sfn|Fitch|Layton|Wormstedt|2012|pp=162–163}}
 
Fourth Officer [[Joseph Boxhall]] was told by Smith at around 12:25 that the ship would sink,{{sfn|Fitch|Layton|Wormstedt|2012|p=183}} while Quartermaster George Rowe was so unaware of the emergency that after the evacuation had started, he phoned the bridge from his watch station to ask why he had just seen a lifeboat go past.{{sfn|Bartlett|2011|p=106}} The crew was unprepared for the emergency, as lifeboat training had been minimal. Only one [[Muster drill|lifeboat drill]] had been conducted while the ship was docked at Southampton. It was a cursory effort, consisting of two boats being lowered, each manned by one officer and four men who merely rowed around the dock for a few minutes before returning to the ship. The boats were supposed to be stocked with emergency supplies, but ''Titanic''{{'}}s passengers later found that they had only been partially provisioned despite the efforts of the ship's chief baker, [[Charles Joughin]], and his staff to do so.{{sfn|Mowbray|1912|p=279}} No lifeboat or fire drills had been conducted since ''Titanic'' left Southampton.{{sfn|Mowbray|1912|p=279}} A lifeboat drill had been scheduled for the Sunday morning before the ship sank, but was cancelled for unknown reasons by Captain Smith.{{sfn|Aldridge|2008|p=47}}
9,292

การแก้ไข